Δελτίο Πληροφόρησης - ΑΚΕΤ

Απόπειρα αυτοκτονίας εργαζομένων στον ΟΕΚ

2012-02-15T22:46:00.000+02:00

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

Συνάδελφοι,

Σήμερα Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου το πρωί στοντρίτο όροφο του κατειλημμένου κτιρίου του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας επίτης οδού Σολωμού, μια συνάδελφος σε απόγνωση μπροστά στο φάσμα της ανεργίας απειλείνα αυτοκτονήσει.

Ζούμεπρωτοφανείς καταστάσεις. Η κυβέρνηση προχωρά στην υλοποίηση των δεσμεύσεων τηςγια 15.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλωντο 2012 και συνολικά 150.000 μέχρι το τέλος του 2015, ξεκινώντας, μεταξύ άλλων,με την κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και του ΟργανισμούΕργατικής Εστίας πετώντας στο δρόμο 1400 εργαζόμενους.

Ηχώρα γίνεται ένα ζωντανό πτώμα με εργαζόμενους-σύγχρονους σκλάβους που πάνω τουασελγούν ξένα και ντόπια αφεντικά, για να προωθήσει καθένας από αυτούς ταιδιαίτερα συμφέροντά του και όλοι μαζί να τσακίσουν ολοκληρωτικά τον εχθρό-λαό.

Πρινδύο χρόνια, κι ενώ η επίθεση είχε ήδη ξεκινήσει, λέγαμε ότι υπάρχουν πολλάακόμα δικαιώματα να ξηλωθούν. Πλέον δεν έχει μείνει ούτε ένα όριο στηνεκμετάλλευση και την εξαθλίωση των εργαζομένων. Δε υπάρχει ούτε ένα από ταδικαιώματα που είχαν κατακτήσει με τους αγώνες τους οι λαοί εδώ και εκατόνπενήντα χρόνια.

Θέλουμετην ζωή μας με τα δικαιώματά μας πίσω! Φοβούνται τη δύναμή μας, μας φοβούνταιοργανωμένους, ξεσηκωμένους στους δρόμους. Να βγούμε στους δρόμους μαζικά, ναοργανώσουμε τον αγώνα μας, να δυναμώσουμε την αντίστασή μας,

Ημαζική μετωπική και αποφασιστική αντίσταση είναι ανάγκη ζωής για την εργατικήτάξη και το λαό μας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣΜΙΣΘΟΥΣ, ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ!

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝΥΠΟΤΑΓΗ!

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 16-12-2011: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, ΤΩΡΑ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΖΕΙ!

2011-12-16T15:35:00.001+02:00

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

16-12-2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, ΤΩΡΑ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΖΕΙ!

Στην τελευταία Γενική Συνέλευση τουΣυλλόγου Προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου (ΣΠΕΤ) στις 14 Δεκεμβρίου 2011 διαφωνήσαμε με την πρόταση της πλειοψηφίας του Δ.Σ. για συμμετοχή αντιπροσωπείαςεργαζομένων σε «επιτροπή διαλόγου» με την πολιτικήηγεσία.

Η επιτροπή αυτή δεν συνιστά διάλογο όπως θέλουν να μας κάνουν ναπιστεύουμε. Βάση και προϋπόθεσή της είναι η από μέρους μας αποδοχή του αποκεφαλισμού του ΕθνικούΤυπογραφείου. Ως πλαίσιο διαλόγου παραμένουν οι αρχικές θέσεις του υπουργείουχωρίς να έχουν μεταβληθεί στο ελάχιστο. Γι’ αυτό, ορθώς της γυρίσαμε την πλάτη.Η συμμετοχή μας σε αυτή σημαίνει συνενοχή.

Η επίκληση της συμμετοχής στον δήθενδιάλογο, αποτέλεσε ένα πρώτης τάξεως όχημαδιαφυγής των ΠΑΣΚ (επίσημης και μη) και ΔΑΚΕ από το πραγματικό καιουσιαστικό ζήτημα. Κι αυτό είναι το κατά πόσο θέλουν να δώσουν μια μάχηεπίμονη, μια μάχη ανοιχτής ρήξης και σύγκρουσης μαζί με τους εργαζόμενους γιανα υπάρξει νικηφόρο αποτέλεσμα στον αγώνα τους. Γιατί μόνο η μαχητικήδιεκδίκηση μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Αν έχουμε συνειδητοποιήσει τι ακριβώςδιακυβεύεται στο χώρο εργασίας μας, μόνοο δρόμος του αγώνα υπάρχει.

Αν θέλουμε λοιπόν να κερδίσουμετην αυτοτέλεια του Εθνικού Τυπογραφείου και σε τελικήανάλυση να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας στη δουλειά, μόνο ένας δρόμοςυπάρχει: Αυτός της ανοιχτής ρήξης καισύγκρουσης, μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος. Όλα τα άλλα, στηνπραγματικότητα είναι υπεκφυγές.

Η τακτική που ακολουθείται στο ΕθνικόΤυπογραφείο είναι κομμάτι της ίδιας πολιτικής που εκπορεύεται από τη μαύρη τρόικαΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και αμφισβητεί τα εργασιακά δικαιώματα και τιςκατακτήσεις μας, λεηλατεί το εισόδημά μας, βάζει την ανεργία στα σπίτια μας καιδεν διστάζει τη κρίσιμη στιγμή να επιστρατεύει τις «πρόθυμες» συνδικαλιστικέςηγεσίες για να ανακόψουν κάθε προσπάθεια αντίστασης. Δεν έχουμε τίποτε άλλο να περιμένουμεαπό αυτούς.

Οι τελευταίες δύο εβδομάδες στοΕθνικό Τυπογραφείο ήταν ένα μεγάλο σχολείο για όλους μας. Δώσαμε μια συντεταγμένη μάχη έξι ημερώναπεργίας, αποδείξαμε ότι μπορούμε, αλλά ταυτόχρονα διδαχθήκαμε ότι δεναρκεί.

Ήρθαμε σε κόντρα με τηνκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και την πολιτική της και ξαναμάθαμε τι θα πει«ανεξάρτητη» δικαιοσύνη.

Αρνηθήκαμε τον στημένο και προκαθορισμένοδιάλογο, μάθαμε τι θα πει παράνομη απεργία. Νοιώσαμε στο πετσί μας τηνυπονόμευση, αλλά είχαμε το σθένος να κάνουμε την υπέρβαση και να απαντήσουμε μεενότητα και επιμονή.

Ο αγώνας δεν έχει τελειώσει, έχει μόλιςαρχίσει. Η απόφαση της Γ.Σ. για συμμετοχή του ΣΠΕΤ στην εν λόγω επιτροπήδεσμεύει όσους θα συμμετάσχουν σε αυτήν απέναντι στους εργαζομένους να κινηθούνμε γνώμονα τη διασφάλιση του δικαιώματος μας στη δουλειά και την υπεράσπιση τηςύπαρξης του Εθνικού Τυπογραφείου με διαπραγματευτικό χαρτί τη δύναμή μας όπωςαυτή αναδείχθηκε στην απεργία.

Επειδή τα αδιέξοδα και οι αντιφάσεις είναιθέμα χρόνου να αναδειχθούν, το σίγουροείναι ότι και πάλι θα βρεθούμε στο δρόμο του αγώνα.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ το δικαίωμάμας στη δουλειά.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΟ ΕΝΙΑΙΟΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΠΕΙΝΑΣ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΕΦΕΔΡΕΙΑΣ - ΑΠΟΛΥΣΗΣ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΕΤΡΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ.

deltioaket.blogspot.com

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 8-12-2011: ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

2011-12-08T22:14:00.001+02:00

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

8-12-2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Μετά από έξι ημέρες απεργίας στο Εθνικό Τυπογραφείο με μεγάλη συμμετοχή και μαζικό παρών έξω από το κτίριο της Ευελπιδων όπου εκδικαζόταν η προσφυγή της κυβέρνησης κατά της απεργίας μας, παραλάβαμε σήμερα απόφαση με την οποία κηρύσσεται «παράνομη», πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να γυρίσουμε στη δουλειά.

Μέσα στο γενικότερο κλίμα τρομοκράτησης όλων των αγώνων, μπορεί να θεωρηθεί θετικό το γεγονός ότι η απεργία μας δεν κρίθηκε και «καταχρηστική». Όμως, το πρώτο σκέλος της απόφασης έδωσε την ευκαιρία στις κυρίαρχες παρατάξεις ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ να μεταθέσουν –μήπως και να αρχίσουν να «μαζεύουν»;- τον αγώνα για την άλλη εβδομάδα με σύγκληση Δ.Σ. την Τρίτη και νέα Γενική Συνέλευση ποιός ξέρει πότε;

Σε κάθε περίπτωση το κυρίαρχο και αποφασιστικό όργανο είναι η Γ.Σ., γι’ αυτό, πέρα από κάθε παρέλκυση, μόνο το σώμα των εργαζομένων θα αποφασίσει για τη συνέχιση ή όχι της απεργίας. Εμείς πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να σταματήσουμε. Πρέπει να συνεχίσουμε με προκήρυξη νέας απεργίας. Άλλωστε αποδείχτηκε ότι η ενότητα είναι το μεγάλο όπλο μας.

Είμαστε αποφασισμένοι να εμποδίσουμε τα σχέδια διάλυσης του Εθνικού Τυπογραφείου. Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε τις θέσεις εργασίας μας ενάντια σε κάθε σχέδιο που απειλεί το δικαίωμά μας στη δουλειά.

ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ την ενιαία και αδιάσπαστη ύπαρξη του Εθνικού Τυπογραφείου.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ τη δουλειά μας και τις τεράστιες δυνατότητες της υπηρεσίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσει αμέσως κάθε σχέδιο κατάργησης των τριών Διευθύνσεών του.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ όλοι οι εργαζόμενοι του Εθνικού Τυπογραφείου να παραμείνουν σε αυτό χωρίς κανείς να χάσει τη θέση του.

deltioaket.blogspot.com

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 7-12-2011: ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

2011-12-07T21:11:00.001+02:00

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

7-12-2011

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

Εμείς οι εργαζόμενοι του Εθνικού Τυπογραφείου, έχοντας διανύσει με μεγάλη επιτυχία δυο επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργίες την προηγούμενη εβδομάδα, σε μια πρωτοφανούς μαζικότητας γενική συνέλευση, την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου, αποφασίσαμε ομόφωνα και με συμπαγή ενότητα τη συνέχιση με απεργία διαρκείας από Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου και νέα γενική συνέλευση την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου.

Η επιτυχία της απεργίας μας είναι τεράστια, η συμμετοχή όλων μας πρωτοφανής και η αμηχανία της κυβέρνησης φανερή. Στις 6 Δεκεμβρίου, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου μάς κοινοποίησε με δικαστικό κλητήρα την απόφασή της να προσφύγει στο δικαστήριο, με αίτημα να κηρυχθεί η απεργία μας παράνομη και καταχρηστική.

Παρά το κλίμα τρομοκρατίας που επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί από την επίσημη ΠΑΣΚ και τα ανεπίσημα παρακλάδιά της, η μαζικότατη χθεσινή γενική συνέλευση επανεπιβεβαίωσε την προηγούμενη απόφασή της για πραγματοποίηση της σημερινής απεργίας.

Στην πάγια τακτική ποινικοποίησης των αγώνων, προσφιλή μέθοδο τρομοκράτησης των εργαζομένων από όλες τις κυβερνήσεις, απαντήσαμε σήμερα, Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου, με μαζικό «παρών» έξω από το κτίριο της Ευελπίδων όπου εκδικαζόταν η προσφυγή της κυβέρνησης κατά της απεργίας. Μέχρι αυτή τη στιγμή η απόφαση του δικαστηρίου δεν μας είναι γνωστή, αν και δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το ρόλο της περίφημης «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης απέναντι στα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων. Συνεχίζουμε την απεργία μας και ανανεώνουμε το ραντεβού μας στην αυριανή γενική συνέλευση που θα καθορίσει την περαιτέρω στάση μας.

ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ την ενιαία και αδιάσπαστη ύπαρξη του Εθνικού Τυπογραφείου.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ τη δουλειά μας και τις τεράστιες δυνατότητες της υπηρεσίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσει αμέσως κάθε σχέδιο κατάργησης των τριών Διευθύνσεών του.

deltioaket.blogspot.com

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 2-12-2011: ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

2011-12-02T22:46:00.001+02:00

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

2-12-2011

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

Εμείς οι εργαζόμενοι του Εθνικού Τυπογραφείου σε μια πρωτοφανούς μαζικότητας γενική συνέλευση, τη Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου αποφασίσαμε ομόφωνα τη συνέχιση της απεργίας μας. Έχοντας ήδη διανύσει τέσσερις ημέρες συνεχούς απεργίας με συμμετοχή που αγγίζει και το 100%, προκηρύξαμε απεργία διαρκείας από Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου και νέα γενική συνέλευση τη Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε.

Εμείς και χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι στο δημόσιο έχουμε βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα. Κυβέρνηση και τρόικα έχουν εξαπολύσει άγρια επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας. Οι μισθοί μας έχουν περικοπεί στο 50% τουλάχιστον, τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα τίθενται καθημερινά σε αμφισβήτηση, το εισόδημά μας λεηλατείται από τα χαράτσια και την φοροληστεία και οι οικογένειές μας μαστίζονται από την ανεργία.

Και τώρα αμφισβητείται το ίδιο το δικαίωμά μας στη δουλειά. Το Εθνικό Τυπογραφείο απαξιωμένο εδώ και καιρό, με τη πρόσφατη εγκύκλιο περί κατάργησης του 30% των οργανικών μονάδων κάθε δημόσιας υπηρεσίας, οδηγείται ουσιαστικά στη διάλυση και ο κόσμος του απειλείται με πρόσχημα των «κρατικό» και «αντιπαραγωγικό» υπάλληλο να χάσει την οργανική του θέση και να βρεθεί στο δρόμο.

Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου παραμένει αδιάλλακτη και εμείς αποφασισμένοι.

ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ την ενιαία και αδιάσπαστη ύπαρξη του Εθνικού Τυπογραφείου.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ τη δουλειά μας και τις τεράστιες δυνατότητες της υπηρεσίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσει αμέσως κάθε σχέδιο κατάργησης των τριών Διευθύνσεών του.

deltioaket.blogspot.com

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ 1-12-2011: ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΕΡΓΙΑ

2011-12-01T23:09:00.001+02:00

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

1-12-2011

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΕΡΓΙΑ

Εμείς οι εργαζόμενοι του Εθνικού Τυπογραφείου έχοντας διανύσει τέσσερις ημέρες συνεχούς απεργίας με συμμετοχή που αγγίζει και το 100%, γεγονός τεράστιας σημασίας. Βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή σε κομβικό σημείο για τη συνέχιση του δίκαιου αγώνα μας. Τα αιτήματά μας παραμένουν όλα ανικανοποίητα. Οι όποιες απαντήσεις και κινήσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου έχουν κριθεί από όλους μας ως μη ικανοποιητικές. Η κυβέρνηση στα βασικά ζητήματα απαξίωσης και διάλυσης του Εθνικού Τυπογραφείου, καθώς και σε αυτό που αφορά το μέλλον των εργαζομένων του, αν και φανερά εκνευρισμένη, παραμένει σταθερά οχυρωμένη πίσω από την επίκληση των δεσμεύσεων της έναντι της τρόικας και, παρά τους όποιους ελιγμούς της, αποτέλεσμα της πίεσης της απεργίας μας, παραμένει αδιάλλακτη.

Στη χθεσινή συνεδρίαση του το Δ.Σ. του Συλλόγου Προσωπικού Εθνικού Τυπογραφείου, και αφού εκτίμησε την κρισιμότητα της κατάστασης, αποφάσισε ομόφωνα τη συνέχιση της απεργίας. Για το ζήτημα του τρόπου συνέχισής της όμως, ή με 48ωρες από τη Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου ή με συνέχιση της απεργίας από την επόμενη ημέρα 1^η Δεκεμβρίου που αποτέλεσε και σημείο διαφωνίας, αποφάσισε να εμπιστευτεί την Γ.Σ. το κυρίαρχο και αποφασιστικό όργανο του.

Στη συνέχεια, και για πρώτη φορά σε όλη αυτή τη διαδικασία, στο πιο κρίσιμο σημείο της Γενικής Συνέλευσης, τέθηκε από μέλος του Δ.Σ. (και όχι μόνο), καθόλου τυχαία κατά τη γνώμη μας, ζήτημα απαρτίας της Γ.Σ. Τη στιγμή που καλούμασταν να αποφασίσουμε ουσιαστικά για την κλιμάκωση ή όχι της κινητοποίησής μας, τέθηκε ζήτημα νομιμοποίησης(!), με αποτέλεσμα να διαλυθεί η Γ.Σ. και, το χειρότερο, να διακοπεί η απεργία και να έρθουμε την επόμενη ημέρα, Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου, για δουλειά και πραγματοποίηση νέας Γ.Σ. Η κίνηση αυτή εγείρει σοβαρές αμφιβολίες –αν όχι βεβαιότητες- για τα κίνητρα και τη σκοπιμότητά της ειδικά τη στιγμή που πραγματοποιήθηκε.

Στη φάση που βρισκόμαστε είναι φανερά πια τα αποτελέσματα της κινητοποίησής μας γι’ αυτό και πρέπει να απαντήσουμε με συνέχιση της απεργίας άμεσα από Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου. Η πίεση στη πολιτική ηγεσία πρέπει να ενταθεί και στις όποιες μεθοδεύσεις να απαντήσουμε δυναμικά με κλιμάκωση του αγώνα μας. Έχουμε δώσει μια μεγάλη μάχη μέχρι τώρα με τεράστιο κόστος για τον καθένα από εμάς και αν θέλουμε να έχουμε αποτέλεσμα πρέπει να τη συνεχίσουμε.

ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ την ενιαία και αδιάσπαστη ύπαρξη του Εθνικού Τυπογραφείου.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ τη δουλειά μας και τις τεράστιες δυνατότητες της υπηρεσίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσει αμέσως κάθε σχέδιο κατάργησης των τριών Διευθύνσεών του.

deltioaket.blogspot.com

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

2011-11-29T21:20:00.001+02:00

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Η συμμετοχή των εργαζομένων του Εθνικού Τυπογραφείου στην 48ωρη απεργία της 28 και 29 Νοεμβρίου ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου, πρώτη ημέρα της απεργίας, πραγματοποιήθηκε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, τη στιγμή που εκτυλισσόταν συνάντηση του Προεδρείου του Συλλόγου Προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου με τον υπουργό, Δημήτρη Ρέππα, υπηρεσιακούς και πολιτικούς παράγοντες του υπουργείου.

Οι απαντήσεις που δόθηκαν στα αιτήματα των απεργών δεν κρίθηκαν ικανοποιητικές και στη γενική συνέλευση της επόμενης ημέρας, μετά από σχετική πρόταση του Δ.Σ. οι απεργοί εργαζόμενοι αποφασίσαμε συνέχιση της απεργίας και συμμετοχή στην 24ωρη γενική απεργία των ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ για την Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου.

Είμαστε αποφασισμένοι να εμποδίσουμε τα σχέδια διάλυσης του Εθνικού Τυπογραφείου.

Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο τις τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες του εργοστασίου μας ενάντια σε κάθε σχέδιο συρρίκνωσής του.

Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε τις θέσεις εργασίας μας ενάντια σε κάθε σχέδιο που απειλεί το δικαίωμά μας στη δουλειά.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσει αμέσως κάθε σχέδιο κατάργησης των Διευθύνσεων Διοικητικού, Οικονομικού και Πληροφορικής του Εθνικού Τυπογραφείου.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΟ ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΠΕΙΝΑΣ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΕΦΕΔΡΕΙΑΣ - ΑΠΟΛΥΣΗΣ

ΤO ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΔΙΑΛΥΣΗ - ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ

2011-11-27T14:03:00.001+02:00

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

28-11-2011

ΤO ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΔΙΑΛΥΣΗ

Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ! ΑΠΑΝΤΑΜΕΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ

Οι εργαζόμενοι τουΕθνικού Τυπογραφείου προχωρούμε σε 48ωρη απεργία από τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου2011, αντιδρώντας στα σχέδια διάλυσης της υπηρεσίας μας

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!

Εδώκαι δυο χρόνια κυβέρνηση και τρόικα (Ε.Ε.- Ε.Κ.Τ.- Δ.Ν.Τ.) έχουν εξαπολύσει μιαάνευ προηγουμένου επίθεση στα δικαιώματακαι τις κατακτήσεις μας, από τις απανωτές περικοπές των αποδοχών μας, έως και50%, μέχρι την πρόσφατη εφεδρεία και τις απολύσεις. Στόχος τους, να μας επιβάλουνεργασιακή έρημο και να μας οδηγήσουν στην εξαθλίωση διαλυμένους, χωρίς το παραμικρό δικαίωμα,χωρίς πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες, αιχμάλωτους στους πιο βάρβαρουςσχεδιασμούς του ξένου και ντόπιου πολιτικού και οικονομικού συστήματος.

Ειδικότερα,μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου «ταφόπλακα» για τους δημοσίους υπαλλήλουςκαι υλοποιώντας το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣμε εντολή της τρόικα, αφού διέλυσε σχολεία και νοσοκομεία, προχωρά σε καταργήσειςοργανικών μονάδων δημοσίων υπηρεσιών, οδηγώντας στην ακόμα μεγαλύτερηυποβάθμισή τους, την εγκατάλειψη καισκόπιμη απαξίωση υγιών και με κοινωνική προσφορά οργανισμών, στην καθημερινή ταλαιπωρία και αδιαφορία του κράτους προς τον πολίτη.

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

Στουςκυβερνητικούς σχεδιασμούς προβλέπεται, μεταξύ άλλων, και η κατάργηση των βασικών και αναπόσπαστωνγια τη λειτουργία του Εθνικού Τυπογραφείου Διευθύνσεων Διοικητικού, Οικονομικούκαι Πληροφορικής.

Με την κίνησηαυτή τίθεται σε κίνδυνο η ίδια η υπόσταση του Εθνικού Τυπογραφείου, μιαςυπηρεσίας που για πάνω από ενάμιση αιώνα λειτουργεί ανελλιπώς ως ενιαίοςδιοικητικός φορέας, σταθερός υπερασπιστής της δημοκρατικής αρχής της δημοσιοποίησηςτων πράξεων του κράτους.

Κινδυνεύει το μέλλον ενός πλήρως εξοπλισμένουτεχνολογικά εργοστασίου με τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες (σχολικά βιβλία,έντυπα του δημοσίου κ.λπ.) που, όχι τυχαία, δεν αξιοποιούνται από τον κρατικόμηχανισμό και απειλούνται οι εργαζόμενοί του, που κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειάτους, εν ονόματι της συρρίκνωσης του «αντιπαραγωγικού» κράτους.

Kινδυνεύει το Εθνικό Τυπογραφείου να μετατραπεί σεένα συνδικαλιστικά ακρωτηριασμένο και ελέγξιμο παράρτημα. Μόνιμη επιδίωξη τηςεκάστοτε εξουσίας.

Το σχέδιο ήτανορατό εδώ και δύο χρόνια, παρά τα περί του αντιθέτου προσχηματικά λεγόμενα απόπολιτικούς παράγοντες και συνδικαλίζοντες, με αθορύβως προεξάρχοντα σ’ αυτό το σχέδιο, τον κ. Ειδικό Γραμματέα, σε ρόλο«δούρειου ίππου».

Τα γεγονότα πλέον βοούν: Συστηματικήεγκατάλειψη-υποβάθμιση της εκτυπωτικής μονάδας του Ε.Τ., κατάργηση της θέσηςτου Ειδικού Γραμματέα και τώρα επαπειλούμενος ακρωτηριασμός του ενιαίου καιαδιάσπαστου της υπηρεσίας.

ΔΕΝΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ την ενιαία καιαδιάσπαστη ύπαρξη του Εθνικού Τυπογραφείου.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ τη δουλειά μαςκαι τις τεράστιες δυνατότητες της υπηρεσίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να σταματήσει αμέσωςκάθε σχέδιο κατάργησης των τριών Διευθύνσεών του.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ όλοι οι εργαζόμενοιτου Εθνικού Τυπογραφείου να παραμείνουν σε αυτό χωρίς κανείς να χάσει τη θέσητου.

ΟΧΙΣΤΟ ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΟ ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΠΕΙΝΑΣ

ΟΧΙΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΕΦΕΔΡΕΙΑΣ - ΑΠΟΛΥΣΗΣ

ΟΧΙΣΤΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΕΤΡΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ.

deltioaket.blogspot.com

Σοκ και δέος στο δημόσιο

2011-11-24T00:30:00.001+02:00

Δημόσιοι Υπάλληλοι: ποτέ πια ίδιοι…

Οι εξελίξεις είναι ιλιγγιώδεις: το παλαιότερο ενορχηστρωμένο πλευροκόπημα και μεθοδευμένο πετσόκομμα των μισθών και των θέσεων των δημοσίων υπάλληλων, έχει πλέον μετατραπεί σε απροκάλυπτο εργαστήριο ξεπατώματος του κράτους, που περνά πρωτίστως μέσα από τις μαζικές απολύσεις, τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων και τη μισθολογική ισοπέδωση των δημοσίων υπαλλήλων.

Ήδη, εν ονόματι των «αναγκαίων μεταρρυθμίσεων» και της «μείωσης του κράτους» (ας μην ξεχνάμε τη νεοδημοκρατική «επανίδρυση του κράτους») τα κυβερνητικά έργα, σε συνθήκες κρίσης, προηγούνται των λόγων, αφήνοντας πίσω ακόμα και τις στυγνές συνταγές του Φρίντμαν και της «Σχολής του Σικάγου» για οικονομική και κοινωνική «θεραπεία-σοκ» από έναν αχαλίνωτο καπιταλισμό.

Επιπλέον: Σύμπασα η Ελλάδα, πνιγμένη στις τεράστιες κοινωνικές παθογένειες που όξυνε η κρίση, έχει μετατραπεί σε ένα υποτιμημένο (με όρους αγοράς) αλλά χρυσοφόρο για τους κερδοσκόπους δανειστές, ενέχυρο. Ένα νεοφεουδαλικού τύπου προτεκτοράτο υπό επαίσχυντη επιτήρηση(;), κηδεμονία(;), εποπτεία(;). Η ουσία δεν αλλάζει. Για να καταδειχθεί η «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» αρκεί ένας και μόνον δρακόντειος όρος των μνημονίων, ο οποίος προβλέπει ότι η Ελλάδα παραιτείται «αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται ν’ αποκτήσει, όσον αφορά την ίδια και τα περιουσιακά της στοιχεία, χωρίς περιορισμούς στις κατασχέσεις και στις αναγκαστικές εκτελέσεις»!..

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι ο ισχυρός, ακολουθώντας το στυγνό νόμο του κέρδους, επιβάλλει τη θέληση και κυριαρχία του και επομένως, ο συσχετισμός δύναμης υπερισχύει κάθε νόμου και συνθήκης.

Η κρίση σαρώνει τα ιδεολογήματα, αποκαλύπτοντας ότι η πολυδιαφημισμένη από τους εκπροσώπους του σάπιου πολιτικού συστήματος (‘‘εκσυγχρονιστές’’ και μη), «ισχυρή Ελλάδα», το «ισότιμο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας», δεν είναι -με ευθύνη τους- παρά ένας διαλυμένος-πτωχευμένος ουραγός.

Νέο Μισθολόγιο

Χρόνια η ιδεολογική προπαγάνδα μιλάει για τους δημοσιοϋπαλληλικούς μισθούς που γονατίζουν την οικονομία, όταν το 2010 οι μισθοί του δημοσίου ήταν 19 δισ και τα τοκοχρεολύσια 41,4 δισ αντιστοιχώντας στο 9,3% του ΑΕΠ, τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 10%. Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση ψήφισε το νέο μισθολόγιο και προχώρησε σε άμεση κατάργηση όλων των ειδικών κλαδικών επιδομάτων χωρίς καμία χρονική προσαρμογή και σε σύνδεση μισθού-βαθμού, μισθού- αποδοτικότητας.

Πλέον για τη βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη θα προηγείται θετική κρίση και αξιολόγηση. Κανείς δεν θα προαχθεί και δεν θα «αυξήσει» το εισόδημά του αν δεν κριθεί «αποδοτικός». Για όσους έχουν χρόνια στο δημόσιο και γνωρίζουν πώς λειτουργεί, παρά τα ωραία λόγια, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: σ’ ένα δημόσιο όπου η δουλειά αυξάνεται και το προσωπικό συνέχεια μειώνεται, σ’ ένα δημόσιο που «επιβραβεύει» μονάχα τους «ημετέρους», η απειλή της μη αποδοτικότητας (πέρα από την ποσόστωση στην βαθμολογική εξέλιξη πρέπει να εκπληρώνεται το 90% του στόχου!), θα κρέμεται πάνω απ’ το κεφάλι κάθε εργαζόμενου που θα τολμά να αντιστέκεται στη βαρβαρότητα και θα αρνείται να ζητήσει προστασία στην ομπρέλα των πολιτικών επικυρίαρχων. Πολύ περισσότερο που η μειωμένη αποδοτικότητα δεν θα σημαίνει μόνο καθήλωση ή μείωση αποδοχών, αλλά και απόλυση.

Και όσον αφορά στα περί ενιαιοποίησης το νέο μισθολόγιο μόνο ενιαίο δεν είναι αφού με τη σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας καταλήγει στην πλήρη εξατομίκευση της αμοιβής, κάτι σαν την ατομική σύμβαση εργασίας, που θα ανατινάξει κάθε έννοια συλλογικότητας στη βάση των οικονομικών και όχι μόνο διεκδικήσεων των εργαζομένων στο δημόσιο.

Και επειδή η τρόικα πίεζε, η κυβέρνηση δεν περίμενε το νέο μισθολόγιο. Με όχημα το μεσοπρόθεσμο, ανυπόμονη, προχώρησε από τον Σεπτέμβριο σε περικοπές του εισοδήματός μας αλλάζοντας το αφορολόγητο από 12.000 σε 8.000 ευρώ (μείωση 30-40 ευρώ το μήνα) και μετά σε 5.000 ευρώ, μείωσε στο μισό το κίνητρο απόδοσης και μάλιστα αναδρομικά από 1-7-2011 (μείωση 35-50 ευρώ το μήνα), επέβαλε επιπλέον εισφορές υπέρ ΤΠΔΥ (ακόμη και στους υπαλλήλους ιδιωτικού δικαίου που δεν πρόκειται να πάρουν εφάπαξ από το δημόσιο!!) και υπέρ ΟΑΕΔ και πετσόκοψε ότι απέμεινε με χαράτσια στα εισοδήματα και την ιδιοκτησία ακινήτων.

Το αποτέλεσμα γνωστό. Το είδαμε στα τελευταία εκκαθαριστικά της μισθοδοσίας. Το νιώσαμε στην τσέπη μας. Το εισόδημά μας εξανεμίζεται και οι απώλειες, αν υπολογίσουμε τη φορολογική λαίλαπα και τα μέτρα του πρώτου Μνημονίου (δώρα Χριστουγέννων-Πάσχα, επίδομα αδείας, περικοπές 20% επιδομάτων, υπερωρίες) φτάνουν στο 40 έως 50%. Και αυτά χωρίς ακόμα να έχει εφαρμοστεί το νέο «φτωχολόγιο», που θα μας ισοπεδώσει καθηλώνοντας τις αποδοχές μας στα όρια της φτώχειας.

Και απολύσεις στο δημόσιο

Αφού το δημόσιο «φταίει για όλα», οι δημόσιες υπηρεσίες κλείνουν για οικονομία. Κλείνουν λοιπόν σχολεία, νοσοκομεία, πανεπιστήμια και κοινωνικές υπηρεσίες, όταν, σύμφωνα με έρευνα των πανεπιστημίων του Στρασβούργου και Μαγδεμβούργου και του Αυστριακού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών, η Ελλάδα κατατάσσεται στη 14^η θέση σε σύνολο 17 ευρωπαϊκών κρατών, όσον αφορά το μέγεθος του δημόσιου τομέα της, με χώρες όπως η Σουηδία, η Δανία και η Μεγάλη Βρετανία να την προσπερνούν («Ιός» Ελευθεροτυπίας, 19-9-2010).

Πολλές λέξεις, όπως «αποστρατεία», «εφεδρεία», «προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα», «πλεονάζον προσωπικό», λανσάρονται για να πουν το ίδιο πράγμα: απολύσεις. Πολλές λέξεις για να περιγραφεί το μη εργασιακό καθεστώς 100.000, ή κατ’ άλλους 150.000, υπαλλήλων που σύμφωνα με το τριετές σχέδιο της κυβέρνησης θα μπουν στον προθάλαμο της απόλυσης. Μέχρι το τέλος του έτους προβλέπονται οι πρώτες 30.000 απολύσεις- εφεδρείες, ξεκινώντας από υπαλλήλους που βρίσκονται ή θα βρεθούν στην επόμενη διετία κοντά στη πλήρη σύνταξη της τριακονταπενταετίας. Μπαίνουν στην «εφεδρεία» με 60% του βασικού μισθού, που θα διακόπτεται αν συνάψουν οποιαδήποτε σχέση εργασίας προκειμένου να συμπληρώσουν το πενιχρό εισόδημά τους για να επιβιώσουν. «Εφεδρεία», λοιπόν, στο τέλος της οποίας αν ο υπό απόλυση υπάλληλος δεν συνταξιοδοτηθεί ή δεν κριθεί κατάλληλος, κατόπιν «αξιολόγησης» και ίσως και εξετάσεων από τον ΑΣΕΠ, θα οδηγηθεί στην ανεργία. Και όλα αυτά με μια κοινή υπουργική απόφαση. Έτσι απλά πετιούνται οι άνθρωποι και οι οικογένειές τους στο δρόμο!

Μετά τις τελευταίες πιέσεις της τρόικας οι ρυθμοί επιταχύνθηκαν και ακολουθούν καταργήσεις διοικητικών και οικονομικών διευθύνσεων δημοσίων φορέων, καταργήσεις οργανικών θέσεων, ΔΕΚΟ, ΝΠΙΔ, ΟΤΑ, Νοσοκομείων και Ασφαλιστικών Ταμείων. Τα κριτήρια θολά και ασαφή και βεβαίως γνωστά και ανομολόγητα.

Το δε κώλυμα της τρισκατάρατης μονιμότητας θα λυθεί μια για πάντα στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση. Προς το παρόν προσπερνιέται με τη συγχώνευση και κατάργηση οργανισμών και των οργανικών τους θέσεων και με τη μείωση κατά 30% των οργανικών θέσεων όλων των φορέων. Ο Υπουργός Οικονομικών δήλωσε: «Όσοι εργαζόμενοι δεν καλύπτουν οργανικές ανάγκες θα τοποθετούνται στην εργασιακή εφεδρεία». Έτσι απλά! Προάγγελος αυτού η εφαρμογή του «Καλλικράτη» στους δήμους και οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων, όπου συνάδελφοι εκπαιδευτικοί έχασαν τις οργανικές τους θέσεις και αγωνιούν για την τύχη τους.

Θα ωφεληθεί άραγε ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα από τη συρρίκνωση του «πολυδάπανου και ζημιογόνου» δημοσίου; Η υποβάθμιση των δημοσίων υπηρεσιών, η εγκατάλειψη και σκόπιμη απαξίωση υγιών και με κοινωνική προσφορά οργανισμών, η καθημερινή ταλαιπωρία, η αδιαφορία του κράτους προς τον πολίτη, έχουν δημιουργήσει ένα υπόβαθρο που ευνοεί, όχι τυχαία, αυτές τις αντιλήψεις. Την ίδια στιγμή όμως που συρρικνώνεται το δημόσιο και απολύονται οι δημόσιοι υπάλληλοι, καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις, ενώ οι μισθολογικές περικοπές επεκτείνονται και στον ιδιωτικό τομέα, πείθοντας και τον τελευταίο δύσπιστο ότι η επίθεση του κεφαλαίου είναι ενιαία και έτσι θα πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Νέο πειθαρχικό δίκαιο

Και επειδή όλα αυτά δεν είναι καθόλου εύπεπτα και ο κόσμος δεν φαίνεται διατεθειμένος να αποδεχτεί τη μοίρα του σιωπηλά, έρχεται νέο πειθαρχικό δίκαιο να τελειώνει μια για πάντα με τους ανυπότακτους δημοσίους υπαλλήλους, που δεν βολεύονται με την ανεργία, τη φτώχεια και την ανασφάλεια. Για όποιον έχει την ελάχιστη σχέση με το πώς λειτουργεί το δημόσιο είναι τουλάχιστον γελοία τα επιχειρήματα περί δήθεν τιμωρίας των διεφθαρμένων δημοσίων υπαλλήλων και καλύτερης λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών. Αυστηρότερο πειθαρχικό δίκαιο δεν σημαίνει καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη αλλά υποταγή του υπαλλήλου.

Πράξεις όπως: άρνηση αναγνώρισης του Συντάγματος, έλλειψη αφοσίωσης στην πατρίδα και τη δημοκρατία (πού υπάρχει αλήθεια;), αναξιοπρεπής ή ανάρμοστη ή ανάξια για υπάλληλο συμπεριφορά εντός ή εκτός υπηρεσίας (κάπνισμα; κοτσίδα;), άσκηση κριτικής των πράξεων της προϊσταμένης αρχής που γίνεται δημόσια (συνδικαλισμός;), σύνταξη μεροληπτικής έκθεσης αξιολόγησης (για να εξαντληθεί κάθε αυστηρότητα), άρνηση ή παρακώλυση εκτέλεσης υπηρεσίας (απεργία; κατάληψη;) θα τιμωρούνται με αυστηρότερες ποινές, με παραγραφή στα 7 αντί των 5 ετών που ίσχυε, με βαρύτερες οικονομικές κυρώσεις, έως και με απόλυση.

Και όλα θα κρίνονται από πειθαρχικά συμβούλια με δικαστές και διευθυντές άλλων υπουργείων, ώστε οι κρίνοντες να είναι μακρινοί και «απρόσωποι» για τους κρινόμενους.

Τα στελέχη της «νέας εποχής»

Χωρίς τρομοκρατία τα μέτρα δεν μπορούν να περάσουν. Και αυτόν το ρόλο έρχονται να παίξουν τα νέα στελέχη του δημοσίου. Με τόσο αναβαθμισμένο το ρόλο της ιεραρχίας είναι φανερό ότι και οι επιλογές και κρίσεις προϊσταμένων όλων των βαθμίδων της διοίκησης θα πρέπει να γίνονται πλέον με άλλα πιο αναβαθμισμένα κριτήρια. Παρότι σήμερα γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι δεν ισχύει η δήλωση του Υπουργού Ραγκούση ότι «δεν έγινε ούτε μια κομματική προαγωγή προϊσταμένου» («Καθημερινή» 27/3/2010), φανταζόμαστε τι θα συμβεί κατά την επιλογή των νέων αναβαθμισμένων στελεχών του δημοσίου που θα πρέπει να εφαρμόσουν αυτές τις πολιτικές. Απρόσωπα, δίνοντας συνεχώς διαπιστευτήρια σε αυτούς που τους διόρισαν και με πολλές φιλοδοξίες ανέλιξης θα κληθούν να στελεχώσουν τον μηχανισμό των περικοπών, της χειραγώγησης, των απολύσεων και της τρομοκρατίας. Ας αναλογιστεί ο καθένας τις ευθύνες του!

Η μεγαλειώδης απεργία

της 19ης και 20ής Οκτωβρίου

Η λαίλαπα που μας σαρώνει είναι λοιπόν τεράστια και είναι φανερό ότι η λαοθάλασσα της 19/10 δεν μπόρεσε να την αποτρέψει. Ο αγώνας που καλούμαστε να δώσουμε ενάντια στην πολιτική Ε.Ε.- ΔΝΤ- Κυβέρνησης προβλέπεται μεγάλος, παρατεταμένος και επίμονος, όσο μεγάλη, παρατεταμένη και επίμονη, είναι και η επίθεση που δεχόμαστε. Αφού λοιπόν καταφέραμε να σπάσουμε την τρομοκρατία και την προβοκάτσια των ΜΜΕ, συμμετείχαμε κατά εκατομμύρια στην 48ωρη απεργία και κατεβήκαμε κατά χιλιάδες στη συγκέντρωση για να έρθουμε αντιμέτωποι με τα πιο θλιβερά επεισόδια, που είχαν τραγικό αποτέλεσμα το θάνατο ενός συναγωνιστή μας. Από τη μια θριάμβευσε και πάλι η προβοκατόρικη μαύρη κουκούλα και από την άλλη έδωσε ‘‘μαθήματα’’ περιφρούρησης ο «αυθεντικός ταξικός πόλος».

Ωστόσο, πέρα από τα επεισόδια, πέρα από τους αμυνόμενους παμίτες και τους επιτιθέμενους κουκουλοφόρους, τον πετροπόλεμο και τις μολότωφ μέσα στο πλήθος των διαδηλωτών, πέρα από το ποιος «ήρξατο χειρών αδίκων», η ουσία είναι ότι γίναμε μάρτυρες αντιπαράθεσης στρατιωτικοποιημένων μηχανισμών, του «αυθεντικού ταξικού πόλου» που ξαφνικά διεκδίκησε ιδιοκτησιακή θέση ‘‘συνύπαρξης’’ στην πλατεία και επιζητεί την πραγμάτωση του ηγεμονισμού του στο εργατικό κίνημα (άλλωστε βαθιές είναι οι ιστορικές ρίζες αυτής της τάσης) μέσα σε ένα ρευστό και αναδιατασσόμενο πολιτικό σκηνικό και της «κουκούλας» που με την πλήρη αποθέωση του ατομισμού προσπαθεί να κρύψει τα πολιτικά αδιέξοδά της.

Φυσικά ακολούθησε η εκτεταμένη χρήση βίας και ρίψη χημικών από την αστυνομία στα δικά μας κεφάλια. Θλιβερά γεγονότα που δεν εξυπηρετούν παρά μόνο την κυβέρνηση και όσους θέλουν να διαιωνίζουν τη διάσπαση του κινήματος και των χωριστών πλατειών. Αυτή η αντιπαράθεση έδωσε πάτημα στην κυβέρνηση να εντείνει τη σύγκρουση και μετά την αποχώρηση του ΠΑΜΕ να προχωρήσει σε βίαιη εκκένωση της πλατείας. Για μας όμως είναι ξεκάθαρο ότι τον 53χρονο οικοδόμο του ΠΑΜΕ Δημήτρη Κοτζαρίδη τον σκότωσε η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

ΟΧΙ ΣΤΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΕΤΡΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- ΕΕ-ΔΝΤ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΦΤΩΧΕΙΑΣ
ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Τα εν οίκω και… εν δήμω

2011-11-24T00:28:00.000+02:00

Την Τρίτη, 4-10-2011, πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα

«Γουτεμβέργιος» εκδήλωση εν όψει της 24ωρης απεργίας της 5^ης του Οκτώβρη. Μετά από πρόσκληση του Δ.Σ. του ΣΠΕΤ, στην εκδήλωση μίλησε ο Γεν. Γραμματέας της ΑΔΕΔΥ Ηλ. Ηλιόπουλος. Η συμμετοχή των συναδέλφων ήταν μικρή και, κατά τη γνώμη μας, όχι τυχαία. Η επίσημη συνδικαλιστική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ έχει απαξιωθεί στα μάτια των δημοσίων υπαλλήλων και όλοι καταλαβαίνουμε ότι η «πάλη δι αντιπροσώπων», τακτική μιας προηγούμενης περιόδου, φαντάζει τελείως ανεπαρκής μπροστά στο μέγεθος της επίθεσης που δεχόμαστε και απέναντι στα μεγαθήρια με τα οποία καλούμαστε να τα βάλουμε.

Το γεγονός ότι η ΑΔΕΔΥ δεν μπορεί και στη πραγματικότητα δεν θέλει να μπει μπροστά στον αγώνα για τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα, το γεγονός ότι η πλειοψηφία της εκπορεύεται από τα μεγάλα αστικά κόμματα και συνδιαλέγεται με αυτά, που είναι υπεύθυνα για τον εφιάλτη που βιώνουμε, οδήγησαν τους δημοσίους υπαλλήλους να τής γυρίσουν την πλάτη, δυστυχώς όμως γυρίζοντας την πλάτη, άδικα κατά τη γνώμη μας, και στο ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα, αναντικατάστατο όπλο των εργαζομένων με όλες τις μορφές πάλης του. Ας μην ξεχνάμε ότι κανένας μας δεν πρόκειται -ούτε μπορεί- να σωθεί μόνος του.

Είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε τα δεδομένα. Να οργανωθούμε με τους δικούς μας όρους, έξω και πέρα από τις ηγεσίες που γίνονται τροχοπέδη στον αγώνα μας. Αυτό που μας λείπει δεν είναι ο αρχηγός και ο «σωτήρας», δεν μας λείπει η ζύμωση και η ενημέρωση, αυτό που μας χρειάζεται είναι η οργανωμένη δράση και η πίστη στις δυνάμεις μας, όπως αυτές καταγράφηκαν στις κινητοποιήσεις του περασμένου Οκτωβρίου και Ιουνίου. Αυτές είναι που πρέπει να αναδείξουμε και αυτές είναι που μπορούν να μπουν εμπόδιο στην επίθεση Ε.Ε.- ΔΝΤ- Κυβέρνησης.

Το Δ.Σ. συνεδριάζει…

2011-11-24T00:26:00.000+02:00

Τη Δευτέρα 4-7-2011 πραγματοποιήθηκε η εξ αναβολής συνεδρίαση του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ. με θέμα τη συγκρότηση του νέου προεδρείο.

Ο εκπρόσωπος της πλειοψηφούσας παράταξης ΔΑΚΕ πρότεινε τη συγκρότηση αντιπροσωπευτικού, διαπαραταξιακού προεδρείου και πιο συγκεκριμένα: Πρόεδρος από την ΔΑΚΕ, Γραμματέας από την ΠΑΣΚ, Αντιπρόεδρος από την Αγωνιστική Κίνηση Εθνικού Τυπογραφείου και Ταμίας από την παράταξη «Εμμένοντας Κεντροαριστερά».

Στη συνέχεια το λόγο πήρε εκπρόσωπος της ΠΑΣΚ που πρότεινε η εκλογή των μελών του προεδρείου να γίνει με ξεχωριστές ψηφοφορίες ανά θέση.

Για την Αγωνιστική Κίνηση, οι συμφωνίες μεταξύ των παρατάξεων του Δ.Σ. και η αντιπροσωπευτικότητα ανάλογα με την εκλογική δύναμη, δεν αποτελούν κριτήρια συγκρότησης. Το κριτήριο για μας είναι οι πολιτικές που πρόκειται να ακολουθηθούν στην επικείμενη συνδικαλιστική διετία, οι οποίες θα έπρεπε να λαμβάνονται πρωτίστως ως βάση για συζήτηση. Εφόσον αυτή, η απαραίτητη για μας, πολιτική και δεσμευτική συζήτηση δεν γίνεται, ψηφίζουμε λευκό και δεν αποδεχόμαστε τη θέση του αντιπροέδρου που μας προτάθηκε.

Ο εκπρόσωπος της παράταξη «Εμμένοντας Κεντροαριστερά» πρότεινε τη συγκρότηση διαπαραταξιακού προεδρείου.

Λόγω του διαφαινόμενου αδιεξόδου προτάθηκε από την ΠΑΣΚ ολιγόλεπτη διακοπή, που όμως δεν κατάφερε να γεφυρώσει της διαφορετικές προτάσεις και ορίστηκε νέο Δ.Σ. για τη Τετάρτη 6-7-2011.

Στη νέα συνεδρίαση την Τετάρτη 6-7-2011 έγινε νέα πρόταση από την ΠΑΣΚ για προεδρείο με Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο ΔΑΚΕ, Γραμματέα και Ταμία από την ΠΑΣΚ. Ο εκπρόσωπος της παράταξη «Εμμένοντας Κεντροαριστερά» παραιτήθηκε από τη διεκδίκηση οποιασδήποτε θέσης και το Δ.Σ. προχώρησε σε ψηφοφορία της οποίας τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:

Πρόεδρος: Β. Γεωργίου, 8 ψήφοι υπέρ, 1 λευκό

Αντιπρόεδρος: Α. Καραβάνας, 8 ψήφοι υπέρ, 1 λευκό

Γραμματέας: Θ. Μουμούρης, 7 ψήφοι υπέρ, 2 λευκά

Ταμίας: Γ. Περγαντίνας, 8 ψήφοι υπέρ, 1 λευκό

Οργανωτικός Γραμματέας: Α. Τσόλκας, 8 ψήφοι υπέρ, 1 λευκό

Την Πέμπτη 22-9-2011 πραγματοποιήθηκε νέα συνεδρίαση του Δ.Σ. με θέμα:

Ενημέρωση Προέδρου.
Απεργιακές κινητοποιήσεις

Από μέλη του Δ.Σ. τέθηκε το θέμα του ΤΑΠΕΤ και συζητήθηκε. Εκφράστηκε η ανησυχία όλων για τις εξελίξεις στο ταμείο και αποφασίστηκε να συνταχθεί επιστολή του Δ.Σ. με το οποία να επισημαίνεται η ανάγκη εφαρμογής του κανονισμού και των αποφάσεων του Δ.Σ. του ΤΑΠΕΤ και έγκαιρης πληρωμής των μελών. Το Δ.Σ. είναι διατεθειμένο να κάνει και όποια παρέμβαση χρειάζεται για να βοηθήσει την ομαλή λειτουργία του ταμείου.

Συζητήθηκαν επίσης τα νέα μέτρα με τα οποία βάλλεται το εισόδημα και οι εργασιακές σχέσεις στο δημόσιο. Τονίστηκε η ανάγκη συντονισμού με την ομοσπονδία του υπουργείου εσωτερικών και με εργαζόμενους σε άλλα υπουργεία προκειμένου να δοθεί απάντηση. Επίσης αποφασίστηκε η συμμετοχή του ΣΠΕΤ στην στάση εργασίας που είχε εξαγγείλει η ΑΔΕΔΥ για την ίδια ημέρα, 22/9/201, και στην 24ωρη απεργία της 6/10, για την οποία θα γίνει και συγκέντρωση-συζήτηση του προσωπικού την προηγούμενη ημέρα. Επίσης συζητήθηκε η δυνατότητα να πιεστεί η ΑΔΕΔΥ να μπει μπροστά και να στηρίξει πολιτικά την άρνηση του κόσμου να πληρώσει τα «χαράτσια» που ασύστολα του επιβάλλονται.

Τέλος, το Δ.Σ. του ΣΠΕΤ διατύπωσε την ρητή αντίθεσή του σε οποιαδήποτε αναζήτηση πλεονάζοντος προσωπικού και προσωπικού για «εφεδρεία» μεταξύ των εργαζομένων του Εθνικού Τυπογραφείου, γεγονός που θα υπερασπιστεί με κάθε τρόπο.

Την Τρίτη 11-10-2011 πραγματοποιήθηκε νέα συνεδρίαση του Δ.Σ. με θέματα:

Παραίτηση του μέλους του Δ.Σ. Ντέντε Μαρία και αντικατάστασή του από τον Αγιάνογλου Βασίλειο.
Ενημέρωση προέδρου:

Μετά από πρόταση του προέδρου αποφασίστηκε η συμμετοχή του ΣΠΕΤ στο συλλαλητήριο που έχουν διοργανώσει οι Ομοσπονδίες της ΑΔΕΔΥ για το Σάββατο 15 Οκτώβρη με προσυγκέντρωση 10.00 έξω από το Εθνικό Τυπογραφείο.

Επίσης αποφασίστηκε η συμμετοχή του ΣΠΕΤ στην 48ωρη απεργία των ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ στις 19-20 Οκτωβρίου και προτάθηκε η συμμετοχή μας στην κατάληψη του Υπουργείου Ανάπτυξης που θα πραγματοποιηθεί στις 12-10-2011.

Στη συνέχεια μετά από πρότασή μας αποφασίστηκε η πραγματοποίηση έκτακτης γενικής συνέλευσης για την Πέμπτη 13-10-2011 στην αυλή με θέματα την ενημέρωση του προσωπικού και τον προγραμματισμό των κινητοποιήσεων της επόμενης περιόδου.

Κατάληψη Υπουργείου Δοιοκητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης

2011-11-24T00:22:00.001+02:00

Τη Πέμπτη 29-9-2011 μετά από σχετική απόφαση του Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ εκατοντάδες δημόσιοι υπάλληλοι προχωρήσαμε σε συμβολικές καταλήψεις δέκα υπουργείων. Οι εργαζόμενοι του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, με την αρωγή υπαλλήλων περιφερειακών υπηρεσιών του υπουργείου και του Εθνικού Τυπογραφείου, προχωρήσαμε αντίστοιχα σε κατάληψη του κεντρικού κτιρίου του υπουργείου.

ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΥΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΓΚΡΙ

2011-11-24T00:17:00.001+02:00

«Η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους Έλληνες πολίτες. Δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς το μαλάκα» -

Άμιτ Σαρκάρ, μεγαλοχρηματιστής

«Θα σώσουμε την Ελλάδα, όπως την OPEL» - Α. Μέρκελ

Την 1^η Ιουνίου 2009, ο Γιώργος Παπανδρέου, πριν γίνει πρωθυπουργός, σε συνέντευξή του στο TVXS και στο LIVE ΠΑΣΟΚ, ανέφερε για το ΔΝΤ:

«Ιδιαίτερα το Δ.Ν.Τ. δεν έχει τη φήμη, ούτε για την κοινωνική του δικαιοσύνη, ούτε και για την αποτελεσματικότητά του. Το να πηγαίνει σε χώρες αναπτυσσόμενες και να τους λέει, ‘‘επειδή έχετε πολλά δάνεια, το πρώτο που θα κόψετε θα είναι από την παιδεία π.χ.’’,-αυτές είναι επίσημες πράξεις τους- που ουσιαστικά κόβουν το μέλλον της χώρας. Μπορεί αυτή η χώρα να μαζέψει κάποια λίγα χρήματα, για ένα δυο χρόνια, αλλά ουσιαστικά καταδικάζει τη χώρα αυτή στην υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση. Δεν έχουμε κανένα λόγο, λοιπόν, εμείς να μπούμε σε μία τέτοια διαπραγμάτευση, η οποία πιθανώς να διολισθήσει σε όρους που θα είναι αρνητικοί για την πορεία της χώρας μας».

Ο Γιώργος Παπανδρέου, όντας πρωθυπουργός της χώρας, τον Απρίλιο του 2010, δήλωνε: «Η αλήθεια είναι ότι εκεί που δεν είχαμε τίποτα, τώρα (με το ΔΝΤ) έχουμε ένα ασφαλές καταφύγιο».

Ο διαβόητος, πρώην γενικός διοικητής του ΔΝΤ, Στρος Καν σε συνέντευξή του στο γαλλικό CANAL+ ανέφερε (σε τηλεοπτικά πλάνα που κόπηκαν), ότι οι διεργασίες ανάμιξης του ΔΝΤ ξεκίνησαν μήνες πριν και μάλιστα υπήρχε συχνή τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ Παπανδρέου και του ιδίου κατά τους μήνες Οκτώβριο – Δεκέμβριο 2009.

Δεν χρειάζεται ν’ αναλύσουμε τον ρόλο του ΔΝΤ. Η φήμη του είναι γνωστή, ήδη από τη δεκαετία του ’70, η σύμπλευσή του με τη σχολή του Σικάγου και τις θεωρίες του Φρίντμαν καθώς και η συμβολή του στις χούντες της Λατινικής Αμερικής, με προεξάρχουσα εκείνη της Χιλής. Ακόμα και σήμερα αποδεικνύεται ότι η σύμπραξή του με δικτατορικά καθεστώτα είναι αδιαμφισβήτητη.

Με άλλα λόγια, ενώ επιφανειακά ορίζεται ως ένας διεθνής οργανισμός, ο οποίος επιβλέπει το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα παρακολουθώντας τις συναλλαγματικές ισοτιμίες και τα ισοζύγια πληρωμών, προσφέροντας οικονομική και τεχνική βοήθεια όταν του ζητηθεί, στην πραγματικότητα είναι ο εκτελεστικός βραχίονας (μαζί με άλλους οργανισμούς, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα κ.λπ.) του χρηματοπιστωτικού συστήματος, που εξασφαλίζει την επιστροφή των χρημάτων των δανειστών. Όσον αφορά την ΕΕ, τα μεγάλα κράτη και κυρίως τη Γερμανία, τα συμφέρει η είσοδος του ΔΝΤ σε χώρες – μέλη της ΕΕ, που είναι στα όρια της χρεωκοπίας, για τους εξής δύο λόγους: πρώτον γιατί έτσι μοιράζεται ο δανεισμός και δεύτερον γιατί επιβάλλει την εφαρμογή αντιλαϊκών–αντικοινωνικών μέτρων, την καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, ενισχύοντας σκανδαλωδώς με αυτό τον τρόπο τους μεγαλοκεφαλαιούχους.

Αυτό το διάστημα όλοι αισθανόμαστε εξοργισμένοι. Τα σοκ είναι σκοπίμως απανωτά. Το εξοργιστικότερο όμως όλων, είναι ο διαχειριστικός χαρακτήρας της κυβέρνησης, η οποία χρησιμοποιεί επικοινωνιακά και βίαια ψυχολογικά μέσα για να τσακίσει τις αντιστάσεις μας.

Τι άλλο είναι οι φράσεις Πάγκαλου «όλοι μαζί τα φάγαμε» ή τα περί κοπριτών του δημοσίου, οι οποίες αποσκοπούσαν σε δημιουργία κλίματος συνενοχής στην κλεπτοκρατία, αλλά και διχασμού μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων υπαλλήλων; Στο ίδιο μήκος κύματος και οι φράσεις Λοβέρδου για 1.000.000 εχθρούς δημοσίους υπαλλήλους! Και κάθε φορά που σκοπεύουν να περάσουν ένα μέτρο εντεταλμένο της τρόικας, στοχοποιούν με την ίδια μέθοδο επαγγελματικές ομάδες, κατονομάζοντάς τες ως συντεχνίες.

Κάθε φορά μας λένε ότι μέχρι τώρα υπήρχε εκτεταμένη διαφθορά, κυρίως στον δημόσιο τομέα, με αποτέλεσμα να υπάρξει κρατική κατάρρευση, φτάνοντας να μιλάνε ότι με τα μέτρα αυτά προσπαθούν να μας γλιτώσουν από τη χρεοκοπία.

Ας δούμε όμως τα πράγματα κάτω από την επιφάνεια και πέρα από την οπτική που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Είναι το σίγουρο ότι η διαφθορά γενικότερα ανέκαθεν υπήρχε και οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι είναι το σύμφυτο σύμπτωμα του συστήματος, αλλά θα ήταν εξαιρετικά κοντόφθαλμο να την προσδιορίσουμε ως την αποκλειστική αιτία.

Η βασική αιτία είναι η κρίση του καπιταλισμού. Το σύστημα ακολουθεί κυκλική πορεία κάμψης και ανάκαμψης. Η κάμψη αποτελείται από απανωτές κρίσεις που έχουν ως σημαντική παράμετρο την υπερσυσσώρευση κεφαλαίου. Η ανάλυση της κρίσης του καπιταλισμού αποτελεί μια μεγάλη συνιστώσα που δεν μπορεί να αναλυθεί σε ελάχιστες γραμμές. Με λίγες λέξεις όμως οι κρίσεις του συστήματος είναι γονιδιακό χαρακτηριστικό γνώρισμα του καπιταλισμού και ριζικά οφείλεται στην κλασική αντίθεση κεφαλαίου και εργασίας.

Ο στόχος του καπιταλιστή είναι η αύξηση του κέρδους του με οποιοδήποτε κόστος. Όντας κάτοχος των μέσων παραγωγής, στόχος του είναι να τελειοποιεί την παραγωγή με τεχνικά μέσα, να κερδίζει και να επανεπενδύει σε αυτήν με αποτέλεσμα να αυξάνει τα κέρδη του κάθε φορά και κατ’ επέκταση το κεφάλαιό του.

Ο χαοτικός χαρακτήρας του καπιταλισμού και η εντατική ανάπτυξή του (τις τελευταίες δεκαετίες έχει απογειωθεί η χρήση της τεχνολογίας), έχουν περιορίσει σε μεγάλο βαθμό τα εργατικά χέρια. Σε όλες τις ιστορικές περιόδους του συστήματος ο καπιταλιστής εκμεταλλευόταν μέχρι τελευταίας ρανίδας τον εργάτη, έτσι και τώρα παρόλο που έχει περιοριστεί ο ρόλος του εργάτη από τις μηχανές, ο καπιταλιστής βρίσκει άλλους τρόπους να εκμεταλλεύεται το εργατικό του δυναμικό και να αποσπά τη μέγιστη υπεραξία.

Τα μέσα που διαθέτει ο κεφαλαιοκράτης είναι η εντατικοποίηση της εργασίας, η μείωση του μισθού (και μέσω της ανόδου των τιμών των προϊόντων), η κατοχή ολόκληρων χωρών για την εκμετάλλευση των πρώτων υλών τους και του φυσικού πλούτου τους (πετρέλαιο, μεταλλεύματα), οι απαράδεκτες και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας των εργατών. Ο καπιταλιστής απομυζά τον εργάτη και τον αντιμετωπίζει ως δούλο, με στόχο να αυξήσει την παραγωγή του και κατ’ επέκταση τα κέρδη του.

Κι εδώ ακριβώς έρχεται η παράνοια του καπιταλισμού, που από τη μία επιδιώκει όλο και περισσότερα κέρδη για λογαριασμό του κεφαλαιοκράτη και όλο και μεγαλύτερη αύξηση της παραγωγής και του κεφαλαίου του, εκμεταλλευόμενος τον εργάτη και αμείβοντάς τον με μισθούς πείνας, κι από την άλλη αξιώνει από τον εργάτη που εκμεταλλεύεται να καταναλώσει τα προϊόντα που παράγει.

Οι μισθοί όμως είναι πενιχροί κι ο εργαζόμενος αδυνατεί να καταναλώσει όλη αυτή τη μεγάλη παραγωγή, ακόμα όμως και σε καλλίτερες συνθήκες πάλι θα αδυνατούσε η κατανάλωση να ισοσκελίσει την τεράστια παραγωγή. Το αποτέλεσμα είναι να υπερσυσσωρεύεται κεφάλαιο, που οδηγείται σε ακόμα μεγαλύτερη αύξηση και υπερσυσσώρευση μέσω της χρηματοπιστωτικής διαδικασίας (μετοχές και χρηματοπιστωτικά παράγωγα) και στο τέλος όλο αυτό το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο, το οποίο δεν καταναλώνεται, να πρέπει να καταστραφεί και τη χασούρα αυτού του κεφαλαίου να καλούνται με τις ευλογίες του κράτους να την πληρώσουν οι εργάτες – ο λαός. Έτσι λοιπόν εμφανίζεται το φαινόμενο που βιώνουμε στις μέρες μας, μέσω του κράτους και των «υπασπιστών των κεφαλαιούχων (ΔΝΤ, Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, Παγκόσμια Τράπεζα, ΕΕ)» να οδηγούμαστε στην εξαθλίωση για να ενισχύσουμε τράπεζες, μονοπώλια και μεγαλοεπιχειρηματίες. Οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), εναλλάσσονται στην εξουσία μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα το οποίο και υπηρετούν, είναι αστικά κόμματα κι έχουν αγαστές σχέσεις με επιχειρήσεις και μονοπώλια. Γι’ αυτό και σε περιόδους κρίσεις, όπως σήμερα, καλούνται με σκληρά μέτρα να ματώσουν τον λαό για να ενισχύσουν τις τράπεζες και τα μονοπώλια.

Είναι πλέον γνωστό ότι περισσότερα έχουμε πληρώσει ως χώρα για εισαγωγές από χώρες της ΕΕ και κυρίως από Γερμανία και λιγότερα έχουμε λάβει από κοινοτικά πακέτα στήριξης, τα οποία απορροφώνται στην πλειονότητά τους από το κεφάλαιο και ελάχιστα έως μηδαμινά από τον ελληνικό λαό.

Και πάντως ουδείς αναφέρει ότι από τους κυριότερους λόγους του ελλείμματος είναι οι στρατιωτικές δαπάνες. Μόνο μέσα στο 2009 έγιναν στρατιωτικές δαπάνες ύψους 8,9 δισ ευρώ. Κι αυτό σε μια χώρα, όπως η δική μας, που είναι παγκοσμίως μέσα στην πεντάδα αγοράς περισσότερων όπλων, κατέχοντας την τρίτη θέση.

Συνολικά, πάνω από 90 δισ ευρώ του σημερινού δημόσιου χρέους οφείλεται σε στρατιωτικές δαπάνες που έγιναν από εισαγωγή όπλων.

Η Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ μετατράπηκε σε χώρα που ο λαός της ζει για να πληρώνει δάνεια και τοκοχρεολύσια. Και φυσικά το παιχνίδι χοντραίνει ακόμα περισσότερο με την εμπλοκή ντόπιων και ξένων τοκογλύφων, που ενώ στα τέλη του 2009 έλεγαν στον ελληνικό λαό ότι χρωστάει μισό τρισ, που ήδη πλήρωσε, τώρα του λένε ότι χρωστάει και άλλα τόσα.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι μέσα στο 2010, μετά τρεις μήνες από την εφαρμογή του μνημονίου, οι ελληνικές τράπεζες είχαν συνολικά έσοδα, με τη μορφή ενεργητικού, γύρω στα 697 δισ ευρώ.

Σύμφωνα με μελέτες του ΟΗΕ, μέσα στους 100 πιο ισχυρούς οικονομικούς οργανισμούς του κόσμου, οι 51 είναι πολυεθνικές επιχειρήσεις και τα 49 είναι κράτη! Ενδεικτικό στοιχείο υπεροχής της κεφαλαιακής ισχύος παγκοσμίως απέναντι στα κράτη.

Ο καπιταλιστικός τζόγος και η ανάγκη για όλο και μεγαλύτερα κέρδη, έχει επεκταθεί ανάμεσα σε κράτη, μετατρέποντας κάποια από αυτά σε κράτη–δανειστές (συλλογικούς καπιταλιστές), που χορηγούν δάνεια με υψηλότατους τόκους και σε υποχείρια κράτη–δανειζόμενα. Η σχολή του Σικάγου και η θεωρία του Φρίντμαν για απελευθέρωση των αγορών, καθώς και η μεθοδολογία της ψυχολογικής χειραγώγησης και καλλιέργειας τρόμου, με απανωτά σοκ, για να καμφθούν οι αντιστάσεις των λαών, ξεκινώντας πειραματικά από τη Λατινική Αμερική με την επιβολή δικτατορικών καθεστώτων, επεκτείνεται ραγδαία πλέον σε όλο τον «δημοκρατικό» δυτικό κόσμο.

Είπε ο Μπράα στο ECOFIN, ότι θέλουνε να περιορίσουνε τον δημόσιο τομέα και ο Βενιζέλος σιγοντάρισε με τη φράση «εκλογίκευση του δημόσιου τομέα». Ηλίου φαεινότερο: το δημόσιο έχει μπει αμετάκλητα στο σφαγείο. Η υποβάθμιση (έως διαλύσεως) της Υγείας, της Παιδείας, της Ασφάλισης με πρόσχημα την «αναδιάρθρωση» του κράτους, η εξοντωτική συρρίκνωση των μισθών και των συντάξεων, η εργασιακή εφεδρεία (δηλαδή απολύσεις), οι κάθε είδους φόροι, οι εισφορές και τα χαράτσια, που νιώθουμε στο πετσί μας, δεν είναι παρά η μετατόπιση της χρεοκοπίας στις πλάτες του λαού.

Οι πολυάριθμοι (διεθνείς και εγχώριοι) σωτήρες, μας φορτώνουν βίαια τα ασήκωτα βάρη της χρεοκοπίας, από τη μια ισοπεδώνοντας κάθε πλευρά του κοινωνικού κράτους και από την άλλη αποστερώντας μας, με γεωμετρική πρόοδο, από τους στοιχειώδεις πόρους ανεκτής επιβίωσης.

Είμαστε ακόμα στην αρχή και η πραγματικότητα γύρω μας είναι δυσβάσταχτη. Ιδιαίτερα μετά το πρόσφατο «κούρεμα» του εξωτερικού χρέους, μια «επιχείρηση που καθοδηγείται ολοκληρωτικά από τους πιστωτές και εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους», όπως καταγγέλλεται σε ανακοίνωση της Επιτροπής για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου, νέα μνημόνια «σωτηρίας» με νέα δυσβάστακτα μέτρα μας περιμένουν.

Από την άλλη πλευρά, η έλλειψη δημοκρατίας εκδηλώνεται πλέον αφενός από τον χαρακτήρα της επιτήρησης που θα ασκείται πλέον στη χώρα μας -ήδη ο Ν. Σαρκοζί ανέφερε πρόσφατα ότι ο ίδιος αν και πρόεδρος της Γαλλίας καλείται να αποφασίσει για τα εσωτερικά μιας άλλης χώρας, εννοώντας την Ελλάδα, και αυτό αποτελεί ένα πλήγμα στη δημοκρατία- και αφετέρου είναι επίσης φανερό στο εσωτερικό ότι το πολιτικό σύστημα οδηγείται ραγδαία σε έλλειμμα δημοκρατίας, τσαλαπατώντας κάθε έννοια αστικής νομιμότητας.

Το κράτος, πέραν των άλλων, μετατρέπεται ολοένα σε εργαλείο αδίστακτης κλοπής.

Όσο για το πολιτικό προσωπικό της χώρας και ιδίως για τον πρωθυπουργό (αυτή την αξιολύπητη σκιά), αλλά και το υπόλοιπο κυβερνητικό επιτελείο, αποδεικνύουν με τις πράξεις τους το αυτονόητο: κατά το σύστημα και οι εκπρόσωποί του. Πέρα από τα αμήχανα χαμόγελα του πρωθυπουργού, τις εκκλήσεις για συγκυβέρνηση και τις εθνικοπατριωτικές κορώνες, ο ρόλος του ως εντολοδόχου των δανειστών, δεν διαφέρει σε τίποτα -τηρουμένων των αναλογιών- από εκείνον των υπολοίπων εκπροσώπων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου (Μέρκελ, Σαρκοζί, Κάμερον κ.ά.): να σώσουν τον καπιταλισμό σε βάρος των εργαζομένων.

Συμπερασματικά, σε κοινωνικό επίπεδο, για όλους εμάς τους εργαζόμενους, δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από τον αγώνα. Να υπερασπισθούμε τα δικαιώματα και τις θέσεις εργασίας μας.

Γιατί «στο σκοτάδι όλοι οι λύκοι είναι γκρι...»*.

*Ο τίτλος του άρθρου και η τελευταία φράση είναι παρμένα από το ομότιτλο μυθιστόρημα του Γκούναρ Στόλεσεν (εκδ. ΠΟΛΙΣ).

Παναγιώτης Τζίνος

Περικοπές μόνο για τους εργαζόμενους…

2011-11-24T00:15:00.000+02:00

Δημοσιεύθηκε η «Σύσταση Πολιτικού Γραφείου του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και ενιαίων θέσεων ειδικών συμβούλων- συνεργατών, μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων και αποσπασμένων υπαλλήλων του Δημοσίου ή Νομικού Προσώπου του Δημοσίου Τομέα» (ΦΕΚ 1763/Β΄/4-8-2011)

Την ώρα που η κυβέρνηση κλείνει σχολεία, νοσοκομεία και δημόσιους οργανισμούς με πρόσχημα την άσχημη οικονομική κατάσταση της χώρας, ο κ. Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης συστήνει το Γραφείο του επιβαρύνοντας το προϋπολογισμό με 447.540 ευρώ για το τρέχον έτος και 895.280 ευρώ για κάθε ένα από τα επόμενα έτη 2012 και 2013.

Τη στιγμή που σαρώνεται με απολύσεις το δημόσιο, ο κ. Βενιζέλος συστήνει δέκα (10) θέσεις μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων και πέντε (5) θέσεις ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών. Ο μεγάλος αριθμός των υπαλλήλων που θα στελεχώσουν το γραφείο του μας προϊδεάζει για τον όγκο της δουλειάς του: περικοπές, απολύσεις, «εφεδρεία», ανεργία, αύξηση φόρων, χαράτσια, τέλη….

ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΛΗΡΩΝΟΜΑΣΤΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ

2011-11-24T00:13:00.001+02:00

Στις 16 Ιουνίου 2011 η κυβέρνηση προχώρησε στην ψήφιση νόμου με τον οποίο παρέτεινε το ωράριο εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων κατά μισή ώρα. Πόσο φαντάζουν αλήθεια ξεχασμένες οι προ λίγων μόλις ετών εκσυγχρονιστικές εξαγγελίες και συνδικαλιστικές διεκδικήσεις περί 7ωρου! Είναι σίγουρα ύποπτη η επίκληση της εξίσωσης (προς τα κάτω εννοείται) δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, που σκόπιμα χρησιμοποιείται για να μας διχάσει. Και είναι τουλάχιστον υποκριτικό να λέγεται ότι η αύξηση του ωραρίου στο δημόσιο θα εξασφαλίσει 45.000 θέσεις εργασίας. Είναι γελοίο να πιστεύει κανείς δηλαδή ότι, κατ’ αναλογία, το μισάωρο που δουλεύουμε όλοι παραπάνω θα ανακουφίσει τα τμήματα που στενάζουν από το φόρτο εργασίας. Ούτε βέβαια μπορούν να μας πείσουν οι δήθεν αγωνιούντες για την καλύτερη εξυπηρέτηση του κοινού από μια κυβέρνηση που κλείνει τα σχολεία και τα νοσοκομεία και κάνει οτιδήποτε για να εξοντώσει τους κατοίκους αυτής της χώρας οικονομικά, εργασιακά και να τους οδηγήσει στην εξαθλίωση και τον αφανισμό. Αν κοιτάξουμε λοιπόν πίσω από τις τουλάχιστον φαιδρές αυτές δικαιολογίες, θα δούμε να αφαιρείται άλλο ένα κεκτημένο από τους εργαζόμενους στο δημόσιο και να εξασφαλίζεται ένα αριθμητικό αποτέλεσμα προς ικανοποίηση της τρόικας και των εντολοδόχων της. Μόνος στόχος να καμφθεί ο μοναδικός κλάδος εργαζομένων που, μέσα σε αυτό τον εργασιακό μεσαίωνα που ζούμε, εφαρμόζεται στοιχειωδώς η εργατική νομοθεσία. Το επόμενο βήμα θα είναι οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, η απλήρωτη και ανασφάλιστη δουλειά, η εφεδρεία και οι απολύσεις.

Ειδικότερα στην υπηρεσία μας η διοίκηση, και ύστερα από έκδοση δύο σχετικών ανακοινώσεων, υλοποίησε την επιμήκυνση του ωραρίου εργασίας μας, εφαρμόζοντας, με περισσή είναι αλήθεια προθυμία, μέσα στο καλοκαίρι, τη σχετική υπουργική απόφαση. Αποτέλεσμα: η παράταση του ωραρίου των συναδέλφων που υπηρετούν στην απογευματινή βάρδια να είναι στην πραγματικότητα 1 ώρα, δημιουργώντας τους μεγάλα προβλήματα. Θα μπορούσε να προταθεί ωράριο εργασίας 7.00-14.30 και 14.00-21.00 για την πρωινή και την απογευματινή βάρδια αντίστοιχα, ώστε με την επικάλυψη του μισαώρου 14.00-14.30 αφενός η αποχώρηση των απογευματινών συναδέλφων να μην γίνεται πολύ αργά και αφετέρου να διευκολύνεται η αλλαγή βάρδιας. Δεν φτάνει που καλούμαστε να εργαζόμαστε περισσότερες ώρες, αυξάνεται και ο φόρτος εργασίας που πέφτει καθημερινά στις πλάτες μας λόγω των αθρόων συνταξιοδοτήσεων, της έλλειψης προσωπικού, του παγώματος των προσλήψεων (με την αναλογία του 1 προς 10 για το 2011 και του 1 προς 5 από το 2012 και μετά) και των αρρυθμιών που παρουσιάζει ένας μισοδιαλυμένος κρατικός μηχανισμός.

Τα ψέμματα συνεχίζονται…

2011-11-24T00:10:00.000+02:00

«Το έλλειμμα της χώρας για το 2009 σκοπίμως παρουσιάστηκε στο 15,4% από τη Eurostat. Έπρεπε να φανεί μεγαλύτερο από αυτό της Ιρλανδίας, που ήταν 14%, ώστε να παρθούν δυσβάσταχτα μέτρα κατά της Ελλάδας» (Ζωή Γεωργαντά, καθηγήτρια Πανεπιστημίου Μακεδονίας και αποπεμφθέν μέλος της Επιτροπής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής)

Ψευδόταν για το έλλειμμα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Μπορεί, όμως, να μας κορόιδεψε και η («σοσιαλιστική») κυβέρνηση και ο πρώην υπουργός Οικονομικών; Αποκαλύφθηκε για άλλη μια φορά ότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε το έλλειμμα ούτε το χρέος. Είναι η πολιτική επιλογή της καταλήστευσης της χώρας, της κατάργησης κάθε εργασιακού δικαιώματος, της επίθεσης στα εισοδήματα και στη ζωή μας.

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ!

2011-11-24T00:03:00.000+02:00

Μας υπονομεύουν ακόμα και όταν δείχνουν ότι μας επαινούν. Ακόμα και όταν βρίσκουν καλό λόγο να γράψουν οι μνημονιακές γραφίδες για τους ισοπεδωμένους και πανταχόθεν βαλλόμενους δημοσίους υπαλλήλους, δαγκώνουν τις λέξεις. Ακόμα και όταν προσφέρεται εθελοντική και αμισθί εργασία, όπως συνέβη με τους υπαλλήλους του Εθνικού Τυπογραφείου, οι οποίοι συνεισέφεραν με νυχθημερόν βάρδιες στην εκτύπωση σχολικών βιβλίων, βρίσκουν την ευκαιρία να σερβίρουν το υποδόριο δηλητήριο των αποσιωπητικών. Έτσι, η ναυαρχίδα του νεοφιλελευθερισμού «Καθημερινή» σε πρωτοσέλιδη δεσπόζουσα φωτογραφία από το βιβλιοδετείο του Ε.Τ. (εκτεταμένο ρεπορτάζ συνεχιζόταν στην τελευταία σελίδα, 13-9-2011), «έριξε» τον τίτλο «όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι θέλουν…»! Τι σημαίνει αυτό; Είναι προφανές ότι, κατά τον συντάκτη, οι Δ.Υ. συνήθως δεν θέλουν. Επομένως, το μήνυμα του τίτλου, συνοψίζοντας την εξαίρεση, δια της πλαγίας απομειώνει την προσφορά. Κι αν κάποιος δεν διαβάσει τη λεζάντα ή το ρεπορτάζ, τόσο το χειρότερο. Του καρφώνεται μόνο ο τίτλος- δηλητήριο. Προβοκάτσια με χειρουργικό γάντι…

Έξω η Αστυνομία από το Εθνικό Τυπογραφείο

2011-11-24T00:01:00.000+02:00

Με τα ΜΑΤ θα δημοσιεύονται πλέον οι νόμοι;*

Στις 14 Οκτωβρίου 2011, το πρωί, ο υπουργός οικονομικών δήλωσε στη βουλή:

«….Η κρατική μηχανή πρέπει να δουλέψει. Δεν μπορεί να καταλαμβάνεται το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, το Εθνικό Τυπογραφείο, ο Κρατικός Ραδιοτηλεοπτικός Σταθμός. Αυτά δεν είναι πιέσεις, δεν είναι απεργίες. Αυτά είναι αμφισβήτηση της καρδιάς της δημοκρατίας. Και η δημοκρατία πρέπει να αμύνεται στο όνομα της νομιμότητας και στο όνομα του εθνικού συμφέροντος, γιατί χάριν αυτών υπάρχει η δημοκρατία και το κράτος δικαίου…». Η δήλωση αυτή δεν γίνεται τυχαία. Σε μια χρονική στιγμή που οι καταλήψεις στο δημόσιο φουντώνουν, ο υπουργός στοχοποιεί, μεταξύ άλλων, το Εθνικό Τυπογραφείο και επιχειρεί να τρομοκρατήσει τους εργαζομένους του.

Δύο ώρες μετά εμφανίζεται το πρώτο περιπολικό και με περισσή θρασύτητα εισβάλει στην αυλή. Το διώχνουμε.

Τρεις μέρες αργότερα (17/10), μας «υποδέχονται» στην είσοδο τέσσερις ένστολοι, καταλαμβάνοντας με θράσος το λιγοστό χώρο του θυρωρείου και το βράδυ της ίδιας μέρας δημοσιεύεται η επιστράτευση των απεργών οδηγών των απορριμματοφόρων. Τυχαίο;

Την Τετάρτη 19/10, ημέρα της μεγαλειώδους απεργιακής κινητοποίησης, τρεις τουλάχιστον διμοιρίες καταλαμβάνουν κυριολεκτικά την είσοδο του τυπογραφείου και την οδό Καποδιστρίου παρεμποδίζοντας ακόμα και την έξοδο του μπλοκ των απεργών διαδηλωτών συναδέλφων μας. Λίγες ώρες μετά η Καποδιστρίου μετατρέπεται σε πεδίο μάχης, καίγεται ένα μηχανάκι και προκαλούνται φθορές σε αυτοκίνητο συναδέλφου μας.

Όλη τούτη η κλιμάκωση της αστυνομοκρατίας, μόνο τυχαία δεν είναι.

Κανείς δεν πρέπει να υποτιμά την παρουσία της αστυνομίας στο χώρο δουλειάς μας. Κανείς δεν πρέπει να νοιώθει ασφαλής δίπλα σε εκείνους που, με πρόσχημα τη κατάληψη του εθνικού τυπογραφείου δήθεν από «άλλους», ουσιαστικά το περιφρουρούν από τους ίδιους τους εργαζόμενούς του. Και ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η πρακτική ξεκίνησε πριν από ενάμιση σχεδόν χρόνο, την επομένη της επίσης μεγαλειώδους απεργιακής κινητοποίησης της 5ης Μαΐου 2010. Και αν από τότε μας έμεινε η καθημερινή παρουσία ενός αστυνομικού με πολιτικά στο θυρωρείο, τώρα θα πρέπει αντίστοιχα να περιμένουμε καθημερινή παρουσία μιας διμοιρίας στην αυλή;

Κανείς από εμάς, τους εργαζόμενους στο εθνικό τυπογραφείο, δεν μπορεί να νοιώθει άνετα όταν καθημερινά περνάνε κυριολεκτικά από τα χέρια μας από τα πιο σκανδαλώδη, μέχρι τα πιο αντιδραστικά και τα πιο αντιλαϊκά δημοσιεύματα. Από τη στελέχωση του γραφείου του Βενιζέλου κόστους 895.280 ευρώ ετησίως, μέχρι το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο και την επιστράτευση των απεργών συναδέλφων μας των ΟΤΑ και μάλιστα με παρουσία αστυνομίας για να μας θυμίζει κάθε φορά τα «όριά» μας.

Η προκλητική παρουσία τόσο ισχυρής αστυνομικής δύναμης και οι αντίστοιχες δηλώσεις προπομποί τού καθ’ όλα λαλίστατου υπουργού οικονομικών, δείχνουν τα αδιέξοδα της κυβέρνησης και της βάρβαρης πολιτικής της. Είναι τόσο μεγάλη η οργή όλων μας που μόνο με τη βία, κυβέρνηση και τρόικα, μπορούν να επιβάλουν τα αντιλαϊκά μέτρα που καθημερινά ψηφίζουν. Ένα όμως είναι σίγουρο: όσο το κύμα της αγανάκτησής μας δυναμώνει θα πρέπει να ανησυχούν γιατί καμία αστυνομική δύναμη δεν θα μπορεί να μας σταματήσει.

Απαιτούμε να αποχωρήσει άμεσα η αστυνομία από το χώρο δουλειάς μας, από το χώρο που καθημερινά επισκέπτονται εκατοντάδες πολίτες. Δεν έχουμε ανάγκη από προστάτες που θέλουν μόνο να μας τρομοκρατούν. Ξέρουμε πολύ καλά για ποιο λόγο βρίσκονται εδώ, ποιούς «εχθρούς» κυνηγάνε και τι επιδιώκουν.

Δεν τρομοκρατούμαστε. Δεν γονατίζουμε. Έξω η αστυνομοκρατία!

* τίτλος από παλαιότερο, μα τόσο επίκαιρο, σχόλιό μας στο φύλλο 16 του «Δελτίου» μας.

Σύγκρουση δύο κόσμων

2011-11-24T00:00:00.000+02:00

Σύγκρουση δύο κόσμων: ο απρόσωπος κυνισμός της κρατικής βίας ενάντια στη μαχόμενη ελπίδα της ζωής. Η κτηνωδία του κράνους αποτυπωμένη στο έντρομο βλέμμα, στα γατζωμένα χέρια ενός παιδιού. Σε αντιδιαστολή, η δραματική κραυγή του ανθιστάμενου πατέρα-πολίτη, του αναπληρωτή αντιπροέδρου της ΑΔΕΔΥ Ηλία Βρεττάκου, που μαζί με άλλους διαμαρτυρόμενους πολίτες διαδήλωνε («δεν πληρώνω τα χαράτσια») την Κυριακή το βράδυ (25-9-2011) στην πλατεία Συντάγματος, για να δεχτούν στα κεφάλια κλομπ, ασπίδες, δακρυγόνα, βόμβες κρότου-λάμψης. Συγκλονιστική φωτογραφία-σύμβολο («Ελευθεροτυπία», 26-9-2011) από τον φωτογράφο του Ασοσιέιτεντ Πρες Κώστα Τσιρώνη. Εύγε!

H ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

2011-07-10T17:05:00.000+03:00

Ζούμε μια περίοδο πολύ δύσκολη. Δεν μας έφτανε το πρώτο πακέτο μέτρων με την περικοπή του εισοδήματός μας, την ακρίβεια, την ουσιαστική κατάργηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, το πετσόκομμα των συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων, το κλείσιμο των σχολείων και των νοσοκομείων, ήρθε και νέο χτύπημα: ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις, μετατάξεις, νέο χαράτσωμα στο εισόδημα, καταλήστευση της δημόσιας περιουσίας, τρομοκρατία.

Ειδικότερα, για μας τους εργαζομένους του Εθνικού Τυπογραφείου, ήρθε μια δυσμενής εξέλιξη: καταργήθηκε, δια νόμου πλέον, η θέση του ειδικού γραμματέα, αποτελώντας ταυτόχρονα το προοίμιο της σχεδιαζόμενης ένταξής μας στο υπουργείο Εσωτερικών και κατά συνέπεια την οριστική ταφόπλακα της διοικητικής αυτοτέλειας της Υπηρεσίας.

Η μάχη που θα κληθούμε να δώσουμε είναι δύσκολη και φαντάζει αξεπέραστη. Γίνεται κόντρα σε μια από τις σημαντικότερες κυβερνητικές δεσμεύσεις και εντάσσεται στο συνολικό σχεδιασμό για το δημόσιο, που προβλέπεται να είναι σαρωτικός. Όμως δεν είμαστε μόνοι μας. Θα έχουμε στο πλάι μας τους χιλιάδες υπαλλήλους του δημοσίου, των ΝΠΔΔ, των ΔΕΚΟ, που πλήττονται άμεσα, αλλά και τους υπόλοιπους εργαζόμενους του υπουργείου Εσωτερικών.

Εμείς, ως Αγωνιστική Κίνηση Εθνικού Τυπογραφείου, προτείνουμε να συντονίσουμε τον αγώνα μας με την Ομοσπονδία των εργαζομένων του Υπουργείου Εσωτερικών για να χαραχθεί κοινή πορεία δράσης, με άξονες:

- Να μην χαθεί καμία θέση εργασίας. Να μην μετακινηθεί, μεταφερθεί, μεταταγεί κανένας εργαζόμενος. Καμία συγχώνευση, καμία κατάργηση που απειλεί τις θέσεις εργασίας μας.

- Καμία περικοπή του εισοδήματός μας (μισθών, επιδομάτων, βοηθημάτων, Ταμείων).

- Είμαστε αντίθετοι σε κάθε μισθολόγιο που βαφτίζει «εξορθολογισμό» την ισοπέδωση των απολαβών μας προς τα κάτω.

- Διατήρηση της αυτοτέλειας του Εθνικού Τυπογραφείου. Όχι στην απαξίωση. Όχι στην υποβάθμιση των υποδομών του.

- Προσλήψεις μόνιμου τεχνικού προσωπικού.

Το Εθνικό Τυπογραφείο δεν είναι προβληματική ούτε υπερχρεωμένη επιχείρηση. Είναι εργοστάσιο, μια μεγάλη παραγωγική μονάδα με τεράστιου κόστους υποδομές, που δίνει δουλειά σε 300 οικογένειες. Δεν θα το αφήσουμε να κλείσει.

ΕΚΛΟΓΕΣ Σ.Π.Ε.Τ.: Ήρθε η στιγμή ν’ αποφασίσεις, με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις

2011-07-10T17:04:00.000+03:00

Πέρασε ένας χρόνος μεγάλων και αιματηρών θυσιών για το λαό. Με αφορμή την οικονομική κατάσταση της χώρας, ουδόλως δεν βελτιώθηκε, η υποτελής κυβέρνηση και η τρόικα κατοχής επέβαλαν μια σειρά από μέτρα και κατάφεραν μέσα σε ένα χρόνο να υφαρπάξουν δικαιώματα και κατακτήσεις ενός ολόκληρου αιώνα.

Είναι καιρός να εγκαταλείψουμε τις αυταπάτες. Η λαίλαπα δεν αφορά κάποιους άλλους, αφορά τον καθένα από εμάς και όλους μαζί. Δεν είναι κάποιων άλλων το εισόδημα που μειώθηκε, δεν είναι κάποιοι άλλοι που δεν τα βγάζουν πέρα, είμαστε όλοι εμείς. Δεν είναι κάποιοι άλλοι που απειλούνται με μετατάξεις έως και με απολύσεις, είμαστε εμείς. Δεν είναι κάποιοι άλλοι, περίεργοι και ολίγον επικίνδυνοι, που χτυπιούνται βίαια από την κρατική καταστολή, είμαστε όλοι εμείς, όλοι που τολμάμε να διαμαρτυρόμαστε. Δεν είναι κάποιοι άλλοι που χάνουν τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα, είμαστε εμείς που θα δουλεύουμε μέχρι τα 65 μας και δεν θα πάρουμε επικουρικές συντάξεις. Και βέβαια δεν είναι κάποιοι άλλοι που θα πρέπει να αντισταθούν, αλλά εμείς.

Η λύση δεν είναι να μείνουμε σπίτι μας, γιατί κι εκεί θα μας βρουν οι πολιτικές εξελίξεις και τότε θα είμαστε μόνοι μας. Δεν μπορούμε πια να εκτονώνουμε την οργή μας σε συζητήσεις και αναλύσεις. Δεν φτάνουν πια οι εκρήξεις θυμού, δεν φτάνουν οι μεμονωμένες αντιστάσεις. Σίγουρα δεν φτάνουν οι αγώνες δι αντιπροσώπων. Εδώ δεν ισχύει το «ο σώζων ευατόν σωθήτω». Κανένας μας δεν πρόκειται να σωθεί από μόνος του. Είμαστε σε ταξικό πόλεμο και πρέπει να αντισταθούμε δυναμικά στον κατήφορο. Να αποκρούσουμε αποτελεσματικά την επίθεση που δεχόμαστε. Ένας είναι ο δρόμος: αυτός της οργάνωσης και της μαζικής πάλης. Αυτά χάσαμε εδώ και δεκαετίες και τώρα μας κλέβουν τα πάντα. Αυτά πρέπει να ξαναχτίσουμε για να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο.

Οι εκλογές για το Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ. είναι άλλη μια ευκαιρία να αλλάξουμε τα πράγματα, όσο βέβαια αυτά μπορούν να αλλάξουν με μια ψήφο. Θα πιστώσουμε τη ψήφο μας στις δυο μεγάλες παρατάξεις ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ; Θα δώσουμε χαμόγελα ικανοποίησης στα εναλλασσόμενα κυβερνητικά επιτελεία των δυο μεγάλων κομμάτων που ευθύνονται για την πρωτοφανή κατάσταση που βιώνουμε; Θα χειροκροτήσουμε την κυβερνητική πολιτική δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στο μνημόνιο που έχει καταστρέψει τη ζωή μας; Θα επιβραβεύσουμε τα δυο μεγάλα κόμματα που από τον Ιανουάριο του 2009, με διακυβέρνηση ΝΔ, γνώριζαν την οικονομική κατάσταση της χώρας και μας κοροϊδεύουν με το γνωστό «τα λεφτά υπάρχουν» μόνο και μόνο για να υφαρπάξουν τη ψήφο μας και την απαραίτητη γι’ αυτούς κοινοβουλευτική πλειοψηφία; Θα ενθαρρύνουμε αυτούς που οδήγησαν στην «άνευ όρων και αμετάκλητη παραίτηση» από την εθνική κυριαρχία της χώρας; Θα ενισχύσουμε την επιχειρηματολογία του πρωθυπουργού που λέει ότι «η πλειοψηφία του ελληνικού λαού θέλει να συνεχίσουμε τις μεγάλες αλλαγές που ετοιμάζουμε»; Θα δώσουμε άλλοθι σε αυτούς που εμφανίζονται υπερ-αγωνιστικοί, ως εκ παρθενογενέσεως, διατηρώντας όμως την ιδιότητα του στελέχους της κυβερνητικής κομματικής οργάνωσης;

Κι αν διαμαρτυρόμαστε, και δικαίως, για τη στάση των θεραπαινίδων συνδικαλιστικών ηγεσιών απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε, δεν έχουμε παρά να τραβήξουμε το χαλί κάτω από τα πόδια τους. Γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Ας γυρίσουμε την πλάτη στα ψίχουλα που μας προτείνουν και στα διλήμματα που μας βάζουν. Μπορεί ο δρόμος του αγώνα και της αντίστασης να είναι δύσκολος. Δεν είναι όμως μοναχικός. Ακολουθείται ήδη από χιλιάδες ανθρώπους που βιώνουν τα ίδια με μας.

Απευθυνόμαστε σε όλους. Καλούμε τους συναδέλφους που στις προηγούμενες εκλογές του Σ.Π.Ε.Τ. ψήφισαν ΠΑΣΚ ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμά της για «αλλαγή για το συνδικαλιστικό κίνημα στο Εθνικό Τυπογραφείο, για να κάνουν μια νέα αρχή» (απόσπασμα από την προ διετίας προεκλογική ανακοίνωση της ΠΑΣΚ) να αναλογιστούν τι από όλα αυτά έγινε. Τους ζητάμε, επίσης, να γυρίσουν την πλάτη στην πλειοψηφούσα παράταξη της ΔΑΚΕ που έχει αναγάγει τις πελατειακές σχέσεις, το συγκεντρωτισμό και τη συναλλαγή σε επιστήμη.

Οι υποψήφιοι της Αγωνιστικής Κίνησης Εθνικού Τυπογραφείου

για το Δ.Σ .του Σ.Π.Ε.Τ.:

Αρετάκης Μιχαήλ

Ζερβού Άννα

Πετρούλια Όλγα

Τζίνος Παναγιώτης

Τσιγγάνου Μαρία

Χαχάμης Χαράλαμπος

Τα εν οίκω και... εν δήμω

2011-07-10T16:36:00.003+03:00

Το Δ.Σ. του ΣΠΕΤ συνεδριάζει…

2011-07-10T16:32:00.001+03:00

Τη Δευτέρα 9-5-2011 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ. με θέματα:

Εκλογή νέου Αντιπροέδρου του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ.

Κατόπιν ψηφοφορίας μεταξύ των μελών του Δ.Σ. επελέγη ως αντιπρόεδρος κατά πλειοψηφία με 8 ψήφους υπέρ και 1 κατά, ο συνάδελφος Καραβάνας Αντώνης. Διαφωνήσαμε γιατί θεωρούμε ότι οι προτάσεις και ψηφοφορίες για το προεδρείο του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ. πρέπει να γίνονται με βάση τις πολιτικές θέσεις και προτάσεις του καθενός υποψηφίου και μετά από πολιτική συζήτηση και όχι με κριτήριο την εκλογική δύναμη της κάθε παράταξης.

Συμμετοχή του Σ.Π.Ε.Τ. στη γενική απεργία της 11 Μαΐου.

Αποφασίστηκε ομόφωνα η συμμετοχή του Σ.Π.Ε.Τ. στη γενική απεργία της 11^ης Μαΐου και η έκδοση σχετικής ανακοίνωσης. Ακολούθησε συζήτηση γύρω από τα αιτήματα της απεργίας, ανάμεσά τους και το ωράριο λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών. Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα να απαιτήσει το ωράριο εργασίας της υπηρεσίας να παραμείνει ως έχει. Αναμένεται προς το παρόν η ψήφιση της σχετικής διάταξης, ενώ γίνονται ενέργειες ώστε να εξαιρεθεί στη συνέχεια το Εθνικό Τυπογραφείο από αυτήν.

Ενημέρωση Προέδρου

Ακολούθησε ενημέρωση από τον Πρόεδρο του Σ.Π.Ε.Τ. σχετικά με το θέμα του επιδόματος για τους παιδικούς σταθμούς. Πληροφορηθήκαμε ότι έγινε σχετική συνάντηση με τον υπουργό, ο οποίος και δήλωσε ανενημέρωτος για το θέμα και δεσμεύτηκε να ενημερωθεί και να δώσει απάντηση. Ζητήθηκε από τον πρόεδρο και δόθηκε ομόφωνα εξουσιοδότηση ώστε σε περίπτωση που η απάντηση του υπουργού δεν μας ικανοποιήσει να προχωρήσουμε σε κινητοποιήσεις σε συνεργασία με την Ομοσπονδία των εργαζομένων του υπουργείου Εσωτερικών.

Αφού πληροφορηθήκαμε ότι στο νομοσχέδιο περί «Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης» ενσωματώθηκε τροπολογία που προβλέπει την κατάργηση της θέσης του Ειδικού Γραμματέα του Εθνικού Τυπογραφείου, πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ., συνάντηση με τον Ειδικό Γραμματέα.

Εκφράστηκε η ανησυχία μας γι’ αυτή την εξέλιξη. Ο Ειδικός Γραμματέας καθησύχασε τα μέλη του Δ.Σ. λέγοντας ότι δεν θα αλλάξει κάτι στη λειτουργία του Εθνικού Τυπογραφείου και ο ίδιος θα παραμείνει επικεφαλής του, εκφράζοντας ταυτόχρονα την αντίθεσή του στην όποια απαξίωση των υποδομών του. Ωστόσο, στο τέλος του 2011 αναμένεται ο νόμος περί «επιτελικού κράτους» και στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση περί νέων οργανισμών των υπουργείων. Μεταξύ αυτών, θα εκπονηθεί και νέος οργανισμός του υπουργείου Εσωτερικών, ο οποίος (κρίσιμη «λεπτομέρεια») θα περιλαμβάνει και το Εθνικό Τυπογραφείο. Ο γραμματέας του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ. ζήτησε από τον Ειδικό Γραμματέα να αποτελέσει «γέφυρα επαφής» με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, ενώ ο πρόεδρος τόνισε τη σημασία που έχει να πειστεί και ο ίδιος και να σταθεί αλληλέγγυος στη συζήτηση που θα ανοίξει τότε για την τύχη της υπηρεσίας μας. Στο ερώτημα ποια σκοπιμότητα υποκρύπτεται σήμερα, σε εκ πρώτης όψεως «αθώο» χρόνο, πίσω από την κατάργηση της θέσης του Ειδικού Γραμματέα του Εθνικού Τυπογραφείου, ο κ. Στέφ. Γκρίτζαλης παραδέχτηκε ότι «υπάρχει κενό». Στο ενδεχόμενο να ανοίξει αυτή τη στιγμή η σχετική συζήτηση με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, το θέμα παραπέμφθηκε στις καλένδες για αργότερα, δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι χειροπιαστό.

Ακολούθησε την ίδια μέρα συνεδρίαση του Δ.Σ. με θέμα τη συγκεκριμένη συνάντηση:

Συζητήθηκαν τα αποτελέσματα της συνάντησης, εκφράστηκε η ανησυχία όλων για τη διατήρηση της αυτοτέλειας της υπηρεσίας και, μετά από πρότασή μας, αποφασίστηκε ομόφωνα η πραγματοποίηση ενημερωτικής γενικής συνέλευσης την Τρίτη 24-5-2011. Επίσης, με πλειοψηφία 8 υπέρ και 1 κατά, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί συνάντηση με τον υπουργό. Διαφωνήσαμε με αυτή την πρόταση θεωρώντας ότι είναι εκφρασμένη η διάθεση της πολιτικής ηγεσίας να μην επικοινωνεί με τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστικούς τους εκπροσώπους (αυτό συμβαίνει εδώ και 18 μήνες) και, συνεπώς, είναι μάταιη, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, η επιδίωξη επικοινωνίας με τις πόρτες του υπουργείου κλειστές και τις μονομερείς ενέργειες να χτυπούν το Ε.Τ.

Τη Δευτέρα 30-5-2011 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ. με θέματα τον ορισμό εκλογοαπολογιστικής συνέλευσης.

Ορίστηκε εκλογοαπολογιστική συνέλευση για τη Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011.

Την Τρίτη 7-6-2011 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ. και αποφασίστηκε η αναβολή της εκλογοαπολογιστικής συνέλευσης και ο ορισμός της για την Τρίτη 14 Ιουνίου 2011.

Επίσης εγκρίθηκε ομόφωνα ο οικονομικός απολογισμός και ο απολογισμός δράσης του Δ.Σ. που θα τεθεί στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση της 14-6-2011.

«Όταν κλείνει ή συγχωνεύεται ένας οργανισμός, μπορεί να υπάρξουν και απολύσεις, αλλά δεν είναι αυτός ο στόχος μας» (18/5/2011)

2011-07-10T16:30:00.000+03:00

Γ. Παπακωνσταντίνου, υπουργός Οικονομικών:

«Όταν κλείνει ή συγχωνεύεται ένας οργανισμός, μπορεί να υπάρξουν και απολύσεις, αλλά δεν είναι αυτός ο στόχος μας» (18/5/2011)

Εκατόν πενήντα χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους πετάει στο δρόμο ο κυβερνητικός σχεδιασμός της επόμενης τετραετίας. Παρ’ ότι κάποιο ποσοστό από αυτούς πρόκειται να φύγουν μόνοι τους με «φυσιολογικές αποχωρήσεις, είτε με εθελούσια έξοδο», σίγουρα κάποιοι θα απολυθούν. Με πρόσχημα τη μετάταξη χιλιάδες εργαζόμενοι, αρχικά το πλεονάζον προσωπικό των ΔΕΚΟ, ΝΠΙΔ και Ανωνύμων Εταιρειών του δημοσίου, θα υποβάλλονται σε εξετάσεις και έλεγχο μέσω ΑΣΕΠ προκειμένου να χαρακτηριστούν… άξιοι για να εργάζονται στο δημόσιο.

«Όχι τυφλές μετατάξεις. Εάν κάποιος δεν είναι άξιος διότι δεν είναι επιμελής, δεν είναι ευσυνείδητος, δεν είναι συναδελφικά σε σχέση με τους ανθρώπους με τους οποίους εργάζεται “εντάξει”, αυτός δεν μπορεί να πει κανείς ότι αυτόματα πρέπει να συνεχίσει να επιβαρύνει τον έλληνα φορολογούμενο», δήλωσε ο Γ. Ραγκούσης στον ραδιοσταθμό Βήμα 99,5 στις 15-5-2011.

Και μετά βέβαια τις «επαναξιολογήσεις» θα ακολουθεί δοκιμαστική περίοδος μέχρι να οριστικοποιηθεί πως δεν κινδυνεύουν με απόλυση. Στο διάστημα αυτό θα αξιολογούνται από τους προϊσταμένους τους, οι οποίοι στο τέλος της δοκιμαστικής περιόδου (2 ή 3 ετών) θα κρίνουν την αποδοτικότητα τους (με τα γνωστά κριτήρια φυσικά) και θα δίνουν «πράσινο φως» για την παραμονή τους στην υπηρεσία.

Η κυβέρνηση θα δοκιμάσει αυτό το μοντέλο αρχικά στο μετατασσόμενο προσωπικό των ΔΕΚΟ, ΝΠΙΔ και Ανωνύμων Εταιρειών του δημοσίου και, γιατί όχι, από 1-1-2012, όταν θα συζητηθεί η συνολική αναδιάρθρωση του δημοσίου, σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους. Χαρακτηριστική των προθέσεων η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Γ. Πεταλωτή: «Το δημόσιο δεν μπορούμε πλέον να το βλέπουμε σαν ένα χώρο προσφυγής και καταφυγής κάποιων για να έχουν εργασία». Σαν τι άραγε θα πρέπει να το βλέπουν οι εργαζόμενοι σε αυτό;

Μας άδειασαν το ποτήρι κατάμουτρα…

2011-07-10T16:28:00.000+03:00

Οι συνάδελφοι γράφουν…

Επιτυχημένη χαρακτηρίστηκε από άποψη συμμετοχής και ήταν η γενική συνέλευση που έγινε στις 25-4-2011 με ατζέντα την αιφνιδιαστική (κατά ομολογία του Δ.Σ.) κυβερνητική απόφαση για την κατάργηση της ειδικής γραμματείας. Άπαντες οι συνάδελφοι ήταν εκεί. Η συνέλευση όμως ήταν παταγωδώς αποτυχημένη, για άλλη μια φορά, από άποψη διαδικασίας. Εφόσον οι εκπρόσωποι συνδικαλιστές μας προτίμησαν το μονόλογο (ενημέρωση το χαρακτήρισαν) ζητώντας μας εξουσιοδότηση, για περαιτέρω κινήσεις. Απέφυγαν τον διάλογο εντέχνως.

Καταπώς φαίνεται δεν μας θεωρούν ικανούς να μπορούμε να πάρουμε αποφάσεις μέσα από τοποθετήσεις ή προτάσεις και να μπουν αυτές σε ψηφοφορία. Τόσο δημοκρατικά λειτουργούν χρόνια τώρα οι συνδικαλιστές μας. Τυχερούς χαρακτηρίζω τη συνάδελφο Όλγα Πετρούλια κα τον Παναγιώτη Μαρκομιχάλη που τους επέτρεψαν να αρθρώσουν μια τοποθέτηση και οι οποίοι με εξέφρασαν απόλυτα και ΟΧΙ μόνο εμένα.

Ακούγοντάς τους βιάστηκε να τοποθετηθεί ο συνάδελφος Γραμματέας Θοδωρής Μουμούρης. Λέγοντάς μας ότι εξαρτάται πώς βλέπει κανείς το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι εσύ Θόδωρε το βλέπεις μισογεμάτο, εάν όχι γεμάτο. Όσο για σένα Πρόεδρε ομολογώ ότι με μπέρδεψες. Δεν μπόρεσα να βγάλω συμπέρασμα. Το βλέπεις μισοάδειο; μισογεμάτο; δεν κατάλαβα.

Κατάλαβα όμως πολύ καλά ότι είσαι υπέρ του διαλόγου: προέταξες και πρότεινες ως μορφή πάλης τον διάλογο «είναι ένα μέσο», μας είπες, «ο διάλογος» (με τον υπουργό). Με εκείνον μπορείς να κάνεις διάλογο με τους συναδέλφους σου καταπώς φαίνεται όχι.

Μας συστήσατε ψυχραιμία! Την κρατάμε ακόμα! Απλά σας ενημερώνουμε ότι η Όλγα, ο Παναγιώτης, εγώ, η άλλη, ο άλλος, εκείνοι, εμείς, έχουμε διαπιστώσει πως το ποτήρι είναι άδειο, αφού μας το άδειασαν κατάμουτρα και μας έκαναν μούσκεμα.

Και κάτι ακόμα: εμείς όλοι οι παραπάνω έχουμε διαπιστώσει ότι από τότε που οι συνδικαλιστές έπαψαν να αγωνίζονται και μόνο συνδιαλέγονται, όλο και περισσότερα κεκτημένα χάνονται.

Φωτεινή Ρουμελιώτη

Η κρατική τρομοκρατία δε θα περάσει!

2011-07-10T16:26:00.001+03:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η κρατική τρομοκρατία δε θα περάσει!

Η Αγωνιστική Κίνηση Εθνικού Τυπογραφείου, καταγγέλλει τη δολοφονική επίθεση των δυνάμεων καταστολής εναντίον απεργών διαδηλωτών στην πορεία της 11^ης του Μάη. Απρόκλητα και μεθοδευμένα τα ΜΑΤ επιτέθηκαν με μένος και λύσσα σε μπλοκ διαδηλωτών, σε γυναίκες και ηλικιωμένους, με αποτέλεσμα δεκάδες διαδηλωτές να οδηγηθούν στα νοσοκομεία με ανοιγμένα κεφάλια και ένας εξ αυτών να βρεθεί στην εντατική.

Η κυβέρνηση θέλει να μας τρομοκρατήσει, θέλει να μας φιμώσει, θέλει να πνίξει στο αίμα και τα δακρυγόνα την αντίδρασή μας στην αντιλαϊκή πολιτική του μνημονίου. Θέλει να μας φοβίσει για να μπορέσει να περάσει και το νέο πακέτο μέτρων που ετοιμάζει. Ενώ χτυπάει διαδηλωτές με λύσσα, αφήνει ανεξέλεγκτους ακροδεξιούς να αλωνίζουν και να σκοτώνουν τρομαγμένους μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας, τμήματα του οποίου, αναμφισβήτητα, έχουν γκετοποιηθεί χάρη στην ανυπαρξία κοινωνικού κράτους, όπου κυριαρχούν η εγκληματικότητα (ζεστό είναι ακόμα το αίμα του Μανώλη Καντάρη) τα ναρκωτικά, η κοινωνική εξαθλίωση (γεμάτοι οι δρόμοι και οι δημόσιοι χώροι από αστέγους), η πορνεία. Πίσω από το προσωπείο των «δημοκρατικών ευαισθησιών» (δηλώσεις Παπουτσή) στηρίζει την πολιτική της φτώχειας και της ανεργίας οδηγώντας κομμάτια της κοινωνίας στο περιθώριο, σπάει τον κοινωνικό ιστό και παράγει εγκληματικότητα και βία.

Η απάντηση σ’ αυτό το κλίμα τρομοκρατίας είναι μια: να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε στη βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Δεν μπορεί να είναι διέξοδος οι μεμονωμένες πράξεις αντεκδίκησης, που γίνονται για μας αλλά χωρίς εμάς. Να συμμετέχουμε στους μικρούς και μεγάλους αγώνες που καθημερινά ξεσπούν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών μας.

Η κρατική τρομοκρατία δε θα περάσει!

ΧΙΡΟΣΙΜΑ-ΦΟΥΚΟΥΣΙΜΑ

2011-07-10T16:23:00.000+03:00

Ευφωνική συζυγία θανάτου, που ανακαλεί τη μητρική όμοιά της, την εναλλασσόμενη ταυτοσημία: πόλεμος-«ειρήνη» ή «ειρήνη»-πόλεμος. Του ενιαίου ιμπεριαλισμού. Το «σοσιαλιστικό» Τσερνομπίλ όχι μόνο δεν ξεχάστηκε αλλά, αντίθετα, βρικολάκιασαν με τραγικά επίκαιρο τρόπο, οι μνήμες του 1986, ενώ οι συνέπειες συνεχίζονται και θα εξακολουθήσουν στο απροσδιόριστο μέλλον.

Μετά το καταστροφικό ξέσπασμα των φυσικών φαινομένων στην Ιαπωνία (μέγας σεισμός και κατακλυσμιαίο τσουνάμι), ακολούθησε η φρικωδία της πυρηνικής καταστροφής. Χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν για πάντα τις εστίες και τα υπάρχοντά τους (όπως πριν από χρόνια οι κάτοικοι της περιοχής του Τσερνομπίλ), ενώ οι ζωές εκατομμυρίων Ιαπώνων για γενεές γενεών, αλλά και η Φύση (Γη, Ωκεανός, έμβια όντα) ποτισμένες, μολυσμένες από ραδιενεργά στοιχεία, θα υποστούν τον αργό θάνατο ή το βασανισμό των ασθενειών και τις τερατογενέσεις, αφημένες εγκληματικά, με τη συνενοχή του κράτους, στο έλεος των συμφερόντων μιας εταιρείας του πανίσχυρου παγκοσμίως πυρηνικού λόμπι. Η ευημερία των κερδών από την πυρηνική ενέργεια και η ενεργειακή επάρκεια για την γιγαντιαία παραγωγική μηχανή τής ηττημένης στον Β' Π.Π. αλλά αναγεννημένης Ιαπωνίας (η οποία διαθέτει ελάχιστους ορυκτούς ενεργειακούς πόρους), έχουν κυριολεκτικά στα θεμέλιά τους τα κόκκαλα των δεκάδων χιλιάδων αναλώσιμων (συχνότατα “μιας χρήσεως”) εργατών. Σε μια συγκλονιστική συνέντευξή του στο περιοδικό “ΕΨΙΛΟΝ” της «Ελευθεροτυπίας»(5-6-2011), ο Ιάπωνας φωτογράφος Κένζι Χιγκούτσι που, όπως λέει ο ίδιος, τον θεωρούσαν (τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα) στη χώρα του ως “αντεθνικό στοιχείο”, επειδή εδώ και 38 χρόνια εστίαζε αποκαλυπτικά με το φακό του στους εργαζόμενους-θύματα της πυρηνικής μόλυνσης, λέει: «Η μετάβαση από το πετρέλαιο στην πυρηνική ενέργεια έφερε ακόμη περισσότερα κέρδη. Το πρόβλημα είναι ότι η Ιαπωνία έχει βάλει πρώτη της προτεραιότητα τον πλούτο και αγνοεί τις συνέπειες. Οι ελίτ παίρνουν τα κέρδη και οι εργάτες, στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, θυσιάζονται» (υπογράμμιση δική μου).

Πώς λειτουργούν τα πυρηνικά εργοστάσια και ποιοι εργάζονται σ’ αυτά; Απαντά ο Ιάπωνας φωτογράφος:

«Τα πυρηνικά εργοστάσια δεν λειτουργούν με υπολογιστές. Λειτουργούν, στην πραγματικότητα, με τη χειρωνακτική εργασία υπενοικιαζόμενων εργατών. Χωρίς αυτήν δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ούτε μέρα. Καθημερινά γίνονται εργασίες ρουτίνας: σφουγγάρισμα του δαπέδου για να απομακρυνθεί η ακτινοβολία, καθαρισμός του νερού που έχει διαρρεύσει, μερικές φορές ακόμη και συγκολλήσεις σωλήνων την ώρα που λειτουργεί το εργοστάσιο... Αυτή η δουλειά απαιτεί μόνο φυσική δύναμη, δεν χρειάζονται εξειδικευμένοι εργάτες... Υπάρχουν στρατιές ανέργων από τους οποίους στρατολογούν οι εργολάβοι και οι υπεργολάβοι για σύντομες κι επικίνδυνες βρώμικες εργασίες, ενώ υπάρχουν και ακόμα χαμηλότεροι υπεργολάβοι, σε ένα αχανές δίκτυο εταιρειών, στο οποίο εμπλέκεται και η Γιακούζα, η ιαπωνική μαφία... Πολλοί νέοι άνθρωποι πάνε σ’ αυτήν τη δουλειά επειδή δεν υπάρχουν δουλειές στις μικρές πόλεις ύστερα από την ύφεση του 1991, παρόλο που η Ιαπωνία θεωρείται πλούσια χώρα. Η δουλειά στο πυρηνικό εργοστάσιο είναι απλή χειρωνακτική εργασία, που ο καθένας μπορεί να κάνει. Δεν έχουν άλλωστε ενημέρωση και δεν γνωρίζουν τον κίνδυνο».

Για τους κινδύνους, λέει:

«Η έκθεση στην ακτινοβολία της ατομικής βόμβας και αυτή στην ακτινοβολία των πυρηνικώνεργοστασίων έχουν τα ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά. Πίσω από την ωραία φράση “ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας” υπάρχουν εργάτες που υποφέρουν».

Οι βαριές ασθένειες όσων εργαζομένων νόσησαν και προσέφυγαν στα δικαστήρια, ουδέποτε αναγνωρίστηκαν. Πρωτοστάτης σ’ αυτόν τον αγώνα, ο ηρωικός Μιτσουάκι Ναγκάο, ο οποίος, εργαζόμενος στην κατασκευή αντιδραστήρων της Φουκουσίμα και της Τσουρούγκα, δέχτηκε υπερβολικές δόσεις ραδιενέργειας, με αποτέλεσμα να προσβληθεί από μια σπάνια μορφή καρκίνου του αίματος, το πολλαπλό μυέλωμα. Παρά τον δικαστικό μαραθώνιο, εναντίον της Tepco, πέθανε αδικαίωτος. Γιατί;

«Γιατί, απαντά στην ίδια συνέντευξη ο Χιγκούτσι, η πυρηνική ενέργεια αποτελεί εθνική πολιτική της Ιαπωνίας. Αν το δικαστήριο αποδεχόταν τη σύνδεση, το πιθανότερο είναι ότι θα έπρεπε να μπει τέλος στην πολιτική της πυρηνικής ενέργειας. Η λέξη “δημοκρατία” δεν υπάρχει στην Ιαπωνία».

Υπάρχει εργαζόμενος που δούλεψε το 1979 για τρία μόλις λεπτά στον αντιδραστήρα 1 της Φουκουσίμα και μολύνθηκε τόσο που δεν μπόρεσε να ξαναδουλέψει! Είναι πρόσφατες οι εικόνες που έδειχναν, τις πρώτες μέρες μετά το τσουνάμι, να εναλλάσσονται κατά κύματα οι υποψήφιοι μελλοθάνατοι εργάτες, επιχειρώντας σε “έναν ωκεανό ραδιενέργειας” να σβήσουν τη φωτιά στο εσωτερικό των κατεστραμμένων αντιδραστήρων. «Το ιαπωνικό οικονομικό θαύμα χτίζεται πάνω σε φτηνά και αναλώσιμα εργατικά χέρια».

Πυρηνικά για πόλεμο και ειρήνη:

Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος

Η ίδια χώρα, ο ίδιος λαός που, πριν από 66 χρόνια, έγινε το πρώτο φρικτό πειραματόζωο του πυρηνικού υπερόπλου με τις δύο βόμβες να αφανίζουν Χιροσίμα και Ναγκασάκι, ζει τώρα την καταστροφή της “ειρηνικής” Φουκουσίμα. Και για να μην ξεχνάμε: Στην πραγματικότητα, τον Αύγουστο του 1945, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε τελειώσει, με τη Γερμανία ηττημένη. Η πλάστιγγα του ιμπεριαλιστικού μακελειού είχε αναδείξει τους νικητές και στο τραπέζι των ληστών είχε ήδη τεθεί το ξαναμοίρασμα του κόσμου. Έτσι, ο επικυρίαρχος αμερικανικός ιμπεριαλισμός, έπρεπε να δείξει τα μπράτσα του, ανοίγοντας ταυτόχρονα την πόρτα της κόλασης για την ανθρωπότητα. Με τις ατομικές βόμβες, επισφράγισε το θρίαμβό του και τον μεταπολεμικό ρόλο του απέναντι σε ανταγωνιστές και πρώην «συμμάχους». Κλασικό παράδειγμα για το πώς ο καπιταλισμός μετατρέπει την επιστήμη σε εργαλείο καταστροφής εφιαλτικών διαστάσεων.

Η Φουκουσίμα, είναι εξίσου κλασικό παράδειγμα (όχι λιγότερο άγριο) για το πώς, σε ειρηνικές συνθήκες, με την επιστήμη της εκμετάλλευσης για «ειρηνικούς» σκοπούς και για να αναδειχτεί η Ιαπωνία σε ηγέτιδα δύναμη της παγκόσμιας σκακιέρας, μετατρέπεται η ζωή σε λάφυρο του κέρδους με ανάλογης καταστροφικότητας αποτελέσματα. Έτσι, η Ιαπωνία με τους 54 πυρηνικούς αντιδραστήρες, πάνω στο πλέον σεισμογενές έδαφος του πλανήτη, εξελίχθηκε σε «υπερδύναμη του πλουτωνίου». Πάνω από τις ανθρώπινες ζωές, τους πολιτισμούς και την ίδια τη ρίζα της ύπαρξής μας, τα κέρδη. Είτε με πόλεμο είτε με ειρήνη.

Φύση και άνθρωποι καθυποτάσσονται ολοκληρωτικά στον θεμελιώδη, ανταγωνιστικό και ανεξέλεγκτο κύκλο, όπως τον διατύπωσε ο Μαρξ: Χρήμα - Εμπόρευμα - Χρήμα. Στον παντοδύναμο νόμο του κέρδους, το κυρίαρχο σύνθημα, είτε «ειρηνικά» είτε δια πυρός και σιδήρου, είναι: «επικερδείς επενδύσεις - επικερδή συμβόλαια». Με τα γιγαντιαία και παγκοσμιοποιημένα τραστ συμφερόντων στην πρώτη γραμμή. Οι χρηματοπιστωτικοί κολοσσοί και οι εταιρείες-κολοσσοί αλληλοτροφοδοτούνται με κεφάλαια που καταβροχθίζουν αδίστακτα όσα συναπαρτίζουν τη ρίζα της ζωής.

Σ’ όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, οι τρομακτικές κλιματικές αλλαγές (μικρότερης ή μεγαλύτερης έκτασης και έντασης), έχουν ξεκινήσει προ πολλού. Κορυφαίο το φαινόμενο του θερμοκηπίου, που προκαλεί αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της γης, λιώσιμο των «αιώνιων πάγων», άνοδο της στάθμης των θαλασσών, ερημοποίηση εδαφών κ.λπ. Κλονίζεται συθέμελα η ισορροπία της Φύσης στον πλανήτη Γη. Λεηλατούνται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς ή αφανίζονται από βιβλικές πυρκαγιές χλωρίδα και πανίδα. Καταληστεύονται μέχρι την τελευταία σπιθαμή τα εναπομένοντα αποθέματα του θαλάσσιου και υποθαλάσσιου πλούτου, του εδάφους, του υπεδάφους, του νερού και του αέρα. Ζωικά είδη, πουλιά, δάση, νερά αφανίζονται. Ανεπανόρθωτες βλάβες του παγκόσμιου οικοσυστήματος, όπως το λιώσιμο των πάγων της Αρκτικής, αντί να προκαλούν κύματα συναγερμού αναστροφής, ανοίγουν ορέξεις στο αχαλίνωτο κυνήγι νέων ενεργειακών πόρων και εκλαμβάνονται ως τεράστιες ευκαιρίες νέων κερδοφόρων αγορών, προκαλώντας μάλιστα έριδες ανάμεσα στα όμορα κράτη (Ρωσία, ΗΠΑ, Σουηδία, Καναδά, Δανία κ.λπ.), που έσπευσαν να διεκδικήσουν και οριοθετήσουν τα “οικόπεδά” τους, “καπαρώνοντας” τη μελλοντική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου (κυρίως πετρελαίου), όσο και τη συντόμευση των εμπορικών οδών για τη ναυσιπλοΐα, αλλά και την τουριστική εκμετάλλευση. Αν κάποιοι μέχρι πρόσφατα θεωρούσαν όλα τούτα ευφάνταστες καταστροφολογικές προφητείες, σήμερα δεν είναι παρά εφιαλτική πραγματικότητα. Προς δόξαν της ατέρμονης συσσώρευσης του κεφαλαίου.

Το αδηφάγο κεφαλαιοκρατικό σύστημα, από τη μια απορρυθμίζει ραγδαία την αρμονία του παγκόσμιου οικοσυστήματος, την προϋπόθεση της ίδιας της ζωής, και από την άλλη παροξύνει τις αβυσσαλέες κοινωνικές συνθήκες του απόλυτου πλούτου και της απόλυτης φτώχειας, φορτώνοντας παράλληλα τις κρίσεις του στους εργαζόμενους, ρίχνοντας κατά εκατοντάδες χιλιάδες στα τάρταρα της ανεργίας και της εξαθλίωσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 40% του παγκόσμιου πλούτου! Ουδέποτε στο παρελθόν παρήχθη στον πλανήτη τόσος όγκος πλούτου εν μέσω τέτοιας έκτασης κρατικοπιστωτικής, αλλά κυρίως κοινωνικής, χρεωκοπίας και εξαθλίωσης. Η ακόρεστη δίψα για κέρδη, με όσα αυτά συνεπάγονται, είναι το οξυγόνο του συστήματος.

Σ’ αυτό το πλαίσιο πρέπει να ειδωθεί και η πυρηνική καταστροφή της Φουκουσίμα. Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι εκεί, όλα είχαν εκχωρηθεί εν λευκώ σε μια εταιρεία, γι’ αυτό και κρεμάστηκαν όλα (και το κράτος) από μια εταιρεία, η οποία ελαχιστοποιώντας το κόστος και μεγιστοποιώντας τα κέρδη, αδιαφορώντας για το βαρύ τίμημα σε ζωές, αλλά και για το πολλαπλό οικολογικό πλήγμα πλανητικών διαστάσεων, οδήγησε στην καταστροφή της Φουκουσίμα. Μια “ειδησούλα”, μάλιστα, αναφέρει ότι η ιαπωνική κυβέρνηση προτίθεται να “προσφέρει βοήθεια” στην Tepcο, ώστε να την σώσει από τη χρεωκοπία και να την ενισχύσει για τις πενιχρές αποζημιώσεις που πρόκειται να δώσει σε πληγέντες!

Είναι χαρακτηριστικό ένα άλλο πρόσφατο παράδειγμα, εκείνο της πολυεθνικής ΒΡ: Το μόνο που απασχόλησε τους μετόχους αυτής της γιγαντιαίας πετρελαϊκής εταιρείας, η οποία προκάλεσε πρόσφατα την τεράστια οικολογική καταστροφή στον κόλπο του Μεξικού (εκτιμάται ότι διέρρευσαν στη θάλασσα 200 εκατομμύρια γαλόνια παχύρευστου πετρελαίου), ήταν τα διαφυγόντα κέρδη! Αυτή, όχι μόνο δεν αναγνωρίζει τις αποζημιώσεις που έχουν επιδικαστεί πρωτοδίκως, αλλά εφεσιβάλλει στα δικαστήρια, τόσο το ύψος όσο και το δικαίωμα λήψης αποζημιώσεων που υποχρεούται να δώσει στα θύματά της. Και φυσικά, μόλις έφυγαν τα φώτα της δημοσιότητας από το θέμα και κόπασαν οι κραυγές διαμαρτυρίας, ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα έδωσε άδεια στην εταιρεία για νέες υποθαλάσσιες μεγάλου βάθους γεωτρήσεις! Διαδρομές παράλληλες, πολιτική ίδια και απαράλλακτη...

Η πυρηνική ενέργεια, η οποία, οφείλουμε να σημειώσουμε, δεν είναι η μόνη διασυνοριακή απειλή, αλλά είναι η μόνη που έχει «άπειρη δύναμη», προπαγανδίζεται από πανίσχυρη μερίδα συμφερόντων ως εναλλακτική, «καθαρή» επιλογή απέναντι στα ορυκτά καύσιμα, που τροφοδοτούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Έχει αποδειχτεί με τον πλέον ολέθριο τρόπο και κατ’ επανάληψη (τελευταία με τη Φουκουσίμα), το ακριβώς αντίθετο. Ακόμα και στην απώτατη μελλοντική πιθανότητα να τελειοποιηθεί η πυρηνική τεχνολογία, δεν πρόκειται να εξασφαλιστεί η πολυπόθητη “απόλυτη ασφάλεια”, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτή είναι συνάρτηση του οικονομικού μεγέθους, δηλαδή του υψηλού -και συνεπώς ασύμφορου- κόστους επένδυσης, οπότε τα διαθέσιμα κεφάλαια θα είναι πάντοτε μικρότερα των απαιτουμένων, τόσο για την κατασκευή πυρηνικών σταθμών όσο και για την τήρηση των κανόνων ασφαλείας. Από την άλλη πλευρά, υποφωτίζεται ή συσκοτίζεται η, απροσδιόριστων διαστάσεων, θανάσιμη απειλή των χιλιάδων τόνων πυρηνικών αποβλήτων. Αφήνουμε στην άκρη τον εν δυνάμει φρικώδη κίνδυνο χρησιμοποίησης κάποιων από τα ουκ ολίγα πυρηνικά όπλα, που υπάρχουν στο παγκόσμιο οπλοστάσιο, ή το διόλου απίθανο ενδεχόμενο να δεχτούν τρομοκρατικά χτυπήματα ένα ή περισσότερα από τα ανά τον κόσμο 441 εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας, τα μισά από τα οποία είναι εγκατεστημένα στη Δυτική Ευρώπη. Όπως ανέφερε σε μια πρόσφατη συνέντευξή του ο συγγραφέας Τζόναθαν Σελ «μια νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι η χρήση μόνον 100 ατομικών όπλων σε διένεξη μεταξύ Πακιστάν και Ινδίας (σ.σ. πέρα από τα αμέτρητα θύματα και τις ανυπολόγιστες καταστροφές), θα μπορούσε να προκαλέσει πυρηνικό χειμώνα παγκοσμίως»! (“Ελευθεροτυπία”, 2-4-2011). Η παραφροσύνη του κέρδους δεν είναι παρά η λογική του συστήματος.

Ο καπιταλισμός δεν καλύπτει ανάγκες, δημιουργεί ανάγκες. Δημιουργεί τη δίψα του καταναλωτισμού. Και όπως θαυμάσια έγραψε η Ρόζα Λούξεμπουργκ «η συσσώρευση δεν μπορεί να συντελεστεί παρά μονάχα στο μέτρο που αυξάνονται οι αγοραστικές διέξοδοι» (Ρ. Λούξεμπουργκ, «Η συσσώρευση του κεφαλαίου», τ.1, εκδ. Διεθνής Βιβλιοθήκη). Η ατέρμονη μεγέθυνση των οικονομιών και η αχαλίνωτη ανισομερής ανάπτυξη, η οποία τροφοδοτείται από τον ανελέητο ανταγωνισμό, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην υπερμεγέθυνση, που δεν ανακόπτεται παρά μόνο με την έκρηξη και την καταστροφή κεφαλαίων, προκαλώντας παγκόσμιες κρίσεις χρεωκοπίας, οι οποίες οδηγούν αναπόφευκτα σε αντίστοιχης έκτασης πολεμικές συγκρούσεις και προετοιμάζουν τη γενική δομική κρίση του συστήματος. Κι όμως, η φρενήρης κούρσα της ανάπτυξης δεν σταματά, όχι γιατί ισχύει το προβαλλόμενο σαθρό επιχείρημα ότι πρέπει να παραχθεί περισσότερος πλούτος εν ονόματι της εξόδου από την κρίση(!), αλλά «γιατί δεν νοείται ο καπιταλισμός δίχως επέκταση»(Ρ. Λούξεμπουργκ). Όσο συσσωρεύεται ή υπερσυσσωρεύεται ο πλούτος στα χέρια της οικονομικής ολιγαρχίας, τόσο κατεδαφίζεται το όποιο κράτος πρόνοιας και άλλο τόσο αυξάνονται η φτώχεια, τα κοινωνικά δεινά, οι λιμοκτονίες και οι πόλεμοι.

Είναι αυτοκαταστροφικό

το γένος των ανθρώπων;

Όμως, όλα τούτα, δεν οφείλονται στην ανθρώπινη φύση. Το γένος των ανθρώπων δεν είναι εκ φύσεως αυτοκαταστροφικό, ούτε άπληστο, όπως πασχίζουν να μας πείσουν, εδώ και αιώνες, οι αστοί θεωρητικοί, πολιτικοί και οικονομολόγοι. Γι’ αυτό και δεν είναι μοιραίως καταδικασμένο. Ωστόσο, το ταξικό κοινωνικό σύστημα των εγκληματικών ανισοτήτων και σπαραγμών, η παγκοσμιοποιημένη τρομοκρατία του κέρδους, είναι που θριαμβεύει προς το παρόν και οδηγεί την κούρσα. Και συμπαρασύρει, κατά τη γνώμη μου ανεπιστρεπτί, τον πλανήτη και κατ’ επέκταση το ανθρώπινο γένος, σε τεράστιες καταστροφές. Η φύση, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα και γραφόμενα, δεν εκδικείται. Δέχεται αλλεπάλληλα καίρια πλήγματα στην διαιώνια (και μέσα από ασύλληπτες γεωκλιματικές ανατροπές) διαμορφωμένη ισορροπία της. Προειδοποιεί με τρομακτικά πρόδρομα φαινόμενα το ανθρώπινο γένος, που δυστυχώς σύρεται τυφλά στην καταστροφή από τους κερδώους επικυρίαρχους της εκμετάλλευσης και τη δίχως όρια “ανάπτυξη”, πόσα (πέρα από κάθε φαντασία) εφιαλτικά θα υποστεί αν συνεχίσει -που θα συνεχίσει!- να καταληστεύει αλαζονικά την πραγματικά κυρίαρχη, τη Φύση. Κι επειδή ο καπιταλισμός δεν «εξανθρωπίζεται», και επειδή η μία κρίση προετοιμάζει την επόμενη και η μία καταστροφή φέρνει την άλλη, οι κοινωνικοί αγώνες πρέπει να είναι πλέον άρρηκτα δεμένοι και με την υπεράσπιση της ίδιας της ζωής, απέναντι στις δυνάμεις εκείνες που πριονίζουν το κλαδί πάνω στο οποίο καθόμαστε. Ο μαζικός αγώνας εναντίον του ταξικού κοινωνικού συστήματος και όσων απολογητών του επιχειρούν να το εξωραΐσουν, είναι ο μόνος δρόμος για να ανακοπεί η πορεία προς την κόλαση.

Ν. Θεοδόσης-Φεξούλης

Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ

2011-07-10T16:22:00.001+03:00

Στην Κίνα των εντυπωσιακών ρυθμών ανάπτυξης, όπου τα νούμερα ευημερούν, οι άνθρωποι αυτοκτονούν. Τους τελευταίους μήνες τουλάχιστον 13 εργαζόμενοι της ταϊβανέζικης Foxconn Technology, που παράγει ηλεκτρονικά εξαρτήματα και προμηθεύει μεγάλες πολυεθνικές όπως η Apple, η Hewlett Packart και η Sony, μη αντέχοντας τις συνθήκες εργασίας τους, οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία.

Ένας υπάλληλος που κατηγορήθηκε για την εξαφάνιση ενός δείγματος iPhone, ένας νέος υπάλληλος που πήδηξε από το κτίριο του εργοστασίου και μια μηχανικός 25 ετών, είναι δύο μόνο περιπτώσεις από τη μακάβρια αυτή λίστα. Η βιομηχανική αυτή πόλη στο Σεντζέν της Κίνας αποτελεί ένα σύγχρονο κολαστήριο των 42.000 εργαζομένων, νέων κυρίως ανθρώπων (18-25 ετών), που εργάζονται κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες δώδεκα ώρες ημερησίως έξι ημέρες την εβδομάδα για 2000 γουάν το μήνα (300 δολλάρια δηλαδή), όσο περίπου κοστίζει ένα iPhone από τα χιλιάδες που καθημερινά παράγουν. Κι όλα αυτά βέβαια μετά το σαρωτικό κύμα των αυτοκτονιών που ανάγκασε την εργοδοσία να αυξήσει τους μισθούς από τα 900 στα 2000 γουάν και (άκουσον-άκουσον!) να τοποθετήσει δίχτυα προστασίας στους κοιτώνες των εργατών!!

Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν άραγε να προκύψουν τα 3 τρισ. δολ. συναλλαγματικά διαθέσιμα της Κίνας, τα οποία, σημειωτέον, μπορούν να αγοράσουν συνολικά το δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης (Ισπανίας, Ιρλανδίας, Πορτογαλίας και Ελλάδας). Πίσω από τις υψηλές αποδόσεις και τα εντυπωσιακά νούμερα που ευημερούν βρίσκεται πάντα η στυγνή εκμετάλλευση, η κατάργηση κάθε δικαιώματος και κάθε κατάκτησης.

Καταρρέουν τα Ταμεία, κουρεύονται οι επικουρικές συντάξεις

2011-07-10T16:19:00.001+03:00

Τα μέτρα του μνημονίου, οι περικοπές των μισθών και των δώρων, η ανεργία, οι εκβιαστικές αθρόες συνταξιοδοτήσεις και η παρατεταμένη ύφεση γονάτισαν τα Ταμεία, τα οποία, θυμίζουμε, είχαν ήδη χάσει τεράστια ποσά από τα αποθεματικά τους, αφού αυτά είχαν παιχτεί στο Χρηματιστήριο ή ληστεύτηκαν από «επενδύσεις» σε ομόλογα. Αποτέλεσμα: το ΙΚΑ να μην μπορεί να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του απέναντι στον ΟΑΕΔ, την Εργατική Εστία και τον ΟΕΚ, ο ΟΑΕΕ να βρίσκεται σε αδιέξοδο και το ΤΕΑΔΥ να παρακρατεί τις εισφορές προς το Ταμείο Πρόνοιας, με συνέπεια το τελευταίο να αδυνατεί να καταβάλει εφάπαξ σε 36.000 συνταξιούχους του δημοσίου.

Έτσι δρομολογείται το κούρεμα των επικουρικών συντάξεων, ειδικά όσων ξεπερνούν τα 300 ευρώ το μήνα, και καθώς αυτές είναι λίγες δεν αποκλείεται η περικοπή όλων, προκειμένου να αφαιρεθούν κατά μέσο όρο 500 ευρώ από κάθε συνταξιούχο και να αποτελέσουν οι επικουρικές συντάξεις ποσοστό μικρότερο του 20% της κύριας σύνταξης από το 26% που είναι σήμερα. Γεγονός που, ας μην το ξεχνάμε, προβλέπει έτσι κι αλλιώς ο νόμος Σιούφα (Ν. 2084/92) για τους πρωτοασφαλισμένους μετά το 1993.

Δε φτάνει που έχουν δυσκολέψει οι προϋποθέσεις για να βγει κάποιος στη σύνταξη, δε φτάνει που έχει καταργηθεί ουσιαστικά η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τα νοσοκομεία κλείνουν, καταδικάζονται οι απόμαχοι της δουλειάς στη φτώχεια, την ανεργία και την ανασφάλεια. Μετά από 30 και 35 χρόνια δουλειάς πετιούνται στο περιθώριο οι μόνοι που πραγματικά παράγουν όλο τον πλούτο αυτού του τόπου, για να συνεχίσουν να ευημερούν αυτοί που κερδοσκοπούν και υφαρπάζουν τους κόπους μας. Ως πότε; Φτάνει πια!

Ανακοίνωση ΠΑΣΚ: Θλιβεροί ουραγοί της διοίκησης

2011-07-10T16:17:00.002+03:00

Οι συνάδελφοι της ΠΑΣΚ αισθάνθηκαν την ανάγκη να εκδώσουν ανακοίνωση για να εκφράσουν με κάθε τρόπο την κατανόησή τους για τη δύσκολη θέση της χώρας και των «συντρόφων» τους κυβερνητικών στελεχών, αναζητώντας απελπισμένα επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν την ύπαρξη του Ε.Τ. Χρειάζεται αλήθεια οι εργαζόμενοι να «μιλήσουν στην πολιτική ηγεσία και να της εξηγήσουν τις κακές πολιτικές επιλογές» της; Πρόκειται αλήθεια για πολιτικές επιλογές κάποιων ανίκανων στελεχών ή στρατηγική επίθεση που στοχεύει να αφαιρέσει κάθε δικαίωμα και κατάκτηση και να φορτώσει το βάρος της κρίσης στις πλάτες μας; Για ποιο πράγμα να συνδιαλλαγούμε με αυτή την πολιτική ηγεσία, που μας πετά στο περιθώριο; Πόσες αυταπάτες μπορεί να έχουμε ακόμα;

Συναισθανόμενοι, λοιπόν, οι συνάδελφοι της ΠΑΣΚ τη δύσκολη κατάσταση έφτασαν στο σημείο (βασιλικότεροι του βασιλέως) να αναζητούν «το απαραίτητο όφελος προς τη κοινωνία» (στην πραγματικότητα δεν υπάρχει) πίσω από την υποβάθμιση του Ε.Τ.! Όφελος για την κοινωνία, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, δεν θα προέκυπτε και από τις απολύσεις στο δημόσιο και τις ελαστικές σχέσεις και το πετσόκομμα του εισοδήματός μας; Θα πρέπει να τα αποδεχτούμε; Ύστερα, προς τι η φαιδρολογία, εν είδει επιχειρήματος, περί των «προβλημάτων και των γραφειοκρατικών δυσχερειών» που θα δημιουργήσει η άρση του αυτοδιοίκητου του Ε.Τ.; Είναι σίγουρο ότι δεν πάσχουμε από επιχειρήματα. Και μάλιστα πολύ πειστικά.

Εμείς συνάδελφοι της ΠΑΣΚ δεν θέλουμε να απαξιωθεί και να κλείσει το εργοστάσιο που δουλεύουμε, όχι γιατί συναισθανόμαστε τις γραφειοκρατικές δυσχέρειες που θα αντιμετωπίσει το κράτος, ένα κράτος που είναι ενάντιά μας και ουδόλως συναισθάνεται τη δύσκολη κατάσταση που μας έχει φέρει, αλλά επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι με αυτό τον τρόπο 300 οικογένειες θα βρεθούν μετέωρες και μια παραγωγική μονάδα τεράστιας οικονομικής επένδυσης θα αχρηστευθεί. Και, επιτρέψτε μας: προτάσσουμε το «συμφέρον» μας, όταν μάλιστα αυτό ταυτίζεται με το κοινωνικό όφελος και όχι με την τυφλή περικοπή από ένα κράτος που μας αποκαλεί «κοπρίτες και τεμπέληδες» και μας αντιμετωπίζει σαν υποζύγια. Κινδυνεύει η δουλειά μας, το εισόδημά μας, η ζωή μας και δεν αναζητούμε εθελόδουλα επιχειρήματα για το αν «βοηθάμε την Εθνική μας Οικονομία»! Μήπως κάποιοι στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν αποδεχτεί το ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε» και, νοιώθοντας συνένοχοι, διστάζουν να μιλήσουν για τους πραγματικούς κινδύνους αν μαραζώσει το Ε.Τ.; Σε τι διαφέρει η θέση αυτή από τη λάσπη που καθημερινά ξερνάνε τα μαύρα ΜΜΕ για «αντιπαραγωγικούς και βολεμένους δημοσίους υπαλλήλους»;

Ούτε, φυσικά, πιστεύουμε ότι η εκφρασμένη διάθεση «να παλέψουμε για την άρση της τροπολογίας αυτής» θα πρέπει να εξαντλείται στο «διάλογο με την πολιτική ηγεσία σε κάθε επίπεδο». Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι για την επίσημη συνδικαλιστική παράταξη του κυβερνώντος κόμματος είναι πιο βολικές οι πολυθρόνες των υπουργικών γραφείων και εκείνες των γραφείων των ειδικών γραμματέων, από το δρόμο, τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα. Κατανοούμε την αμηχανία τους μπροστά στις κλειστές υπουργικές πόρτες, αλλά αυτή είναι σήμερα η κατάσταση και ο καθένας επιλέγει την πλευρά που υπερασπίζεται και βρίσκει τους συμμάχους του εκεί που συχνάζει.

Έχοντας συμμετάσχει σε σχεδόν όλες τις κινητοποιήσεις, που σίγουρα δεν είναι «άπειρες», όπως πομπωδώς γράφει η ΠΑΣΚ για την αφεντιά της, γνωρίζουμε ότι ο δρόμος που έχουμε να διανύσουμε είναι ακόμα μακρύς και δύσκολος, γιατί παλεύουμε για να ανατρέψουμε τα μέτρα και την κυβερνητική πολιτική και όχι απλά να «περισώσουμε το μισθό και τα συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα», τα οποία δεν περισώζονται παρά μόνο αν αποτραπεί η λαίλαπα.

Όλγα Πετρούλια

Νέο Μισθολόγιο με Μνημονιακή Συνταγή

2011-07-10T16:11:00.002+03:00

Ενόψει του νέου μισθολογίου στο δημόσιο συγκροτήθηκε ομάδα εργασίας από στελέχη δυο ιδιωτικών εταιρειών (Hay Group και Icap Group) και τα υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών. Η ομάδα αυτή συνέταξε μια «Μελέτη για τις μισθολογικές εξελίξεις στο δημόσιο», την οποία έδωσε στο φως της δημοσιότητας στις 2-3-2011.

Δυστυχώς όμως για την κυβέρνηση τα συμπεράσματα της μελέτης δεν ενισχύουν την επιχειρηματολογία της περί του μεγάλου αριθμού και υψηλά αμειβόμενων δημοσίων υπαλλήλων. Πιο συγκεκριμένα στα συμπεράσματα της μελέτης αναφέρονται τα εξής:

«Το μέγεθος της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα στην Ελλάδα συμβαδίζει με το αντίστοιχο μέγεθος των αναπτυγμένων οικονομικών χωρών, ειδικά της Ε.Ε…..

Η μισθολογική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ συμβαδίζει με την αντίστοιχη των αναπτυγμένων οικονομικά χωρών (ειδικά της Ε.Ε.) ….

Η μέση αμοιβή των απασχολούμενων στον ελληνικό δημόσιο τομέα είναι χαμηλότερη σε σχέση με τα μέσα ευρωπαϊκά μεγέθη….

Η ανάγνωση των παραπάνω συγκριτικών στοιχείων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είναι δυνατή η ανάδειξη της μέσης αμοιβής και της συνολικής μισθολογικής δαπάνης ως των βασικών προβλημάτων στη λειτουργία του δημοσίου τομέα….

Καμία από τις χώρες που εξετάστηκαν δεν έχει μπορέσει να μεταβεί πλήρως από ένα σύστημα αμοιβών όπου η εξέλιξη βασίζεται στα έτη υπηρεσίας σε ένα σύστημα όπου η εξέλιξη βασίζεται στην απόδοση».

Η απογοήτευση από τα συμπεράσματα της Μελέτης ήταν τέτοια που η κυβέρνηση μετά τη δημοσίευσή τους δεν τα ξαναεπικαλέσθηκε. Είναι προφανές ότι δεν την βοηθάει στην ιδεολογική προπαγάνδα ενάντια στους δημοσίους υπαλλήλους. Αυτό βέβαια δεν την εμποδίζει να προχωρεί τα σχέδιά της για το νέο μισθολόγιο και αν κρίνουμε από όσα δημοσιοποιούνται θα ακολουθηθεί η γνωστή συνταγή της ισοπέδωσης προς τα κάτω και θα πρέπει να ανησυχούμε σοβαρά.

Μερικά από αυτά είναι:

- Μείωση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων ως και 8%.

- Επιβολή σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους ασφαλιστικής εισφοράς 3% υπέρ των ανέργων

- Ενσωματώνεται ό,τι έχει απομείνει από τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματος αδείας στο μισθό.

- Καταργούνται όλα τα επιδόματα εκτός ελαχίστων (π.χ. οικογενειακού, ειδικών συνθηκών, θέσης ευθύνης). Επιδόματα που, σύμφωνα με υπολογισμούς, συμπληρώνουν αυτή τη στιγμή το εισόδημα 160.000 υπαλλήλων.

- Το κίνητρο απόδοσης, κόβεται στο μισό και γίνεται επίδομα παραγωγικότητας που, όπως και οι αυξήσεις, θα δίνεται κατόπιν αξιολόγησης (!).

- Σαρώνονται τα ειδικά μισθολόγια.

- Μειώνονται τα μισθολογικά κλιμάκια από 18 σε 10, άρα και οι ευκαιρίες για κάποια αύξηση.

- Οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα ασφαλίζονται πλέον στο ΙΚΑ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται τόσο για τους ίδιους όσο και για τα Ταμεία του δημοσίου.

Εκφρασμένη πρόθεση: η μείωση του μισθολογικού κόστους από 21,5 το χρόνο σε 16,5 δισ. ευρώ στο τέλος της τετραετίας. Ο υπουργός Εσωτερικών ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ασκώντας αυτές τις πολιτικές θα έχουμε το πραγματικό, το ορατό, το μετρήσιμο πολύ θετικό αποτέλεσμα να έχει καταστεί στο τέλος αυτής της προσπάθειας η ελληνική δημόσια διοίκηση μια από τις πιο οικονομικές στη λειτουργία τους σε επίπεδο χωρών ΟΟΣΑ και Ε.Ε. Θα έχουμε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά μισθολογικής δαπάνης δημοσίου σε σχέση με το σύνολο των πρωτογενών δαπανών ενός κράτους».

Απέναντι σε όλα αυτά τα καταιγιστικά, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σπύρος Παπασπύρος δήλωσε ότι «αν προωθηθούν αυτά τα σχέδια η αντιπαράθεσή μας με την κυβέρνηση θα έχει τέτοια ένταση που δεν έχει υπάρξει προηγούμενα. Αναγκαία και ικανή συνθήκη διεξαγωγής διαλόγου και διαπραγματεύσεων για ένα νέο μισθολόγιο, είναι η επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού».

Δυστυχώς οι εξελίξεις τρέχουν. Μακάρι να διαψευσθούμε, αλλά εμείς αμφιβάλλουμε για τις αγωνιστικές προθέσεις του τριτοβάθμιου συνδικαλιστικού μας οργάνου. Και στο θέμα του μισθολογίου, όπως και σε τόσα άλλα που μας έχουν συμβεί το τελευταίο διάστημα, θα πρέπει να ενεργοποιηθούμε κόντρα στις διαθέσεις των ηγεσιών, να αντισταθούμε. Να ενωθούμε με τους χιλιάδες εργαζόμενους που ζουν στις ίδιες συνθήκες, με τα ίδια προβλήματα, απέναντι στον ίδιο εχθρό: την κυβέρνηση, την τρόικα και το μνημόνιο.

Ένας χρόνος μνημόνιο- Ένας χρόνος υποτέλειας

2011-07-10T16:09:00.000+03:00

23 Απριλίου 2010: Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με φόντο το ακριτικό Καστελόριζο ανακοινώνει την ένταξη της Ελλάδας στο Μηχανισμό Στήριξης.

3 Μαΐου 2010: Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπογράφει το «Μνημόνιο Διευκόλυνσης».

8 Μαΐου 2010: Υπογράφεται η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» στην οποία και περιέχονται πρωτοφανούς σκληρότητας μέτρα και για πρώτη φορά χώρα παραιτείται «αμετακλήτως και άνευ όρων» από κάθε ασυλία εθνικής κυριαρχίας. Δεσμεύεται το σύνολο της δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας (ακίνητης, κινητής, χρηματικής, αξιογράφων και άλλων δικαιωμάτων, πηγών επίγειου, υπόγειου και υποθαλάσσιου πλούτου κλπ.) υπέρ των δανειστών των Συμβάσεων Δανεισμού και απέναντι σε κάθε δανειστή του παρελθόντος ή του μέλλοντος. Εκχωρείται στους δανειστές το δικαίωμα εφόσον συμφωνήσουν όλοι, να μεταβιβάσουν τα δικαιώματά τους από τις Συμβάσεις Δανεισμού, σε τρίτους (εταιρεία, οργανισμό, κράτος κ.λπ.). Σε μια νύχτα λεόντειες διατάξεις έδεσαν χειροπόδαρα το χώρα και το λαό της και για όλα αυτά αρκούσε και μόνο η υπογραφή του Υπερυπουργού Οικονομικών.

Αποτέλεσμα: το έλλειμμα εκτοξεύτηκε στο 10,5% (πρόσφατα στοιχεία Eurostat), ενώ ο στόχος ήταν 8,1%. Η ύφεση από 0,7% το πρώτο τρίμηνο του 2010, βρέθηκε στο 6,6% το τελευταίο του ίδιου έτους. Η κατανάλωση παρουσίασε μείωση 4,9% και η ανεργία αύξηση στο 15,9% τον Φεβρουάριο του 2011.

Μέτρα- μέτρα παντού

Οι εργασιακές σχέσεις καταλύθηκαν, οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα μειώθηκαν μέσω των «νέων» επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων, και με τη νέα Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που υπέγραψε η ΓΣΕΕ, αυξήθηκε το ποσοστό των ανά μήνα απολύσεων στο 5%, περιορίστηκε η υπερωριακή εργασία και μειώθηκε ο κατώτερος μισθός για τους νέους κατά 20%.

Μειώθηκαν τα εισοδήματα στο δημόσιο (περικοπές επιδομάτων, μείωση 13^ου και 14^ου μισθού) και οι συντάξεις (τη στιγμή που το 70% των συνταξιούχων του ΙΚΑ λαμβάνει συντάξεις κάτω από 600 ευρώ το μήνα). Δημόσιοι φορείς και οργανισμοί καταργήθηκαν και συγχωνεύθηκαν, περιορίστηκαν οι προσλήψεις πέραν του 5:1 στο δημόσιο, νοσοκομεία και σχολεία υπολειτουργούν και απειλούνται με κλείσιμο και η αγορά ενέργειας απελευθερώθηκε. Και ακολουθεί νέο μισθολόγιο- πτωχολόγιο στο δημόσιο.

Παρατάθηκε ο εργάσιμος βίος με το νέο ασφαλιστικό νόμο, και νέοι εργαζόμενοι τρομοκρατημένοι, οδηγήθηκαν μαζικά στο οικονομικό περιθώριο με συντάξεις 800 και 1000 ευρώ. Οι επικουρικές συντάξεις απειλούνται και τα έσοδα των Ταμείων περιορίζονται επικίνδυνα και γονατίζουν κάτω από τα μέτρα λιτότητας και την ανεργία.

Το ήδη ψαλιδισμένο εισόδημα λεηλατήθηκε από τη νέα αύξηση της φορολογίας (αύξηση ΦΠΑ, αύξηση ειδικού φόρου κατανάλωσης) και τις αυξήσεις στα τιμολόγια ΔΕΚΟ. Τα «λουκέτα» εκτινάχθηκαν κατά 30%, επαγγέλματα και υπηρεσίες απελευθερώθηκαν με την, εν μέσω αντιδράσεων, ψήφιση του σχετικού νόμου. Ξεκίνησε η εφαρμογή του «Καλλικράτη» στους δήμους και μετατάξεις σε ΟΣΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ΕΘΕΛ.

Μόνες ευνοημένες, και αυτή την περίοδο, οι τράπεζες που θα πάρουν άλλα 30 δισ. ενίσχυση και το ΔΝΤ με 500 εκατ. ευρώ κέρδη.

Εν τω μεταξύ, εν όψει νέου δανείου για τη διετία 2012-2013, συζητιέται νέο μνημόνιο που θα ξεκινά από νέα μείωση αποδοχών στο δημόσιο και θα καταλήγει σε απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, υποχρεωτικές μετατάξεις, νέες περικοπές εισοδημάτων και επιδομάτων, αύξηση φόρων. Εγγύηση, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δισ. ευρώ, τεράστιο ποσό αν αναλογιστεί κάποιος ότι από το σύνολο των αποκρατικοποιήσεων της τελευταίας 20ετίας το δημόσιο εισέπραξε μόλις 12 δισ. ευρώ. Για τούτη τη δεύτερη επιδρομή, αναζητείται «συναίνεση». Αλλά «με ή χωρίς ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις», όπως είπε ο πρωθυπουργός (ΝΕΤ, 28-5-2011), το νέο, επαχθέστερο, μνημόνιο έρχεται για να… σώσει και αυτό τη χώρα.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ

2011-06-30T23:09:00.001+03:00

Τη Τετάρτη 22 Ιουνίου πραγματοποιήθηκαν εκλογές στο Σύλλογο Προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου για την ανάδειξη του νέου Δ.Σ. Οι φετινές εκλογές πραγματοποιήθηκαν μέσα σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικά κλίμα. Εν μέσω ψήφισης του νέου μεσοπρόθεσμου μνημονίου, που για άλλη μια φορά θέτει στο στόχαστρο το εισόδημα και τα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων και όλου του λαού, εν όψει νέου σαρωτικού κύματος συγχωνεύσεων και καταργήσεων δημοσίων οργανισμών μεταξύ αυτών πιθανόν και του Εθνικού Τυπογραφείου και στον απόηχο των μεγάλων λαϊκών κινητοποιήσεων της τελευταίας διετίας οι εκλογές του Σ.Π.Ε.Τ. δεν θα μπορούσαν να μην επηρεαστούν από το αντίστοιχο πολιτικό κλίμα, γεγονός που αναδείχθηκε και στα αποτελέσματα τους.

Πιο συγκεκριμένα, η ΔΑΚΕ για μια ακόμα διετία παρά την αριθμητική μείωση της δύναμής της παρέμεινε πρώτη σε ψήφους. Η φιλο-κυβερνητική ΠΑΣΚ, όπως ήταν αναμενόμενο, χρεώθηκε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης γεγονός που ενισχύθηκε και από την μεμονωμένη ανεξάρτητη υποψηφιότητα πρώην στελέχους της ΠΑΣΚ. Η Αγωνιστική Κίνηση Εθνικού Τυπογραφείου για άλλη μια φορά έδωσε μια τίμια, πολιτική μάχη έξω και πέρα από το κυρίαρχο παιχνίδι της ρουσφετολογίας και των πελατειακών σχέσεων, αναδεικνύοντας τα πολιτικά και τα ιδιαίτερα ζητήματα του χώρου με επιτυχία και κατάφερε να είναι η μόνη παράταξη που αύξησε τους ψήφους της και διατήρησε την έδρα του εκπροσώπου της στο Δ.Σ. του Συλλόγου.

	ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 2011	ΕΔΡΕΣ	ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 2009	ΕΔΡΕΣ
ΔΑΚΕ	122	4	144	5
ΠΑΣΚ	75	3	89	3
ΑΚΕΤ	35	1	28	1
ΔΕΕ (ΠΑΜΕ)	12		22
Εμμένοντας Κεντροαριστερά (Ανεξάρτητος ΠΑΣΚ)	17	1

ΚΑΤΩ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 12 ΜΑΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

2011-05-12T09:27:00.000+03:00

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ!

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 12 ΜΑΗ
ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΙΣ 6:00 μ.μ.
ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ!

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ!

Η κυβέρνηση του ΔΝΤ και του Μνημονίου, για να επιβάλει την αντιλαϊκή πολιτική της,
καταφεύγει στην αστυνομική βαρβαρότητα και προωθεί τη φασιστική βία.

ΚΑΤΩ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!

Στην πανεργατική διαδήλωση της 11ης Μαΐου ορδές αστυνομικών επιτέθηκαν απρόκλητα
τραυματίζοντας δεκάδες διαδηλωτές και οδηγώντας στα πρόθυρα του θανάτου τον Γ.Κ.

ΕΞΩ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!

ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΟΥΝ ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ!

ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ!

ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ!

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και η νεολαία αντιστεκόμαστε στην κυβερνητική επίθεση
με τους μαζικούς συντονισμένους αγώνες μας.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ!

ΑΚΟΑ • Αντιεξουσιαστική Κίνηση • ΑΝΤΑΡΣΥΑ •
ΑΡΑΝ • Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα • ΚΚΕ(μ-λ) •
ΚΟΚΚΙΝΟ • ΝΑΡ - Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση •
Νεολαία Συνασπισμού • Ξεκίνημα • ΟΚΔΕ •
ΟΚΔΕ - Σπάρτακος • ΣΕΚ • Συνασπισμός

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ

2011-04-28T21:22:00.008+03:00

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
ΔΕΝ ΕΙΝΑ ΑΡΓΙΑ

Είναι ΕΥΚΑΙΡΙΑ να διεκδικήσουμε τα βασικά δικαιώματά μας:

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΑΣΦΑΛΙΣΗ, ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΕΞΩ ΤΟ Δ.Ν.Τ. ΚΑΙ Η Ε.Ε. ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ

Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

στις 10.30 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Έρχεται νέα θύελλα

2011-04-26T23:03:00.001+03:00

Τα καθημερινά δημοσιεύματα μας βομβαρδίζουν με κακές ειδήσεις:

Νέο Μισθολόγιο από το δεύτερο εξάμηνο του 2011 με κατάργηση ειδικών και

κλαδικών επιδομάτων, διατήρηση για όλους μονάχα του οικογενειακού και του επιδόματος ευθύνης και κινήτρου απόδοσης που θα μετατραπεί σε πριμ παραγωγικότητας και θα καταβάλλεται μετά από αξιολόγηση (;) και σε ορισμένους (αξιοκρατικά πάντα).

Αύξηση ωραρίου εργασίας σε 40 ώρες εβδομαδιαίως και λειτουργία δημοσίων

υπηρεσιών το απόγευμα από τον Οκτώβριο, χωρίς βέβαια πρόσθετη αμοιβή.

Περικοπές σε περίθαλψη και ασφάλιση. Ήδη από 1 Μαρτίου οι φαρμακοποιοί δεν

εξυπηρετούν ασφαλισμένους του ΟΠΑΔ καθώς ο συγκεκριμένος οργανισμός, μεταξύ άλλων, τους χρωστάει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Νέα περικοπή στις επικουρικές συντάξεις και το εφάπαξ των δημοσίων

υπαλλήλων χωρίς να αποκλείεται η περικοπή όλων των συντάξεων μετά το 2012.

Συζήτηση περί αύξησης στα 67 των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης για όλους.
Επανακαθορισμός (διάβαζε πετσόκομα) των βαρέων και ανθυγιεινών στο

δημόσιο.

Συγχωνεύσεις, καταργήσεις οργανισμών και υπηρεσιών και απολύσεις-

μετατάξεις του πλεονάζοντος προσωπικού.

Και το όνομα αυτού…

«κρατικός υπάλληλος»

Στα σχέδια της κυβέρνησης είναι να αντικαταστήσει την έννοια του «δημοσίου υπαλλήλου» με αυτήν του «κρατικού υπαλλήλου». Η αλλαγή αυτή αποτελεί ποιοτική διαφορά στο βαθμό που αμφισβητεί ουσιαστικά τη σύνδεση του υπαλλήλου με το υπουργείο ή τον δημόσιο οργανισμό όπου εργάζεται, μετατρέποντάς τον σε λειτουργό του κράτους με μια γενική και, υπό αυτές τις συνθήκες, επικίνδυνα ευρεία έννοια.

Στη συνέχεια, η αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου που ρυθμίζει την κινητικότητα στο δημόσιο, θα κάνει πιο «ευέλικτες» τις μετακινήσεις, αποσπάσεις και μετατάξεις που αρχικά θα έχουν εθελοντικό χαρακτήρα και κατόπιν υποχρεωτικό, με μόνο περιορισμό να πραγματοποιούνται «εντός των ίδιων γεωγραφικών ορίων των πόλεων ή των νομών που απασχολούνται οι εργαζόμενοι για να μη διαταραχθεί η οικογενειακή και προσωπική τους ζωή» («Έθνος», 21-2-2011). Θα δίνεται η δυνατότητα κινητικότητας ανά πενταετία, προκειμένου «ένας υπάλληλος να μπορεί να βελτιώσει τη θέση του και να ανανεώσει τη καριέρα του»! Καλά που φροντίζει η κυβέρνηση του μνημονίου και των περικοπών, των απολύσεων και της ανεργίας για τη καριέρα μας και κυρίως για την οικογενειακή και προσωπική μας ζωή!!

Όλα αυτά θα “διευκολυνθούν” με το ενιαίο μισθολόγιο και το ενιαίο προσοντολόγιο, καθώς δεν θα χρειάζονται πλέον οικονομικά κίνητρα για τις μετατάξεις έτσι ώστε να λαμβάνουν τις ίδιες αποδοχές υπάλληλοι με τα ίδια προσόντα, θέση, χρόνια υπηρεσίας και τομέα ευθύνης σε όλα τα υπουργεία. Ρύθμιση που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, πρόκειται να επιφέρει μειώσεις μισθών σε 40.000 υπαλλήλους. Αυτά προβλέπει η τρόικα και η εντολοδόχος κυβέρνηση για μας για το επόμενο διάστημα.

Είναι φανερό ότι μπαίνουμε όλο και πιο βαθιά στον εργασιακό μεσαίωνα, στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα. Όλες οι κατακτήσεις και τα δικαιώματά μας θυσιάζονται στο βωμό του μνημονίου και της τρόικας. Το Εθνικό Τυπογραφείο, δεν θα μπορούσε να είναι εξαίρεση στον ανησυχητικό κανόνα. Η απραξία συνεχίζεται και όσο δεν βλέπουμε το αντίθετο, παραμένουν οι αγωνίες μας για εγκατάλειψη και αλλαγή προσανατολισμού ή απαξίωση κι ας μη ξεχνάμε ότι ακολουθούν νέοι οργανισμοί και συγχωνεύσεις για όλο το δημόσιο.

Απέναντι στη γενικότερη κατάσταση οι πλειοψηφίες της ΑΔΕΔΥ αρκούνται σε ψελλίσματα και κορώνες χωρίς πραγματικά να συμβάλλουν αλλά ουσιαστικά να υπονομεύουν τη δημιουργία μετώπου αντίστασης των εργαζομένων.

Πρέπει να αυτοοργανωθούμε, πρέπει με δικές μας πρωτοβουλίες, όλοι μαζί να βρούμε τη δύναμη να αντισταθούμε στη βάρβαρη επίθεση. Κόντρα και πέρα από τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, κόντρα στα μέτρα της κυβέρνησης, κόντρα στο μνημόνιο και την τρόικα, κόντρα στο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν.

Ευτυχώς τα μηνύματα από τους καθημερινούς αγώνες κλάδων εργαζομένων και λαού, που καθημερινά παλεύουν κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες μαύρης προπαγάνδας και τρομοκρατίας, μας δίνουν κουράγιο. Ας τους συναντήσουμε πριν να είναι αργά.

ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ: Βελτιούται επιδεινούμενο…

2011-04-26T23:01:00.000+03:00

ΤΗΝ ΩΡΑ που το Εθνικό Τυπογραφείο έχει καθηλωθεί στην απραξία, ο καθ’ ύλην υπεύθυνος Ειδικός Γραμματέας ισχυρίζεται ότι αυτό «επιλέχθηκε να διαδραματίσει για μια ακόμη φορά στρατηγικής σημασίας ρόλο», φυσικά με το «Πρόγραμμα Διαύγεια»!

ΤΗΝ ΩΡΑ που το παραγωγικό κομμάτι της ιστορικής υπηρεσίας χάνει ραγδαία το αντικείμενό του, χωρίς καμία, μέχρι στιγμής, εναλλακτική προοπτική, ενώ ταυτόχρονα αποψιλώνεται από τεχνικό προσωπικό, η διοίκηση, αφού δεν έχει κάτι άλλο να προβάλει, συντάσσει μεγαληγορίες κυβερνητικής προπαγάνδας για τη διαφάνεια, πληροφορώντας μας ότι «το αυτονόητο γίνεται πραγματικότητα» με «απτό δείγμα της κυβερνητικής βούλησης, το “Πρόγραμμα Διαύγεια”». Πάντοτε χάρη στο… σθένος του πρωθυπουργού.

ΤΗΝ ΩΡΑ που η σύνολη πραγματικότητα στο Εθνικό Τυπογραφείο είναι αλγεινή, η διοίκηση «βλέπει» μόνο το δέντρο της, τη «διαύγεια», αναδεικνύοντάς την σε λυδία λίθο, επάνω στην οποία φιλοτεχνεί μια ωραιοποιημένη εικόνα διακηρύξεων.

Όσοι έχετε απορίες, διαβάστε το μονόφυλλο έντυπο, το οποίο φέρει την υπογραφή του κ. Ειδικού Γραμματέα και προορίζεται για ενημέρωση των επισκεπτών (μαθητών κυρίως- ωραίο μάθημα!) του Μουσείου του Εθνικού Τυπογραφείου.

Με δεδομένη την άκρως ανησυχητική κατάσταση και σε συνέχεια σχετικής (αναπάντητης) επιστολής, τα μέλη του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ., με πρωτοβουλία τους, συναντήθηκαν εν σώματι με τον κ. Ειδικό Γραμματέα στις 29-3-2011. Κατά την συνάντηση εξέφρασαν, για άλλη μια φορά, την αγωνία και ανησυχία του προσωπικού, ζητώντας αφενός άμεση ενεργοποίηση στην κατεύθυνση προσέλκυσης εργασιών και αφετέρου προσλήψεις τεχνικού προσωπικού κατ’ εξαίρεση της γνωστής δεσμευτικής αναλογίας 1:5.

Ο κ. Ειδικός Γραμματέας, σχεδόν ενοχλημένος, πληροφόρησε τα μέλη του Δ.Σ. του Σ.Π.Ε.Τ. ότι από τη μια έχει απευθυνθεί σε φορείς και υπηρεσίες του Δημοσίου για προσέλκυση εργασιών και από την άλλη προτίθεται να ενεργήσει ώστε να αποδεσμευτούν από τους γνωστούς περιορισμούς οι προσλήψεις τεχνικού προσωπικού. Υπήρξε δέσμευση για νέα συνάντηση μετά από λίγες ημέρες, προκειμένου να ενημερωθεί το Δ.Σ. για τα αποτελέσματα των επαφών.

Σημειώνουμε ότι το όλο ζήτημα δεν ανέκυψε αιφνιδίως. Έχει πολύχρονο, από την προηγούμενη άκρως αδιάφορη διοίκηση, και έντονο παρελθόν. Παρ’ όλ’ αυτά, το αυτί και της σημερινής διοίκησης δεν έδειχνε να ιδρώνει. Επειδή επιμένουμε και γι’ αυτό κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε για «πολιτικό δόλο», όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ. Ειδικός κατά τη συνάντηση, ας μας «επιτραπούν» τουλάχιστον οι επιφυλάξεις και οι ανησυχίες μέχρι να δούμε αποτελέσματα. Άλλα περιθώρια ολιγωρίας δεν υπάρχουν. ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Η πελατοκρατία ποτέ δεν πεθαίνει…

2011-04-26T22:59:00.000+03:00

Τα εν οίκω και… εν δήμω

Μόλις δύο μήνες μετά από τις επιλογές προϊσταμένων τμημάτων στο Εθνικό Τυπογραφείο, η αθάνατη ψυχή της πελατοκρατίας, που κάθε φορά βρίσκει τρόπους να βολεύει «κολλητούς» ή «ημετέρους» σε θεσούλες, έκανε και πάλι το θαύμα της.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η διοίκηση, είχε όλη την άνεση και δικαιοδοσία να προκηρύξει προς πλήρωση τη θέση προϊσταμένου στο Γραφείο του Ειδικού Γραμματέα. Δεν το έκανε.

Αντ’ αυτού, και πριν καλά καλά στεγνώσει το μελάνι τής (αξιοσημείωτα καθυστερημένης) τοποθέτησης των επιλεγέντων προϊσταμένων σε αντίστοιχες θέσεις, μετακίνησε τη νεόκοπη προϊσταμένη του Τμήματος Έρευνας Αγοράς στο Γραφείο του Ειδικού Γραμματέα, όπου, ως γνωστόν, όλως τυχαίως, υπηρετεί εδώ και καιρό! Ταυτόχρονα, την κενωθείσα θέση προϊσταμένου στο Τμήμα Έρευνας Αγοράς, πλήρωσε με άλλη συνάδελφο δια της αναθέσεως καθηκόντων.

Παράλληλα, στο νεοσυσταθέν τμήμα Μουσείου και Βιβλιοθήκης (που υπάγεται πλέον στη Διεύθυνση Δ΄ Ανθρώπινου Δυναμικού), ορίσθηκε προϊστάμενος, πάλι με ανάθεση καθηκόντων, χωρίς η διοίκηση να προκηρύξει προς πλήρωση τη θέση, όπως προβλέπει η σχετική εγκύκλιος του Ν. 3839/2010. Και έπεται συνέχεια…

Μετά την πρόσφατα καθιερωμένη πατέντα να επιλέγονται ως προϊστάμενοι από το Υπηρεσιακό Συμβούλιο υπάλληλοι οι οποίοι πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν, κενώθηκαν ήδη οι θέσεις προϊσταμένων στα τμήματα Γ2 Εκτυπώσεων και Γ6 Βιβλιοδεσίας. Αστραπιαία πληρώθηκαν από άλλους υπαλλήλους. Φυσικά με ανάθεση καθηκόντων.

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι: γιατί η διοίκηση δεν προκήρυξε προς πλήρωση, ως ώφειλε, τόσο τη θέση προϊσταμένου στο νεοσυσταθέν Τμήμα Μουσείου και Βιβλιοθήκης, όσο και στα τμήματα Έρευνας Αγοράς, Γ2 Εκτυπώσεων και Γ6 Βιβλιοδεσίας, ώστε να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη νόμιμη διαδικασία;

Και για να αποφύγουμε τυχόν παρεξηγήσεις, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι η διοικητική πρακτική της ανάθεσης καθηκόντων προϊσταμένου, δεν είναι άγνωστη ούτε παράνομη (εννοείται εφόσον δεν ορίζει αλλοιώς ο νόμος). Ακολουθείται ευρύτατα σε μεταβατικές καταστάσεις και υπό συγκεκριμένες συνθήκες (π.χ. παραίτηση προϊσταμένου, μακροχρόνια απουσία του κλπ.).

Όμως, όταν γίνεται ανάθεση καθηκόντων με οδηγό το κομματικό μοιρογνωμόνιο, τότε μετατρέπεται σε φτηνό εργαλείο βολέματος κολλητών ή «ημετέρων».

Έτσι, με τις παραπάνω μεθοδεύσεις, πέτυχαν μ’ ένα σμπάρο πέντε τρυγόνια: Από τη μια πλήρωσαν δια της μετακινήσεως, τη θέση προϊσταμένου στο Γραφείο του Ειδικού Γραμματέα, χωρίς να την προκηρύξουν, και από την άλλη πλήρωσαν τέσσερις θέσεις προϊσταμένων τμημάτων με ανάθεση καθηκόντων, αποκλείοντας και αδικώντας κατάφωρα όσους υπαλλήλους έχουν δικαίωμα να κριθούν. Παλιά μου τέχνη…

Έτσι, για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι, οι εκάστοτε διοικούντες και συνδιοικούντες (σημερινοί και προηγούμενοι) του δικομματισμού, είτε με «επανίδρυση» είτε με «αναδιάρθρωση» του κράτους, δεν αφήνουν ανεκμετάλλευτα τα τερτίπια της απροκάλυπτης πελατειακής μικροπολιτικής.

Γι’ αυτό, εδώ και πολλά χρόνια, όχι μόνο απέχουμε αλλά και καταγγέλλουμε ως παράταξη αυτό το χυδαίο διοικητικό και συνδιοικητικό αλισβερίσι.

Ολ. Πετρούλια

Το Δ.Σ. του ΣΠΕΤ συνεδριάζει…

2011-04-26T22:53:00.001+03:00

Την Τετάρτη 26-10-2010 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΣΠΕΤ με θέματα:

Ενημέρωση Προέδρου –Ανακοινώσεις:

Συζητήθηκε η δύσκολη για τους δημοσίους υπαλλήλους κατάσταση εν όψει του νέου μισθολογίου, των μετατάξεων και απολύσεων που έχουν εξαγγελθεί στο μαύρο φόντο της αρνητικής προπαγάνδας των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Τονίστηκε η μεγάλη σημασία της απεργίας της 15ης Δεκεμβρίου. Προτάθηκε από την παράταξή μας και αποφασίστηκε να υπάρχει ξεχωριστό πανό του Συλλόγου στην απεργιακή συγκέντρωση.

Στη συνέχεια ενημερώθηκαν τα μέλη του Δ.Σ. για την πορεία της υπόθεσης του βοηθήματος για τους παιδικούς σταθμούς, το εκλογικό επίδομα και τις εξελίξεις στο ΤΑΠΕΤ.

Εκδηλώσεις:

Στις 16 Ιανουαρίου 2011 θα πραγματοποιηθεί από κοινού με την Ομοσπονδία Υπαλλήλων του Υπουργείου Εσωτερικών δωρεάν παράσταση στον κινηματογράφο Αττικόν της ταινίας «ΣΡΕΚ» για τα παιδιά των μελών του Συλλόγου μας.

Επίσης αποφασίστηκε να χρηματοδοτήσει ο ΣΠΕΤ επίσκεψη των συναδέλφων στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης με ξενάγηση.

Την Τετάρτη 19-1-2011 πραγματοποιήθηκε νέα συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΣΠΕΤ με θέματα:

Εκδηλώσεις:

Ορίσθηκε η 27-1-2011 για να πραγματοποιηθεί η κοπή της πίτας του ΣΠΕΤ στο ξενοδοχείο «Τιτάνια». Αποφασίστηκε να επιδοτήσει ο ΣΠΕΤ τη συμμετοχή των συναδέλφων σε θεατρική παράσταση και να ανατεθεί σε συγκεκριμένες συναδέλφους η σχετική έρευνα.

Επίσης προτάθηκε να εξετασθεί η δυνατότητα να πραγματοποιηθεί ο χορός του ΣΠΕΤ στο κέντρο «Παλιά Μαρκίζα» στο Παγκράτι.

Ενημέρωση Προέδρου:

Στο σημείο αυτό τέθηκε από την παράταξή μας προς συζήτηση το θέμα των επικείμενων αλλαγών στο δημόσιο, με τις φημολογούμενες συγχωνεύσεις, καταργήσεις οργανισμών, μετατάξεις και απολύσεις. Ειδικά για την υπηρεσία μας συνεχίζεται η τακτική των τελευταίων ετών που, κατά τη γνώμη μας, οδηγεί το Εθνικό Τυπογραφείο σε παραλυσία και απαξιώση και αποφασίστηκε η παράσταση του Δ.Σ. στον Ειδικό Γραμματέα με σκοπό να εκτεθούν οι σχετικοί προβληματισμοί και να τονιστούν οι ιδιαιτερότητες της υπηρεσίας μας ως διοικητική και παραγωγική μονάδα, προκειμένου να ληφθούν υπόψη από την πολιτική ηγεσία.

Στη συνέχεια έγινε παρέμβαση από τον συνάδελφο Στέφανο Μυζίθρα που παραβρέθηκε στο Δ.Σ. και ζήτησε να πάρει το λόγο. Ο συνάδελφος ζήτησε από το Δ.Σ. να παρέμβει ενεργά στο ζήτημα των τελευταίων κρίσεων προϊσταμένων καθώς θεωρεί ότι έχει γίνει αυθαίρετη ερμηνεία στην εφαρμογή του σχετικού νόμου που δημιουργεί αδικίες σε βάρος συναδέλφων, καθώς και στο ζήτημα της καθυστέρησης της διαδικασίας επιλογής και τοποθέτησής τους. Επίσης κατήγγειλε συνδικαλιστικές πρακτικές που από τη μία ασκούν εξουσία και δεν αρκούνται απλά να την ελέγχουν και από την άλλη δεν παρεμβαίνουν σε τέτοια θέματα που αφορούν το προσωπικό. Κλήθηκε από τα μέλη του Δ.Σ. να αναφερθεί συγκεκριμένα αν θέλει να καταγγείλει κάτι συγκεκριμένα και όχι γενικά, και του προτάθηκε να διατυπωθεί εγγράφως το όποιο αίτημα συναδέλφων υπάρχει προκειμένου να συζητηθεί και να υποστηριχθεί από το Δ.Σ. Κατά την άποψη μας ο ρόλος των συνδικαλιστικών εκπροσώπων δεν είναι σε καμία περίπτωση η άσκηση εξουσίας και ως εκ τούτου δεν έχουν κανένα λόγο να εμπλέκονται σε θέματα που άπτονται της συνδιοίκησης, όπως αυτό των κρίσεων. Οι όποιες καταγγελίες γίνονται περί αυτού θα πρέπει να είναι επώνυμες και συγκεκριμένες.

Τη Δευτέρα 7-2-2011 πραγματοποιήθηκε νέα συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΣΠΕΤ με θέματα:

Ενημέρωση Προέδρου- Κινητοποιήσεις ΑΔΕΔΥ

Αποφασίστηκε η συμμετοχή του ΣΠΕΤ στην 4ωρη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ για την Πέμπτη 10-2-2011 και ώρες: 12.00-16.00 και συζητήθηκε το ζήτημα του περιορισμού των προσλήψεων στο δημόσιο, της φημολογούμενης επιμήκυνσης του ωραρίου των δημοσίων υπηρεσιών και του επικείμενου νέου μισθολογίου.

Αποφασίστηκε να συνταχθεί έγγραφο που θα απευθύνεται προς τον Ειδικό Γραμματέα του Εθνικού Τυπογραφείου, με το οποίο να επισημαίνονται οι ιδιαιτερότητες του Εθνικού Τυπογραφείου ως εκτυπωτικής μονάδας με ανάγκες σε τεχνικό προσωπικό, που δεν μπορούν να δεσμεύονται από τέτοιου είδους περιορισμούς, καθώς και η ανάγκη προσέλκυσης εκτυπωτικών εργασιών.

Εκδηλώσεις

Αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί ο χορός του ΣΠΕΤ στις 4-3-2011 στο κέντρο «Παλιά Μαρκίζα» στο Παγκράτι.

Αίτηση για εγγραφή στον ΣΠΕΤ δέκα ατόμων που εργάζονται στο Εθνικό Τυπογραφείο με προσωρινή σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου μετά από εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων.

Ο Πρόεδρος ενημέρωσε το Δ.Σ. ότι έκανε σχετική ερώτηση στην ΑΔΕΔΥ η οποία και θεωρεί ότι το αίτημα αυτό είναι δίκαιο και έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δ.Σ. του ΣΠΕΤ να το ικανοποιήσει. Συμμερίζεται και ο ίδιος τη σχετική άποψη και εισηγήθηκε την εγγραφή τους στο ΣΠΕΤ. Οι εκπρόσωποι της ΠΑΣΚ διαφώνησαν με τη σχετική πρόταση επικαλούμενοι την επικείμενη εκδίκαση της υπόθεσης που θα πραγματοποιηθεί το Μάρτιο του 2011 και αναμένεται να κρίνει οριστικά την εργασιακή τους σχέση.

Η παράταξή μας έχει την άποψη ότι, ανεξαρτήτως των πραγματικών προθέσεων των εκάστοτε κυρίαρχων συνδικαλιστικών ηγεσιών, οι οποίες άλλοτε ενθαρρύνουν και άλλοτε αποθαρρύνουν τέτοιου τύπου αιτήματα, κατά το συγκυριακό συμφέρον της στιγμής, το σωστό από συνδικαλιστική και πολιτική άποψη είναι να εγγράφονται στο Σύλλογο όλοι όσοι εργάζονται στο Εθνικό Τυπογραφείο, ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας. Όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να καλύπτονται συνδικαλιστικά από το σωματείο τους, το οποίο οφείλει να στέκεται αλληλέγγυο στους αγώνες τους. Ως εκ τούτου συμφωνήσαμε με την εγγραφή των συναδέλφων στον ΣΠΕΤ.

Ακολούθησε ψηφοφορία και το αίτημα ικανοποιήθηκε με πλειοψηφία 6 προς 3.

Τη Δευτέρα 28-3-2011 πραγματοποιήθηκε νέα συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΣΠΕΤ με θέματα:

Παραίτηση του μέλους και Αντιπροέδρου του Δ.Σ. Πυλαρινού Διονύση λόγω συνταξιοδότησής του.

Το λόγο πήρε ο Πρόεδρος του Δ.Σ. και αναφέρθηκε στην εντιμότητα, την ειλικρίνεια και την πολύτιμη μακροχρόνια προσφορά του Διονύση Πυλαρινού. Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Γιαννακόπουλος Γιώργος, αναπληρωτής του ανωτέρω και πλέον νέο μέλος του Δ.Σ., που δήλωσε την πρόθεσή του να προσφέρει προς τη θετική κατεύθυνση στα θέματα που απασχολούν τους εργαζόμενους του Εθνικού Τυπογραφείου και δεσμεύτηκε να βοηθήσει σε ό,τι του ανατεθεί.

Ενημέρωση Προέδρου.

Ο Πρόεδρος αναφέρθηκε στο νέο μισθολόγιο που αναμένεται, στο μεγάλο πρόβλημα χρηματοδότησης των ασφαλιστικών και επικουρικών ταμείων του δημοσίου, στο μέγα ζήτημα λειτουργίας και παροχών του ΟΠΑΔ και ενημέρωσε το Δ.Σ. για τη σχετική συζήτηση που έχει ανοίξει στην ΑΔΕΔΥ.

Στη συνέχεια συζητήθηκε το θέμα της πορείας του Εθνικού Τυπογραφείου. Μετά από σχετικά δημοσιεύματα που προβάλλουν την πρόθεση των εταιρειών να μην δημοσιεύουν τους ισολογισμούς τους και συνεπώς να μην επιβαρύνονται οικονομικά, σε συνδυασμό με την έλλειψη εργασιών στην παραγωγική εκτυπωτική μονάδα, εκφράστηκε η ανησυχία του Δ.Σ. για την πορεία και το μέλλον του Εθνικού Τυπογραφείου. Αποφασίστηκε ομόφωνα να γίνει επί τόπου συνάντηση με τον κ. Ειδικό Γραμματέα προκειμένου να συζητηθούν όλα αυτά, η οποία όμως δεν πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα αλλά την επομένη, Τρίτη 29 Μαρτίου. Δεδομένου ότι ανησυχούμε όλοι, και δικαιολογημένα, για το μέλλον του Εθνικού Τυπογραφείου, για μας είναι πολύ σημαντικό, πράγμα που διατυπώθηκε στη συνεδρίαση του Δ.Σ., πέρα από την όποια συνάντηση γίνει με την πολιτική ηγεσία, να πραγματοποιηθεί άμεσα Γενική Συνέλευση προκειμένου να ενημερωθούν οι συνάδελφοι και να χαραχθεί η μετέπειτα πορεία μας.

Μαστίγιο και καρότο ή μια στο καρφί και μια στο πέταλο…

2011-04-26T22:50:00.000+03:00

Κλήθηκε στο βήμα να απευθύνει «σύντομο χαιρετισμό» ο κ. Ειδικός Γραμματέας στην κοπή της πίτας του Σ.Π.Ε.Τ. Αλλά ο «σύντομος χαιρετισμός» του εξελίχθηκε σε μια ακατάσχετη μακρηγορία, με την οποία επιχείρησε να τα σερβίρει όλα ακολουθώντας τη δοκιμασμένη μέθοδο του μαστιγίου και του καρότου: Λίγο από γιατρό που συνελήφθη με τη βαλίτσα γεμάτη εκατομμύρια να την πηγαίνει παράνομα στην Κύπρο^. κάμποσα από χιλιοειπωμένες και γνωστές αλήθειες για τις λεηλασίες του δημοσίου χρήματος^.απεραντολογίες για τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις του δημοσίου (ποιοι φταίνε γι’ αυτές; -δεν μας είπε). Κάποιοι, είπε, τα τσέπωναν επί χρόνια και χοντρά από κάθε είδους κλεψιές και τώρα κόβονται οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων! Από κοντά και η ουδέτερη διαπίστωση ότι υπάρχει «πολύ λίπος». Κι ανάμεσα να και η «Διαύγεια», που τα φέρνει όλα στο φως και θεραπεύει πάσαν νόσον…

Με τούτα και με κείνα έφτασε και στο «ψητό»: Αναρωτήθηκε γιατί στρεφόμαστε κατά της τρόικας, αφού, όπως είπε, εμείς καλέσαμε τους δανειστές. Και συμπλήρωσε σε κάποια αποστροφή: Δανειστήκαμε για να πληρωθούν οι μισθοί σας!

Πού να πάει το μυαλό μας ότι έγινε για πάρτη μας το μνημόνιο… Φτηνο-τρομοκρατικά επικοινωνιακά κόλπα, που στοχεύουν στην συν-ενοχοποίηση των θυμάτων και αναμασούν συνήθως οι θλιβεροί κυβερνητικοί εκπρόσωποι.

Δεν έχασε, βέβαια, την ευκαιρία ο κ. Ειδικός να μας πει ότι μπορούν να γίνουν βελτιώσεις στη λειτουργία του Εθνικού Τυπογραφείου, στη διάρθρωση της εργασίας και την επιτάχυνση των διαδικασιών. Αντί να απολογηθεί για τις κραυγαλέες δυσλειτουργίες και τη ραγδαία απαξίωση, έκανε ακαδημαϊκές διαπιστώσεις.

Κι από την άλλη (για να μην ξεχνιόμαστε), μας κούνησε «δημοκρατικά» το δάχτυλο: Κοιτάξτε τι γίνεται με τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα… Και ο νοών νοείτω.

Κι όλο έλεγε, έλεγε ο κ. Ειδικός. Μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Τρεις φορές έβγαλε συμπέρασμα και συμπέρασμα δεν έβγαινε. Ζόρι, πολύ ζόρι. Τι ήθελε να πει ο… ποιητής και δεν του ’βγαινε ευθέως; Και γιατί τα ’λεγε όλα αυτά «περί διαγραμμάτου» σε μας τους εργαζόμενους;

Δύσκολοι καιροί για «ισορροπιστές». Από τη μια «δεν τα φάγαμε όλοι μαζί» και από την άλλη είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για το μαύρο χρήμα και το φαγοπότι της διαπλοκής.

Δύσκολο να υπερασπίζεσαι την κυβερνητική γραμμή της συνευθύνης με τη γλώσσα του μαστιγίου και του καρότου. Εξού και ο γελοίος γλωσσοδέτης.

Στην άγρια και αμείλικτη εποχή των μνημονίων πώς να πορευτείς με τα δύο πόδια σε δυο βάρκες; Πώς να δείχνεις «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ»;

Στο τέλος τα μόνα που απομένουν είναι ανάμεικτα συναισθήματα θυμηδίας και αγανάκτησης από την προκλητική όσο και αποτυχημένη παράσταση του επίδοξου σχοινοβάτη…

Ν. Θεοδόσης- Φεξούλης

Προς τον κύριο «μαζί τα φάγαμε»

2011-04-26T22:46:00.007+03:00

Οι συνάδελφοι γράφουν…

Αξιότιμε κύριε Αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης,

Με έκπληξη σας άκουσα να μιλάτε για την κατάσταση της οικονομίας της χώρας μας. Έμεινα άναυδη όταν ξεστομίσατε εκείνο το «μαζί τα φάγαμε». Έχασα πάλι τον ύπνο μου. Σκεφτόμουν: εγώ έφαγα τόσο πολύ ώστε βούλιαξα την οικονομία της χώρας μου; Την έφτασα στη χρεοκοπία, όπως μου λένε; Άρχισα να αναζητώ της ευθύνες μου. Τις βρήκα κύριε Αντιπρόεδρε αλλά όχι στο φαΐ. Δεν τα φάγαμε μαζί κύριε Αντιπρόεδρε.

Όταν εγώ έτρωγα σουβλάκι στη γειτονιά των Πετραλώνων και του Κερατσινίου, εσείς πού τρώγατε και τι, κύριε Αντιπρόεδρε;

Όταν εγώ ψώνιζα από τα εμπορικά κινέζικα καταστήματα της γειτονιάς μου και το παζάρι του Πειραιά τις Κυριακές, εσείς πού ψωνίζατε, κύριε Αντιπρόεδρε;

Όταν εγώ ψώνιζα από τη λαϊκή εσείς την επισκεπτόσαστε μόνο προεκλογικά, για να μοιράσετε το φυλλάδιό σας.

Όταν εγώ έκανα καλοκαιρινές διακοπές στο ορεινό χωριό μου στην Κρυόβρυση της Ηλείας και στην Καμάρα Αρκαδίας (χωριό του συζύγου μου) εσείς, άραγε, πού κάνατε διακοπές;

Πώς, λοιπόν, τα φάγαμε μαζί, αφού αλλού τρώω εγώ, αλλού ψωνίζω, αλλού κάνω διακοπές, και πάντως όχι εκεί που συχνάζετε εσείς…Το σίγουρο είναι ότι δεν τα έφαγα εγώ. Εγώ έφαγα τόσα όσα μου επέτρεπε ο μισθός από την εργασία μου.

Προσπαθήσατε να το εξηγήσετε στη συνέχεια, το πήγατε στις προσλήψεις. Στο λεγόμενο ρουσφετολόι. Και εκεί σ’ εμένα ρίξατε τις ευθύνες. Φταίω εγώ αν με διορίσατε ενώ, κατά την άποψή σας, δεν με χρειαζόσαστε; Εγώ εργαζόμενη ήμουν και μάλιστα σκληρά εργαζόμενη, πριν από τον διορισμό μου. Εργαζόμενη και σήμερα. Εσείς φταίτε και οι άλλοι, εσείς και οι άλλοι που κυβερνήσατε αυτό τον τόπο δεκαετίες τώρα και μας λέτε ότι δεν ξέρετε πόσους δημοσίους υπαλλήλους έχετε. Το λέτε χωρίς ντροπή. «Ένοχη» ή «συνένοχη» λοιπόν για το δικαίωμα στην εργασία;

Επειδή δέχθηκα μια θέση στο δημόσιο όπου δεν γνώριζα εάν είμαι υπεράριθμη. Εσείς όμως οφείλατε να γνωρίζετε. Εσείς και όλοι οι κυβερνώντες καταντήσατε το δικαίωμα στην εργασία εργαλείο ψηφοθηρίας, εξευτελισμού και ρουσφετολογικής πελατείας και σήμερα επιχειρείτε να μας φορτώσετε την δική σας ανεπάρκεια με εκείνο το «μαζί τα φάγαμε».

Ξέρω θα πείτε τώρα ότι λαϊκίζω. Ασφαλώς και λαϊκίζω κύριε Αντιπρόεδρε! Τι είμαι εγώ;

Είμαι επιστήμονας για να μιλώ τη γλώσσα την ψευτοεπιστημονική; ΟΧΙ! Εσείς είστε… Είμαι πολιτικός για να μιλήσω τη γλώσσα την ξύλινη; ΟΧΙ εσείς είστε… Λαός είμαι κύριε Αντιπρόεδρε, που προσπαθείτε να με κάνετε μάζα. Εγώ όμως ως λαός θα μιλώ και θα σκέφτομαι. Γιατί αυτή τη γλώσσα ξέρω μόνο. Εσείς ομιλείτε όλες τις γλώσσες… Εσείς λαϊκίζατε προεκλογικά! Γιατί τότε απευθυνόσασταν στο λαό. Τότε δεν λέγατε «μαζί τα φάγαμε». Τότε, όλο χαμόγελα, σας αισθανόμουν πολύ κοντά μου, φίλο μου, δικό μου άνθρωπο. Που με νοιαζόταν. Μετεκλογικά ήρθε η μεταμόρφωση, φορέσατε την άλλη όψη του πολιτικού. Άλλαξε η γλώσσα σας, γιατί όπως φαίνεται μετεκλογικά ο λαός γίνεται μάζα στα μάτια σας.

Εγώ δεν την καταλαβαίνω αυτή τη γλώσσα. Εκείνη την προεκλογική γνωρίζω, εκείνη καταλαβαίνω, εκείνη ήταν που με έκανε να σας ψηφίσω, κύριε Αντιπρόεδρε. Για εκείνα που λέγατε τότε σας ψήφισα, όχι γι’ αυτά που λέτε και κάνετε τώρα. Γι’ αυτό και εγώ πήρα την απόφαση κύριε Αντιπρόεδρε. Άλλα θα κάμω στις επόμενες εκλογές. Άλλα!

Φωτεινή Ρουμελιώτη

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…

2011-04-26T22:45:00.000+03:00

«Μαζί μπορούμε να νικήσουμε και να ανοίξουμε τους ορίζοντες για μια Νέα Αλλαγή. Επιτέλους, τέλος. Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα… Το εισόδημά μας εξανεμίστηκε από το υψηλό κόστος ζωής. Με την ακρίβεια, με την ανεργία των νέων, με τις συνθήκες δουλειάς, με το κόστος της εκπαίδευσης και της υγείας, με τα προνόμια για τους λίγους και τα βάρη στους πολλούς…Το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται ενώπιον του ελληνικού λαού, να γυρίσει μαζί με το λαό αυτή την σελίδα για την Ελλάδα. Να σταματήσει τον κατήφορο…. Η Ελλάδα έχει δυνατότητες, έχει προοπτικές…. Να δώσουμε στον Έλληνα πολίτη σιγουριά, ελπίδα και προοπτική…ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος. Για μια Ελλάδα δυνατή, με κοινωνική δικαιοσύνη, με σιγουριά και χαμόγελο, με προοπτική…»

Αποσπάσματα όχι από ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ του ’81, ούτε του ’85, ούτε καν του ’96. Αποσπάσματα από προεκλογική ανακοίνωση του Δικτύου Εργαζομένων ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α. πριν από τις εκλογές της 16^ης Σεπτεμβρίου 2007. Τα συμπεράσματα δικά σας….

Όταν οι λαοί αφυπνίζονται μπορούμε να ελπίζουμε για ένα καλύτερο αύριο

2011-04-26T22:44:00.001+03:00

Το τελευταίο διάστημα είμαστε μάρτυρες ενός εκτεταμένου κύματος εξεγέρσεων σε μια σειρά αραβικών χωρών, από τη Τυνησία, το Μαρόκο, τη Λιβύη και την Αίγυπτο, μέχρι την Υεμένη, το Ιράν και το Μπαχρέιν. Εξεγέρσεις με χαρακτηριστικά πολέμου, αιματηρές, βίαιες, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες, μα και πολύ μαζικές και αποφασιστικές. Εξεγέρσεις που έχουν αιφνιδιάσει τους ισχυρούς της γης, έχουν ξαφνιάσει τα αντιδραστικά καθεστώτα των χωρών τους και έχουν εκπλήξει θετικά τους λαούς της γης. Λαοί με διαφορετικά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ο καθένας, θύματα όμως της ίδιας εκμετάλλευσης και καταπίεσης, σε περιοχές που πραγματικά βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα και στο επίκεντρο διεθνών αντιθέσεων και συγκρούσεων τολμούν να αψηφήσουν τον αρνητικό τοπικό και διεθνή συσχετισμό και να ξεσηκωθούν. Τα βάζουν με «θεούς και δαίμονες», αψηφούν πανίσχυρα στρατιωτικά καθεστώτα και μαρτυρούν με τον τρόπο τους ότι οι λαοί αφυπνίζονται, μπαίνουν στις συγκρούσεις της νέας εποχής και ανιχνεύουν το επαναστατικό μέλλον τους.

Οι αραβικοί λαοί με τους αγώνες τους αναγκάζουν τους ιμπεριαλιστές να αναθεωρήσουν τα σχέδιά τους για την κρίσιμη περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και να προχωρήσουν σε πιο επιθετικές ενέργειες για να καθυποτάξουν τους λαούς και να προωθήσουν, ο καθένας για λογαριασμό του, τις θέσεις και τα συμφέροντά του απέναντι στους υπόλοιπους, μέσα σε ένα σκηνικό άγριου ανταγωνισμού. Μόνο οι λαοί με την πάλη τους μπορούν να γίνουν φραγμός στα σχέδιά τους.

Η υποδούλωση της χώρας μας στην τρόικα και το μνημόνιο, η υποτέλεια της κυβέρνησης απέναντι σε Ευρωπαίους και Αμερικάνους, οι κινήσεις προσέγγισης με το Ισραήλ το τελευταίο διάστημα μόνο κινδύνους εγκυμονούν για τη χώρα και το λαό μας. Δε θα διστάσουν να μας μπλέξουν σε ακόμα πιο επικίνδυνες περιπέτειες και να μας ζητήσουν να πληρώσουμε ακόμα πιο ακριβά τους ανταγωνισμούς των αφεντικών τους. Να σταθούμε εμπόδιο σε αυτή την προοπτική, να δώσουμε τον καλύτερο αγώνα αλληλεγγύης στους εξεγερμένους λαούς, στερώντας από τους ιμπεριαλιστές από ένα σύμμαχο στο ματοκύλισμά τους.

Ας αφουγκραστούμε αυτό που συμβαίνει και ας είναι για μας, τους σύγχρονους πληβείους της «πολιτισμένης δύσης», μήνυμα αισιοδοξίας και αφύπνισης. Σε μια περίοδο που ο λαός μας δέχεται την πιο βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματά του, μέσα από τις επιταγές του μνημονίου, οι εξεγέρσεις των αραβικών λαών μας αποδεικνύουν ότι μπροστά στη μαζική λαϊκή πάλη κανένα καθεστώς, όσο παντοδύναμο κι αν φαίνεται, δεν είναι ανίκητο. Γιατί η ιστορία διδάσκει ότι η καταπίεση νομοτελειακά γεννά εξεγέρσεις και οι εξεγέρσεις ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Αλληλεγγύη στους εξεγερμένους αραβικούς λαούς
Καμία ιμπεριαλιστική επέμβαση στις αραβικές χώρες
Καμία εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στη περιοχή

Εκλογές για το 34ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

2011-04-26T22:40:00.000+03:00

Στις 26 Οκτωβρίου 2010 πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές για την ανάδειξη του εκπροσώπου του ΣΠΕΤ στο 34^ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ.

Τα αποτελέσματα ήταν τα ακόλουθα:

Ψήφισαν: 257

Άκυρα: 2

Λευκά: 13

Έγκυρα: 242

ΔΑΚΕ: 125

ΠΑΣΚ: 59

ΑΚΕΤ: 42

ΔΕΕ: 16

Εκπρόσωπος του ΣΠΕΤ εξελέγη ο –και πρόεδρός του– συνάδελφος Βασίλης Γεωργίου.

Στο 34^ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ που πραγματοποιήθηκε στις 1, 2 και 3 Δεκεμβρίου 2010 τα αποτελέσματα είχαν ως εξής: (μέσα στη παρένθεση αναγράφονται τα αντίστοιχα αποτελέσματα του 33^ου συνεδρίου το 2007)

Ψήφισαν: 842 (816)

Άκυρα- Λευκά: 4 (3)

Έγκυρα: 838 (813)

ΠΑΣΚ: 376- 38 έδρες (346- 36 έδρες)

ΔΑΚΕ: 236- 24 έδρες (269-28)

ΤΑΞ. ΔΗΜΟΣ/ΛΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (ΠΑΜΕ): 96- 10 έδρες (89 -9 έδρες)

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ/ΔΗΜ. ΑΡ.): 84- 9 έδρες (72- 8 έδρες)

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ: 43- 4 έδρες (34- 4 έδρες)

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ- ΑΓΩΝ. ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: 3- 0 έδρες (3-0 έδρες)

Δεν έχουμε επιδοματική «συνυπευθυνότητα»

2011-04-26T22:38:00.000+03:00

Το τελευταίο διάστημα ενόψει του νέου μισθολογίου, έχει ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων, την προέλευση και τη σκοπιμότητά τους. Τα έμμισθα ΜΜΕ προβοκάρουν τους δημοσίους υπαλλήλους και τους αγώνες τους, ξεθάβουν σκόπιμα επιδόματα με αυτοϋπονομευτικές, ομολογουμένως, ταμπέλες, (π.χ. «επίδομα έγκαιρης προσέλευσης») και ουσιαστικά τα ξεφτιλίζουν. Ακόμα όμως και αν κλείσουμε τα αυτιά σε όλους αυτούς, αναγνωρίζοντας τις πραγματικές τους προθέσεις και τον ύποπτο ρόλο τους, θα ακούσουμε τους δικούς μας ψιθύρους γιατί ανησυχούμε όταν βλέπουμε, από τη μια μεριά την εκφρασμένη πρόθεση της κυβέρνησης να «αποψιλώσει» το εισόδημά μας και οτιδήποτε είναι εκτός βασικού μισθού που εκτιμά, ποιος ξέρει με ποια κριτήρια, ότι επαρκεί για να επιβιώσουμε και από την άλλη το πόσο επισφαλή είναι αυτά τα επιδόματα. Στηρίζονται σε μια πρακτική όλων των κυβερνήσεων που συνειδητά υποκαθιστούν τις αυξήσεις στους μισθούς με «βοηθήματα επιδοματικού χαρακτήρα» και καθιστούν τους δημοσίους υπαλλήλους που τα αποδέχονται (μην έχοντας ουσιαστικά άλλη εναλλακτική λύση) συνυπεύθυνους. Και το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο όσον αφορά τα επιδόματα που προέρχονται άμεσα ή έμμεσα από εισφορές της κοινωνίας.

Και ας μη γελιόμαστε είναι πρακτική ετών και αφορά σχεδόν όλο το δημόσιο πλην ελαχίστων «πληβείων», όπως π.χ. οι νοσοκομειακοί υπάλληλοι, που εκεί το κράτος έχει δείξει πραγματικά το πόσο υπολογίζει το αγαθό που προσφέρουν. Έρχεται όμως τώρα το πλήρωμα του χρόνου όπου το ΔΝΤ και η κυβέρνηση «κάνουν ταμείο». Ανασύρεται από τα συρτάρια η «συνυπευθυνότητα» και κεντρίζεται η κοινωνία να σπάσει τη «σύμβαση» και να απαιτήσει να μη πληρώνει πια τις υποχρεώσεις του κράτους-εργοδότη. Το ζήτημα είναι πώς οι εργαζόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι θα απαιτήσουν από το κράτος-εργοδότη τη διασφάλιση και αύξηση (τι λέω τώρα!) του εισοδήματος τους.

Κακώς, λοιπόν, συνάδελφοι μάς θέτουν αυτό το ψευτοδίλημμα. Αυτό που εμείς θέλουμε και απαιτούμε είναι η διατήρηση του εισοδήματος και της δουλειάς μας και σε αυτό θα επιμείνουμε. Θέλουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους μας και αξιοπρεπείς μισθούς και απαιτούμε από το κράτος και την εκάστοτε κυβέρνηση να πληρώνει τις υποχρεώσεις της.

Κάθε τέλος μια αρχή το κατοικεί

2011-04-26T22:36:00.000+03:00

Γνωρίστηκα με το Νίκο Θεοδόση ένα παγωμένο πρωινό του Φλεβάρη. Πάνε δέκα χρόνια τώρα. Ήταν εκείνες οι μέρες που μια κουστωδία νεοδιόριστων περιφερόταν από γραφείου εις γραφείον και από τράπεζα σε υπηρεσία και τούμπαλιν. Ήταν εκείνες οι πρώτες μέρες, το βάρβαρο ξύπνημα, σκοτάδι μέχρι να φτάσεις στη δουλειά, σκοτάδι μέχρι να χτυπήσεις κάρτα, σκοτάδι πίνοντας τον πρώτο καφέ και βαθύ σκοτάδι μέχρι να καταλάβεις πώς δουλεύει τούτο ’δω το πράγμα. Θυμάμαι ότι διάβαζε ένα δοκίμιο –γεγονός που μου έκανε μεγάλη εντύπωση– καθόσον το παράδοξο της ώρας, καθώς και η αντίληψη που είχα –στερεότυπο– ότι η ανάγνωση και ο δημοσιοϋπαλληλικός τομέας ακολουθούν βίους παράλληλους, μου προξένησε μεγάλη εντύπωση. Ήταν εκείνες οι μέρες επίσης που οι συνελεύσεις του Συλλόγου γίνονταν στα πιεστήρια. Σημειωτέον ότι είχα να βρεθώ σε συνέλευση από τα φοιτητικά μου χρόνια. Αμέσως όμως διακρίνεις τον άνθρωπο που στέκεται στο ύψος του. Που σκύβει επάνω στο ανθρώπινο πρόβλημα και όχι στο κόμμα –αυτό το σαράκι της δημόσιας διοίκησης–, που δεν τάζει και δεν υπόσχεται ούτε θέσεις, ούτε χρήματα, ούτε την εύνοια της διοίκησης, αλλά που λέει τα πράγματα ως έχουν.

Αργότερα έτυχε να συναντηθούμε σε κάποιες εκθέσεις βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, εκεί όπου διακρίνεις αυτό που ο Φλωμπέρ αποκαλεί Βιβλιομανία. Παρένθεση, το εν λόγω βιβλίο είναι και η πιο άρτια τυπογραφική έκδοση εν Ελλάδι.

Περνώντας ο καιρός συνεργαζόμασταν όλο και πιο συχνά με το Νίκο. Σχεδιάσαμε μαζί το λογότυπο της μοναδικής εφημερίδας που κυκλοφορεί στο Εθνικό Τυπογραφείο, της Αγωνιστικής Κίνησης Εθνικού Τυπογραφείου. Πορεύτηκα μαζί του στο συνδικαλιστικό τομέα. Ο Νίκος πάντα πιστός στις αρχές του. Συνδικαλισμός και εξουσία δεν συμβαδίζουν. Όχι συνδικαλιστής και διευθυντής, ούτε συνδικαλιστής και διευθυντής και μέλος του ΤΑΠΕΤ και μέλος αμειβόμενης επιτροπής και μέλος του Υπηρεσιακού Συμβουλίου και πάει λέγοντας. Είπαμε, συνδικαλισμός και εξουσία δεν συμβαδίζουν. Ή θα είσαι συνδικαλιστής ή θα ασκείς εξουσία, όχι όμως και να ασκείς εξουσία μέσω της συνδικαλιστικής σου ιδιότητας ή μέσω του κόμματος που υποστηρίζεις. Ούτε προϊστάμενος δεν μπορείς να είσαι, αν είσαι συνδικαλιστής. Αυτόν το δρόμο ακολούθησε ο Νίκος. Τον δρόμο τον λιγότερο ταξιδεμένο. Τον δύσκολο δρόμο, τον κακόβατο. Έλεγε ένας παλιός μου δάσκαλος: Δεν είναι βασιλική η οδός της γνώσης. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να καταλάβω ότι η βασιλική οδός είναι η εύκολη οδός η ασφαλτοστρωμένη και δυστυχώς ή ευτυχώς, τούτη η γης πορεύεται από όσους ακολουθούν το δύσβατο δρόμο. Να μ’ αγαπάτε και αξύριστο γιατί ξυρισμένο με αγαπάνε όλοι έλεγε ο ποιητής. Ποιος δεν θα ’θελε το επίδομα θέσης προϊσταμένου στο μισθό και στη σύνταξη. Νομίζω ότι λίγοι από εμάς μπορούμε να αρνηθούμε. Κι όμως ο Νίκος τα αρνήθηκε, μέχρι και τούτες τις μέρες, λίγο πριν βγει στη σύνταξη μένει πιστός στις αρχές του: παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο.

Και να, μ’ αυτά και μ’ αυτά που πέρασαν δέκα χρόνια. Και έτσι, πώς να σκιαγραφήσεις έναν άνθρωπο σε μια παρένθεση της ζωής του; Μάλλον δύσκολο και επικίνδυνο. Οπότε είναι μάλλον προτιμότερο να προσπαθείς να περιγράψεις τι έμαθες. Η λέξη «έμαθες» όχι με την προτεσταντική έννοια του όρου, αλλά με την έννοια της καθ’ ημάς ανατολής, δηλ. ως αντίδωρο.

Νομίζω έτσι ότι δύο πράγματα μπορείς να πεις ότι έμαθες. Πρώτο: την πίστη στις αρχές σου. Ποτέ μην πεις: εγώ ελπίζω να τη βολέψω. Δεύτερο: την πίστη στον άνθρωπο. Αγάπησε τα λάθη σου, αυτά σε κάνουν να προχωράς.

Τούτο το κείμενο γράφτηκε στα τέλη του Δεκέμβρη του 2010.

Έριξα μια ματιά στο βιβλίο εργασιών του 2000. 1.250 εργασίες είχαν εκδοθεί τότε. Φέτος δεν είναι ούτε 250. Έτσι για να δούμε που πάμε.

Συγχωρέστε μου τη χρήση του πρώτου ενικού προσώπου, αλλά μιλώ από καρδίας.

Γιώργος Τσίπης

23 Φεβρουαρίου 2011: Ένα ελπιδοφόρο μήνυμα με πολλούς αποδέκτες

2011-04-26T22:35:00.001+03:00

Η 23^η Φεβρουαρίου δεν ήταν μια ακόμα απεργία. Πραγματοποιήθηκε μέσα σε ιδιαίτερες συνθήκες. Με την κυβέρνηση και την τρόικα να πιέζουν για νέα μέτρα, ό,τι απέμεινε από τα δικαιώματά μας να μπαίνει για άλλη μια φορά στη κλίνη του Προκρούστη, όλους εμάς τους εργαζόμενους να έχουμε φτάσει στα όρια της αντοχής μας, την ακρίβεια να τσακίζει το εισόδημά μας και την ανεργία να χτυπάει την πόρτα κάθε οικογένειας. Μια σειρά από αντιστάσεις και κινητοποιήσεις ξέσπασαν σε διάφορους κλάδους, από τους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες και στο χώρο της υγείας μέχρι τους κατοίκους της Κερατέας, τους «αντάρτες» των διοδίων, τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας, όλους όσους διεκδικούν ελευθερίες και ένα καλύτερο αύριο.

Η μεγάλη συμμετοχή στην απεργία της 23^ης Φεβρουαρίου και οι χιλιάδες διαδηλωτές που πλημμύρισαν τους δρόμους της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων, δώσαμε δυναμικό “παρών” και παρά το όργιο καταστολής και χημικών, παρά τα όσα λέγονται περί «βολεμένων», αποδείξαμε ότι έχουμε τη διάθεση και το κουράγιο να αντισταθούμε αλλά και να αναμετρηθούμε με τις δυνάμεις του συστήματος. Έχουμε το πείσμα και την αποφασιστικότητα να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας στη διαδήλωση και την απεργία κόντρα στη λογική που στοχοποιεί εμάς και τα δικαιώματά μας.

Δείξαμε, όμως, και τη διάθεσή μας να στριμώξουμε τις επίσημες συνδικαλιστικές ηγεσίες που «ξεβολεύονται» και ενοχλούνται όταν βγαίνουμε στους δρόμους, έξω από τα προκαθορισμένα καλούπια που μας έχουν βάλει, ειδικά όταν δείχνουμε ότι μπορούμε να τους ξεπεράσουμε και να ανανεώσουμε την ελπίδα μας για ένα καλύτερο αύριο.

Είναι πολύ σημαντικές παρακαταθήκες όλα αυτά και ας μην τις υποτιμάμε. Γιατί αυτό είναι το πραγματικό νόημα της απεργίας και έτσι μπορεί να φέρει και νίκες. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα παρατεταμένο πόλεμο και κάθε φορά που μας δίνεται η ευκαιρία πρέπει να δείχνουμε με ξεκάθαρο τρόπο τις αγωνιστικές μας διαθέσεις, να παίρνουμε κουράγιο από αυτό και να συνεχίζουμε μέχρι τη νίκη.

Ουισκόνσιν: «Μετακόμισε το Κάιρο στο Μάντισον»;

2011-04-26T22:33:00.000+03:00

Τις προηγούμενες εβδομάδες το φιλήσυχο Μάντισον, πρωτεύουσα της πολιτείας του Ουισκόνσιν των ΗΠΑ, μετατράπηκε σε πεδίο μάχης και ταξικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στους δημοσίους υπαλλήλους και τον ρεπουμπλικανό κυβερνήτη Σκοτ Ουόκερ.

Με πρόσχημα τον ελλειμματικό προϋπολογισμό και τις «εκτός ελέγχου» κρατικές δαπάνες (κάτι μας θυμίζει αυτό) ο νεοεκλεγείς κυβερνήτης ζήτησε θυσίες από όλους, εννοώντας φυσικά τους συνήθεις υπόπτους εργαζόμενους, και κατάφερε, με τη συναίνεση των συνδικάτων του δημόσιου τομέα, κατ’ αρχήν περικοπή αποδοχών ύψους 8%.

Δεδομένου ότι το οικονομικό πρόβλημα του Μάντισον δεν είναι μεγαλύτερο από αυτό άλλων αμερικανικών πολιτειών και οι ήδη χαμηλές αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων δεν αφήνουν περιθώρια επιπλέον περικοπών, είναι φανερό ότι αυτό που πραγματικά επιχειρείται είναι μια ταξικού χαρακτήρα επίθεση στους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα. Το σχετικό νομοσχέδιο αποκάλυψε, πίσω από τις προφάσεις, τις πραγματικές διαθέσεις που είναι η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων στον δημόσιο τομέα για αυξήσεις άνω του πληθωρισμού, για κάθε διεκδίκηση όπως συντάξεις και περίθαλψη, η κατάργηση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των συμβασιούχων ορισμένου χρόνου. Και για όσους τολμήσουν να αντισταθούν επιστρατεύονται οι απειλές απόλυσης αν «συλλογικά και οργανωμένα παρακωλύουν την εργασία» ή απουσιάζουν χωρίς άδεια, καταργώντας ουσιαστικά το δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι. Το παράδειγμα του Ουόκερ έσπευσε να ακολουθήσει ο επίσης ρεπουμπλικανός κυβερνήτης του Οχάιο και ακολουθούν Ιντιάνα, Αϊόβα, Μίσιγκαν, Τενεσί, Αϊντάχο, Φλόριντα.

Όπως ήταν αναμενόμενο ακολούθησαν μαζικότατες διαδηλώσεις στο Μέριλαντ, το Οχάιο, τη Νεβάδα, τη Δυτική Βιρτζίνια, το Νιού Χαμσάιρ και βέβαια το Μάντισον, όπου 200.000 διαδηλωτές επί ένα δεκαήμερο παρέμειναν στο δρόμο, κατέλαβαν δημόσια κτίρια, μεταξύ αυτών και το Καπιτώλιο, δίνοντας εθνικές διαστάσεις στο θέμα, γεγονός πρωτόγνωρο και καθόλου συνηθισμένο για τις Η.Π.Α. Γράφτηκε μάλιστα ότι τέτοιου μεγέθους διαδηλώσεις έχουν να γίνουν από την εποχή του Βιετνάμ. «Οι Αμερικανοί, έχοντας διανύσει γενιές αποχής από κάθε είδους μαζικό εργατικό αγώνα, οδηγούνται σήμερα στα πεδία της ταξικής πάλης, επειδή αυτή ακριβώς η παρατεταμένη αποχή τους έφερε τη σημερινή εκρηκτική κοινωνική ανισότητα» αναφέρει σχετικό blog του Ουισκόνσιν.

Η συνταγή είναι γνωστή. Όταν το σύστημα βρίσκεται σε κρίση επιστρατεύονται μνημόνια και μέτρα με μόνο στόχο το λαό, το εισόδημα και τα δικαιώματά του. Όμως εξίσου γνωστή και δοκιμασμένη είναι και η απάντηση. Μόνο με αγώνες διατηρούνται οι κατακτήσεις, μόνο στους δρόμους καταργούνται οι νόμοι και τα αντιλαϊκά μέτρα. Δικαίως, λοιπόν, ανησυχεί ο ρεπουμπλικανός βουλευτής Πολ Ράιν όταν περιγράφει τη κατάσταση στο Ουισκόνσιν με τη φράση «είναι σαν να μετακόμισε το Κάιρο στο Μάντισον».

Όμοιος τον όμοιο…

2011-04-26T22:31:00.001+03:00

« Όταν ήμασταν στην κυβέρνηση έπρεπε να λάβουμε επώδυνα μέτρα και –σημειώστε το– ήμασταν μια αριστερή κυβέρνηση. Δεν είχαμε εκλεγεί για να κάνουμε αυτά τα πράγματα. Έτσι είναι η ζωή όμως. Δεν εκλέγεσαι για να κάνεις όσα υποσχέθηκες αλλά όσα επιτάσσει το εθνικό συμφέρον».

Ποιος τα είπε αυτά; Ένας, κατ’ ομολογίαν του, πολιτικός απατεώνας. Πάντοτε εν ονόματι του «εθνικού συμφέροντος». Εκείνη η «πράσινη» σαλαμάνδρα, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας (1998-2005) και ηγέτης του κόμματος των Πρασίνων Γιόσκα Φίσερ, από τους πρωτοστατήσαντες στον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας. Ήρθε πρόσφατα στην Ελλάδα και έδωσε διάλεξη, παραχωρώντας αποκλειστικά συνέντευξη στο «ΒΗΜΑ» (13-2-2011). Τι άλλο μας είπε; Ότι είμαστε «τυχεροί που έχουμε έναν τέτοιο πρωθυπουργό αυτή τη στιγμή». Όμοιος ομοίω αεί πελάζει…

ΕΡΧΕΤΑΙ "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

2011-02-01T07:15:00.005+02:00

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ
ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Στις 11/1 ο υπουργός εσωτερικών εγκαινίασε ένα νέο κύμα επίθεσης, που ξεκίνησε με την "ποιοτική καταγραφή" του προσωπικού της δημόσιας διοίκησης, θα συνεχιστεί με τη "Λευκή Βίβλο" για την αναμόρφωση (κάποιοι πρότινος την έλεγαν επανίδρυση) του κράτους και θα ολοκληρωθεί με την κατάρτιση νέων οργανισμών και τη διαμόρφωση νέου πλαισίου που θα διευκολύνει τη κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων με μετατάξεις και αποσπάσεις. Η κυβέρνηση παραμένει συνεπής στις δεσμεύσεις της απέναντι στην τρόικα, στις επιλογές και τις επιταγές πολιτικών και οικονομικών κέντρων που έχουν εξαπολύσει έναν πραγματικό διωγμό του δημόσιου τομέα και των υπαλλήλων που εργάζονται σ' αυτόν, καθώς και του κοινωνικού χαρακτήρα των παρεχομένων υπηρεσιών.

Προκειμένου, λοιπόν, να καλυφθεί η μαύρη τρύπα των 21 δισ. που απαιτεί το μνημόνιο για τα έτη 2010-2011, μετά το ψαλίδισμα των αποδοχών μας έρχονται και οι απολύσεις. Στόχος 100.000 εργαζόμενοι στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα ξεκινώντας από τους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, τους εργαζόμενους στις δημοτικές επιχειρήσεις, το πλεονάζον προσωπικό από την εφαρμογή του Καλλικράτη, τους εργαζόμενους σε οργανισμούς που θα καταργηθούν ή θα συγχωνευθούν. Και μετά απ' όλα αυτά θα έρθει η ταφόπλακα του "ενιαίου" μισθολογίου για να μειώσει οριζόντια και χωρίς καμιά κοινωνική και μισθολογική διαφοροποίηση, έως και 40% τις αποδοχές μας με πάντα ανοιχτό το θέμα της περαιτέρω περικοπής του 13ου και 14ου μισθού και την τρόικα να πιέζει για την οριστική κατάργησή τους.

Είναι φανερό ότι το μέλλον που προδιαγράφεται είναι εφιαλτικό και κανείς δεν μπορεί πια να είναι ήσυχος. Τα σημάδια που εδώ και καιρό μας ανησυχούν και ήδη παίρνουν εκρηκτικές διαστάσεις είναι πολλά: η έλλειψη προσωπικού, οι αθρόες συνταξιοδοτήσεις (πολλές φορές κάτω από την εκβιαστική πίεση να σωθούν κόποι ετών) που όμως δεν αναπληρώνονται από αντίστοιχες προσλήψεις με αποτέλεσμα να μην ανανεώνεται το ήδη γερασμένο και κουρασμένο προσωπικό, η παρατεταμένη μα και ανησυχητική "σιωπή" των μηχανών στο εργοστάσιο, ο διαφαινόμενος νέος προσανατολισμός που αφήνει τύποις το Εθνικό αλλά εγκαταλείπει το Τυπογραφείο, καθώς και η καθημερινή λειτουργία χάρη στο φιλότιμο και την καλή θέληση των συναδέλφων. Απέναντι σε όλα αυτά η διοίκηση αρκείται σε τηλεπαραγγελίες που δεν λύνουν τα προβλήματα.

Πρέπει να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα, τις θέσεις εργασίας, το εισόδημα και την αξιοπρέπειά μας. Να πάψουν πια να μας εμπαίζουν, να μας βρίζουν και να μας κατηγορούν όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την κακοδιαχείριση του δημόσιου τομέα για δεκαετίες και το ξεπούλημα των "φιλέτων" του σε "ημετέρους" ιδιώτες επιχειρηματίες. Είναι τουλάχιστον προκλητικό να λοιδορούνται οι εργαζόμενοι, αυτοί που πραγματικά παράγουν τον πλούτο αυτού του τόπου και των οποίων το εισόδημα, οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα αποτελούν το μόνιμο στόχο κάθε φορά που το σύστημα νοιώθει ότι απειλείται.

Μπροστά σ' αυτό που έρχεται πρέπει να ορθώσουμε μέτωπο αντίστασης πριν είναι αργά. Να ενισχύσουμε κάθε φωνή που μπορεί να φέρει ρήγμα στο μαύρο μέτωπο της επίθεσης από τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, στις αστικές συγκοινωνίες, τους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ, μέχρι τους συμβασιούχους στους ΟΤΑ και εμάς τους δημόσιους υπαλλήλους.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΙΑΙΑ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΙΑΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

2010-12-14T07:23:00.000+02:00

Εδώ και ένα χρόνο ζούμε έναν πραγματικό εφιάλτη χωρίς τέλος. Kυβέρνηση- Ε.Ε. και ΔΝΤ έχουν εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας. Μισθοί, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα, παιδεία, υγεία βρίσκονται στο στόχαστρο. Και μετά την τελευταία επίσκεψη της τρόικας ο οδοστρωτήρας μπήκε ξανά σε λειτουργία για να ισοπεδώσει ό,τι έχει απομείνει ακόμα όρθιο.

Ειδικά εμείς οι εργαζόμενοι στο δημόσιο, αποτελούμε την εύκολη λεία. Θύματα συντονισμένης προπαγάνδας από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-MME είμαστε οι πλέον ευάλωτοι καθώς υπαγόμαστε κατευθείαν στη δικαιοδοσία του κράτους. Με όχημα την εξυγίανση και τον «Καλλικράτη» ξεκινά ένα τεράστιο κύμα μετατάξεων αρχικά από τις ΔΕΚΟ και τους ΟΤΑ παρασύροντας στο διάβα του χιλιάδες εργαζόμενους, αποτελώντας σήμα κινδύνου για τις θέσεις εργασίας όλων μας. Ήδη, η απογραφή- καταγραφή των δημοσίων υπαλλήλων και η ενιαία αρχή πληρωμών προετοιμάζουν έναν «ενιαίο» εργασιακό χώρο στο δημόσιο όπου οι μετακινήσεις, οι μετατάξεις και οι μεταφορές θα αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο.

Αργότερα, αν και προς το παρόν δόθηκε αναβολή εκτέλεσης μέχρι το 2012, θα ακολουθήσει το νέο μισθολόγιο. Ό,τι απόμεινε από τα επιδόματα που παίρνουμε θα συρρικνωθεί και οι αποδοχές μας θα καθηλωθούν στο ύψος περίπου του βασικού μισθού πείνας. Τελικός στόχος τους είναι η εξατομίκευση της αμοιβής και το χτύπημα της συλλογικότητας.

Πόσο άνετοι και ασφαλείς μπορούμε να νοιώθουμε με όλα αυτά; Πόσο ήρεμοι μπορούμε να είμαστε όταν ακούμε τον πρωθυπουργό να εγκαλεί τους υπουργούς του, λέγοντας: «Θέλω ο καθένας από εσάς να ξαναδεί από την αρχή τον τομέα του, διαδικασίες, δομές και λειτουργίες, καθώς και τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, για να μην έχουμε από τη μια μεριά κρίσιμες ελλείψεις και από την άλλη μεριά για να αξιοποιούμε σωστά το δυναμικό μας» (για το σύστημα βέβαια σωστά αξιοποιημένο ανθρώπινο δυναμικό είναι ο ευέλικτος, χωρίς δικαιώματα, χωρίς αποδοχές και χωρίς διεκδίκηση εργαζόμενος). Μέχρι πότε θα πιστεύουμε ότι θα τη βγάλουμε τελικά καθαρή; Κανένα ψευτο-κέλυφος «ισχυρής» ή «απρόσβλητης» υπηρεσίας δεν μας προστατεύει. Η ψευδαίσθηση του ακλόνητου και σίγουρου κατέρρευσε. Παρά τις άθλιες κυβερνητικές διαβεβαιώσεις κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να είναι πλέον σίγουρος για τίποτα.

Όμως κάτι αλλάζει. Όλο και περισσότεροι από εμάς αναζητούμε αγωνιστική διέξοδο. Πλαισιώνουμε τις απεργίες και τις διαδηλώσεις. Κάποιοι, έστω και τώρα, αναζητούμε τα σωματεία και τους συλλόγους μας. Κάποιοι προσπαθούμε να συγκροτήσουμε πρωτοβουλίες κοινής δράσης ξεπερνώντας τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που, όχι μόνο δεν κάνουν τίποτα, αλλά σπέρνουν μοιρολατρία και απογοήτευση αναζητώντας διέξοδο διαλόγου ακόμα και σε αυτές τις συνθήκες κηρυγμένου πολέμου. Μια τέτοια προσπάθεια κοινής δράσης είναι κι αυτή, συναδέλφων του Εθνικού Τυπογραφείου και υπηρεσιών του Υπουργείου Εσωτερικών, ενόψει της απεργίας της 15 Δεκέμβρη. Απέναντι στο κοινό μέτωπο Ε.Ε.- ΔΝΤ-Κυβέρνησης πρέπει να αντιτάξουμε το ενιαίο μέτωπο εργαζομένων.

Δεν αποδεχόμαστε τα «τετελεσμένα». Η απεργία της 15 Δεκέμβρη είναι άλλη μια ευκαιρία να δείξουμε τη δύναμη μας. Να είμαστε όλοι εκεί. Να δώσουμε το παρόν καταγγελίας και καταδίκης της αντιλαϊκής πολιτικής του Μνημονίου.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.30 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΥΠ.ΕΣ.

ΝΕΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ: Έρχεται δεύτερο «μνημόνιο» για να μας πάρει τα ρέστα

2010-10-26T23:12:00.003+03:00

Νέα δεινά αναμένουν τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Η κυβέρνηση κραδαίνει απειλητικά το αντιλαϊκό-αντεργατικό Μνημόνιο και τα Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας του συστήματος αναλαμβάνουν πάλι το βρώμικο και «μαύρο» ρόλο τους.

«Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι», λέει, «πολλοί» κι ας έδειξε η δική τους «απογραφή» 768.000 άτομα συμπεριλαμβανομένων 160.000 ένστολων και 200.000 που δεν καλύπτονται από το καθεστώς της μονιμότητας! Γι’ αυτό και προβλέπεται «λουκέτο» σε υπηρεσίες και οργανισμούς, πάγωμα των προσλήψεων και «κινητικότητα» κάθε είδους ακόμη και σε υποχρεωτική βάση.

«Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι», λέει «ακριβοί». Γι’ αυτό και ετοιμάζεται μισθολόγιο με τρία βασικά χαρακτηριστικά: «παγωμένους» χαμηλούς βασικούς μισθούς, καθιέρωση «δεικτών παραγωγικότητας» με βάση τους οποίους θα ρυθμίζεται ο μισθός, κατάργηση όλων των επιδομάτων (πλην των οικογενειακών) και ενσωμάτωση μικρού μέρους αυτών. Ένα μισθολόγιο που θα είναι περισσότερο «νέο» παρά «ενιαίο», καθώς θα στηρίζεται στην εξατομίκευση της αμοιβής και, ως εκ τούτου, στο σπάσιμο της συλλογικότητας. Διακηρυγμένος στόχος η μείωση κατά 40% των ονομαστικών αποδοχών μας σε βάθος τριετίας.

«Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι», λέει, «προνομιούχοι και βολεμένοι». Φτάνει πια η προπαγάνδα που θέλει να μας διασπάσει. Είμαστε όλοι θύματα της ίδιας ληστρικής επιδρομής και αν την αφήσουμε να περάσει θα σαρώσει ανεπανόρθωτα τις κατακτήσεις όλων μας.

Είναι φανερό λοιπόν ότι το ζήτημα δεν είναι το χρέος και η διαχείρισή του. Το ζήτημα είναι η συνολική αναδιάρθρωση όχι μόνο στα δικαιώματα αλλά και στις συνειδήσεις μας. Το σύστημα βρήκε την ευκαιρία που τόσα χρόνια περίμενε για να ανατρέψει δεδομένα «αγκάθια», όπως η μόνιμη και σταθερή δουλειά, οι αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις, η συλλογικότητα και η διεκδίκηση. Στόχος είναι να τσακιστεί κάθε αντίσταση, να υποταχθούμε και να αποδεχτούμε μοιρολατρικά και με σκυμμένο το κεφάλι τα μέτρα. Και όλα αυτά είναι μόνο η αρχή. Τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση δεν είναι προσωρινά και το αν και πόσο θα προχωρήσουν δεν θα εξαρτηθεί παρά μόνο από τη δυνατότητά μας να αντισταθούμε και να βάλουμε φραγμό στα σχέδια που θέλουν την εξόντωσή μας.

Μπορεί η κυβέρνηση να έχει του χεριού της τη συνδικαλιστική ηγεσία σε ΑΔΕΔΥ, ομοσπονδίες κ.λπ., όμως δεν μπορεί να ελέγξει τους εργαζόμενους ούτε να παραγράψει το δίκιο τους. Η πραγματικότητα δεν επιδέχεται φτιασιδώματα. Το χτύπημα στο βιοτικό επίπεδο είναι κάτι χειροπιαστό πλέον. Μπορεί ο αντίπαλος να φαντάζει πιο δυνατός αλλά το δίκιο δυναμώνει και ενώνει.

Εκλογές για εκπρόσωπο στην ΑΔΕΔΥ

Γι’ αυτό πρέπει να σκεφτούμε πολύ καλά πριν ψηφίσουμε τον μοναδικό εκπρόσωπο του Εθνικού Τυπογραφείου στην ΑΔΕΔΥ. Είναι φανερό ότι όποιος κι αν εκλεγεί από τις δύο μεγάλες παρατάξεις θα στηρίζει τις αποφάσεις τους και θα είναι άλλο ένα κουκί στην κόντρα για το ποιος θα ελέγχει το τριτοβάθμιο όργανο. Οι παρατάξεις ΠΑΣΚ- ΔΑΚΕ στηρίζουν και στηρίζονται από τα δυο μεγάλα κόμματα και η ψήφος σε αυτές πιστώνεται ως στήριξη στο έργο των εναλλασσόμενων κυβερνήσεων που είναι υπεύθυνες για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Παρά τα μεγάλα λόγια δεν θέλουν να υψώσουν τοίχο στην κυβερνητική πολιτική. Οι μεγαλοστομίες του τύπου «η κατάργηση του 13^ου ή 14^ου μισθού είναι αιτία πολέμου» και άλλα τέτοια φαιδρά δεν είναι παρά κοροϊδίες και στάχτη στα μάτια μας. Είναι δυνατό μετά από τρία χρόνια δυσφορίας για τη στάση της ΑΔΕΔΥ απέναντι στα μεγάλα προβλήματα να ξαναδώσουμε «ψήφο εμπιστοσύνης» στις κυρίαρχες παρατάξεις που την ελέγχουν;

Η κατάσταση αυτή πρέπει να αλλάξει. Και γι’ αυτό πρέπει ο καθένας μας από την πλευρά του να δίνει το «παρών» με κάθε τρόπο. Τέλος στην απάθεια. Να αποδοκιμάσουμε με την ψήφο μας αυτούς που συνδέουν τα συμφέροντά τους με την εκάστοτε κυβέρνηση. Να αντισταθούμε στην επίθεση με κάθε τρόπο και να συμβάλλουμε και με την ψήφο μας στη δημιουργία μετώπου αντίστασης. Τέρμα πια οι αυταπάτες! Ας δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε οι φόβοι της κυβέρνησης για ένα θερμό φθινόπωρο να βγουν αληθινοί.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ: Υποψήφιοι για την εκλογή εκπροσώπου στην ΑΔΕΔΥ:
Αρετάκης Μιχαήλ
Ζερβού Άννα
Πετρούλια Όλγα
Τζίνος Παναγιώτης
Τσιαγγάνου Μαρία
Χαχάμης Χαράλαμπος

ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ: Ξανά και ξανά για την ανάγκη προσλήψεων

2010-10-26T23:10:00.002+03:00

Με αφορμή τον τεράστιο όγκο του εκλογικού υλικού που καλείται να παραδώσει εκτυπωμένο και βιβλιοδετημένο το Εθνικό Τυπογραφείο για τις επικείμενες διπλές (δημοτικές και περιφερειακές) εκλογές της 7^ης Νοεμβρίου 2010 και για τη διεκπεραίωση του οποίου δοκιμάζονται τα όρια της φυσικής αντοχής των εργαζομένων (ιδίως στα πιεστήρια και το βιβλιοδετείο), επανερχόμαστε στο επιτακτικό (ίσως και δραματικό) πάγιο αίτημα πρόσληψης τεχνικού προσωπικού.

Το Εθνικό Τυπογραφείο, η μεγαλύτερη, ιστορικότερη και κερδοφόρα εκτυπωτική μονάδα του δημοσίου, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται άλλο υπό το πρίσμα της γενικότερης «μνημονιακής» απαγόρευσης προσλήψεων, όπως δυστυχώς συμβαίνει σήμερα.

Διότι, αφενός η ραγδαία συρρίκνωση του τεχνικού προσωπικού δεν μπορεί να αναπληρωθεί παρά μόνο με προσλήψεις εξειδικευμένων τεχνικών υπαλλήλων και αφετέρου κάθε τέτοια πρόσληψη αποτελεί μια επωφελή για τον κρατικό κορβανά επένδυση και –έστω μικρή– θεραπεία απέναντι στην ανθρωποβόρα μαρμάγκα της ανεργίας.

Αρκεί η πολιτική ηγεσία να αποφασίσει ότι δεν θα ακρωτηριάσει δια της εγκαταλείψεως τον ήδη συρρικνωμένο παραγωγικό τομέα του Εθνικού Τυπογραφείου, αλλά θα τον οδηγήσει σε σχεδιασμένη ποιοτική αναβάθμιση.

Εξυπακούεται ότι, όλα τούτα όχι μόνο δεν αντιβαίνουν, αλλά μπορούν να προχωρήσουν παράλληλα προς το ψηφιακό παρόν και μέλλον του Εθνικού Τυπογραφείου.

Πρόσφατα, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Γ. Ραγκούσης επισκέφθηκε (μία και μοναδική φορά στη διάρκεια ενός χρόνου διακυβέρνησης) το Εθνικό Τυπογραφείο, συνοδεύοντας τον πρωθυπουργό, ο οποίος εγκαινίασε το πρόγραμμα «Διαύγεια». Αλήθεια, τι εικόνες σχημάτισε και ποια συμπεράσματα έβγαλε ο κ. Υπουργός από την περιήγησή του στους εργοστασιακούς χώρους;

Και εν τέλει, μιας και οι κυβερνώντες ορκίζονται αδιάκοπα στη μαγική λέξη «ανάπτυξη», πέρα από τον σημερινό προσανατολισμό στην πληροφοριακή αναβάθμιση, υπάρχει συνολικότερος σχεδιασμός για το παρόν και το μέλλον του Εθνικού Τυπογραφείου;

Μια στάση παρωδία

2010-10-26T23:08:00.000+03:00

Αίφνης, στις 13 Ιουλίου 2010, η Ομοσπονδία Συλλόγων του Υπουργείου Εσωτερικών και ο Σύλλογός μας αποφάσισαν στάση εργασίας και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Κλαυθμώνος, με συνθήματα «όχι στη μείωση των εισοδημάτων μας», «όχι στην υποβάθμιση του επιπέδου διαβίωσής μας».

Καλοδεχούμενη η διαμαρτυρία, είπαμε. Και πήγαμε στην πλατεία των δακρύων. Ώρα 12 το μεσημέρι. Ισχνή συμμετοχή. Οι συμμετέχοντες ανοργάνωτοι και ανέμπνευστοι. Χύμα στο κύμα. Ξεδιπλώθηκαν δυο πανό. Το ένα (φωτογραφία) ζητούσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, οικονομικό έλεγχο των Ταμείων με συμμετοχή των εργαζομένων!

Αμετανόητοι ρεφορμιστές γαντζωμένοι στη χρεοκοπημένη εμμονή της συνδιοίκησης.

Τοποθετήθηκε και το τραπεζάκι με το ηχοσύστημα. Η ώρα πέρναγε. Εμείς άφωνοι. Ο ήλιος καυτός. Στο χαλαρό πιάσαμε τις σκιές στην παρακείμενη καφετέρια.

Κάποια στιγμή δούλεψε το ηχοσύστημα και ανάμεσα σε διάφορα –άλλα αντ’ άλλων– άσματα, ξεσπάει και μια βουκολική μουσική, κατάλληλη για το ξεφάντωμα του Πάσχα. Οπότε δικαίως αναρωτήθηκε το συμπαθές γκαρσόνι: «τα ψητά πότε θα έρθουν;».

Ύστερα διάβασε το ψήφισμα ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας και διαλυθήκαμε ησύχως.

Αλήθεια, συνάδελφοι των διοικήσεων, τι πήγαμε να κάνουμε στην πλατεία των δακρύων; Μάλλον να αποδείξουμε ότι είμαστε για κλάματα.

Τέτοιες άτυχες «κινητοποιήσεις» όχι μόνο δεν προσφέρουν, αλλά αντιθέτως αποτελούν οπισθοδρόμηση, σκορπίζοντας απογοήτευση. Και μπορεί να μη βρισκόμαστε ως συνδικαλιστικό κίνημα στη πλέον αγωνιστική έξαρση, αλλά σε εποχές πρωτοφανούς ισοπέδωσης, όπου αναζωπυρώνεται η αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων, είναι απαράδεκτο να σκορπίζεται ανεκμετάλλευτη με τέτοιο αξιοθρήνητο τρόπο.

Ν. Θεοδόσης- Φεξούλης

Θεσμολαγνεία και αμφισβήτηση

2010-10-26T23:07:00.001+03:00

Στην εξ’ αναβολής γενική συνέλευση της 12ης Οκτωβρίου 2010 είχαμε την τιμή, εν όψει της πιθανής υποψηφιότητάς του ως εκπροσώπου του ΣΠΕΤ στην ΑΔΕΔΥ (με την ΠΑΣΚ φυσικά), να παρευρεθεί ο συνάδελφος Θεόδωρος Χριστοδουλιάς.

Αν και υπομονετικά ακούσαμε όσα μακρόσυρτα μας είπε περί παγκοσμιοποίησης, περί ενότητας του εργατικού κινήματος σε Ελλάδα και Ευρώπη ή ότι, «το μνημόνιο είναι αναγκαίο κακό» (τα ίδια λέει και η κυβέρνηση με… πόνο) εισπράττοντας ακόμα και μεταφυσικούς προβληματισμούς, όπως «ας υποθέσουμε ότι καταργείται το μνημόνιο, τι θα βάλουμε στη θέση του;», μάταια περιμέναμε να ακούσουμε έστω και μια αναφορά στα… αγαθά της σημερινής πασοκικής διαχείρισης. Με τόση συνδικαλιστική εμπειρία που διαθέτει δεν μας έκανε ούτε μια πρόταση για το πώς να πορευτούμε.

Αντίθετα, όταν θεώρησε ότι του έθιξα τον πρωθυπουργό (το πόσο ο πρωθυπουργός μας θίγει δε μετράει –πάνω απ’ όλα οι θεσμοί) ενεργοποιήθηκαν αυτόματα τα ανακλαστικά του και έσπευσε να απαντήσει σαν να είναι… κυβερνητικός εκπρόσωπος! Θεσμοί συνάδελφε είναι και το εισόδημα, τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις των εργαζομένων αλλά γι’ αυτά δεν είδαμε να έχεις την ίδια ευαισθησία. Στη πρεμούρα σου, όμως, πρόλαβες να μας χρεώσεις στο… ΕΕΚ. Βουλωμένο γράμμα διαβάζεις συνάδελφε…

Το σίγουρο είναι ότι με τα δυο πόδια σε δυο βάρκες, συνδικαλισμός δεν γίνεται. Πρέπει κάποτε να αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις.